2 Samuel 2

Dawid word koning oor Juda, en Isbóset koning oor Israel.

1 EN daarna het Dawid die Here geraadpleeg en gesê: Sal ek optrek in een van die stede van Juda? En die Here het hom geantwoord: Trek op. Toe sê Dawid: Waarheen moet ek optrek? En Hy antwoord: Na Hebron.

2 En Dawid het daarheen opgetrek, en ook sy twee vroue, Ahínoam uit Jísreël, en Abígail, die vrou van Nabal, die Karmeliet.

3 Dawid het ook sy manne wat by hom was, laat optrek, elkeen met sy huisgesin, en hulle het in die stede van Hebron gaan woon.

4 Daarna het die manne van Juda gekom en Dawid daar as koning oor die huis van Juda gesalf. Toe hulle aan Dawid meedeel en sê: Dit is die manne van Jabes in Gílead wat Saul begrawe het,

5 stuur Dawid boodskappers na die manne van Jabes in Gílead om aan hulle te sê: Mag julle geseënd wees deur die Here, dat julle hierdie guns bewys het aan julle heer, aan Saul, en hom begrawe het.

6 Mag die Here julle dan nou guns en trou bewys, en ek self bewys ook hierdie goedheid aan julle, omdat julle hierdie ding gedoen het.

7 En nou, laat julle hande sterk wees, en wees wakker manne; want julle heer Saul is dood. Daarby het die huis van Juda my ook as koning oor hulle gesalf.

8 Maar Abner, die seun van Ner, die leërowerste van Saul, het Isbóset, die seun van Saul, geneem en hom oorgebring na Mahanáim

9 en hom koning gemaak oor Gílead en oor die Asuriete en oor Jísreël en oor Efraim en oor Benjamin en oor die hele Israel.

10 Veertig jaar oud was Isbóset, die seun van Saul, toe hy koning geword het oor Israel, en hy het twee jaar geregeer; net die huis van Juda het Dawid gevolg.

11 En die getal dae wat Dawid koning was in Hebron oor die huis van Juda, was sewe jaar en ses maande.

Burgeroorlog. Slag by Gíbeon.

12 EN Abner, die seun van Ner, met die dienaars van Isbóset, die seun van Saul, het uitgetrek uit Mahanáim na Gíbeon.

13 Joab, die seun van Serúja, en die dienaars van Dawid het ook uitgetrek. En toe hulle mekaar ontmoet by die dam van Gíbeon, het hulle gaan sit aan weerskante van die dam.

14 En Abner sê vir Joab: Laat die jongmanne hulle tog regmaak en voor ons speel. En Joab sê: Laat hulle regmaak.

15 Toe het hulle opgestaan, en twaalf is vir Benjamin afgetel, naamlik vir Isbóset, die seun van Saul; en twaalf van die dienaars van Dawid.

16 Maar die een het die ander aan die hoof gegryp, en die een se swaard was in die sy van die ander, sodat hulle saam geval het; daarom noem hulle dié plek Veld van Swaardskerptes, wat by Gíbeon is.

17 En dieselfde dag het die geveg buitengewoon hewig geword, maar Abner en die manne van Israel is verslaan voor die dienaars van Dawid.

18 En daar was drie seuns van Serúja: Joab en Abísai en Ásahel; en Ásahel was lig op sy voete soos een van die gemsbokke wat in die veld is.

19 En Ásahel het Abner agternagejaag sonder om in sy koers regs of links agter Abner weg te draai.

20 Toe kyk Abner agter hom om en sê: Is dit jy, Ásahel? En hy antwoord: Dit is ek.

21 En Abner sê vir hom: Draai uit na jou regter- of linkerhand en gryp vir jou een van die jongmanne en neem sy uitrusting vir jou. Maar Ásahel wou nie agter hom wegdraai nie.

22 En Abner sê nog 'n keer vir Ásahel: Jy moet padgee agter my; waarom moet ek jou teen die grond slaan? Hoe sou ek dan my aangesig kan ophef voor jou broer Joab?

23 Maar hy het geweier om weg te draai. Toe steek Abner hom met die agterent van die spies in die onderlyf, sodat die spies agter hom uitkom en hy daar neerval en op die plek sterwe. En almal het bly staan wat aankom by die plek waar Ásahel geval en gesterwe het.

24 Maar Joab en Abísai het Abner agternagejaag, en die son het ondergegaan toe hulle by die heuwel Amma kom wat teenoor Giag lê, aan die pad na die woestyn van Gíbeon.

25 En die kinders van Benjamin het agter Abner byeengekom en saam een skare geword, en hulle het gaan staan op die top van 'n sekere heuwel.

26 Toe roep Abner na Joab en sê: Moet die swaard dan vir ewig verteer? Weet jy nie dat dit oplaas bitter sal wees nie? En hoe lank sal jy nie aan die manskappe sê dat hulle moet omdraai agter hulle broers vandaan nie?

27 En Joab antwoord: So waar as God leef, waarlik, as jy nie gespreek het nie, sou die manskappe môre eers weggetrek het, elkeen agter sy broer vandaan.

28 Toe blaas Joab op die ramshoring, en al die manskappe het stilgestaan en Israel nie langer agternagejaag en nie verder meer geveg nie.

29 Daarop het Abner en sy manne daardie hele nag die Vlakte deurgegaan en deur die Jordaan getrek en deur die hele Bitron en in Mahanáim aangekom.

30 En Joab het omgedraai agter Abner weg en al die manskappe versamel. En van Dawid se dienaars is negentien man en Ásahel vermis.

31 Maar die dienaars van Dawid het van Benjamin, naamlik onder die manne van Abner, geslaan — driehonderd-en-sestig man het gesterwe.

32 En hulle het Ásahel opgetel en hom in die graf van sy vader, wat in Betlehem was, begrawe; en Joab en sy manne het die hele nag deur getrek, sodat dit vir hulle in Hebron lig geword het.

Davi é aclamado rei de Judá

1 Depois disso, *1Sm 23.2,4,9-12consultou Davi a Jeová, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe Jeová: Sobe. Perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu Jeová: *Js 14.13;1Sm 30.31Para Hebrom. 2 Subiu Davi, e também *1Sm 25.42-43suas mulheres, Ainoã, a jezreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, o carmelita. 3 Davi fez subir *1Sm 30.9;1Cr 12.1os homens que estavam com ele, cada um com a sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom. 4 Vieram os homens de Judá e *2Sm 5.3,5;1Sm 16.13ungiram ali a Davi rei sobre a casa de Judá.

Noticiaram a Davi que *1Sm 31.11-13os homens de Jabes-Gileade tinham sepultado a Saul. 5 Então, enviou Davi mensageiros aos homens de Jabes-Gileade e disse-lhes: *1Sm 23.21Benditos sejais vós de Jeová! Porque fizestes esta beneficência ao vosso senhor, a Saul, e o sepultastes. 6 Agora, *Êx 34.6use Jeová de beneficência e fidelidade para convosco; eu também vos farei o bem, porque fizestes isso. 7 Agora, esforcem-se as vossas mãos, e sede homens de valor, porque Saul, vosso senhor, é morto, e os da casa de Judá me ungiram por seu rei.

Abner faz Is-Bosete rei de Israel

8 *1Sm 14.50Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomara a Is-Bosete, filho de Saul, e o fizera passar a *2Sm 17.24;Gn 32.2,10Maanaim. 9 Depois, o constituiu rei sobre *Js 22.9Gileade, sobre os *Jz 1.32asuritas, sobre *1Sm 29.1Jezreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel 10 (Tinha Is-Bosete, filho de Saul, quarenta anos quando começou a reinar sobre Israel e reinou dois anos.). Só a casa de Judá seguiu a Davi. 11 *2Sm 5.5Foi o tempo que reinou Davi em Hebrom sobre a casa de Judá sete anos e seis meses.

Vitória de Davi sobre Is-Bosete

12 Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para *Js 10.12;18.25Gibeão. 13 *2Sm 8.16;1Cr 2.16;11.6Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi saíram e encontraram-se com eles ao tanque de Gibeão. Pararam, estes da banda de cá do tanque, e aqueles da banda de lá. 14 Disse Abner a Joabe: Levantem-se os moços e *2Sm 2.16-17batam-se diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se. 15 Levantaram-se e passaram em igual número: doze homens por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi. 16 Cada um, tomando pela cabeça ao seu competidor, meteu-lhe a espada no lado; assim, caíram juntos. Pelo que aquele lugar que está em Gibeão foi chamado Helcate-Hazurim. 17 Seguiu-se uma crua peleja naquele dia, e *2Sm 3.1foi derrotado Abner e os homens de Israel, diante dos servos de Davi.

18 Estavam ali *1Cr 2.16os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai e Asael. Asael era *1Cr 12.8;Hc 3.19ligeiro de pés como uma gazela selvagem. 19 Perseguia Asael a Abner e não declinou de detrás de Abner nem para a direita nem para a esquerda. 20 Então, olhou Abner para trás e perguntou: És tu Asael? Ele respondeu: Sou eu. 21 Disse-lhe Abner: Desvia-te para a direita ou para a esquerda, apanha um dos mancebos e toma-lhe os despojos. Asael, porém, não quis desviar-se de detrás dele. 22 Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; por que te feriria e daria contigo em terra? *2Sm 3.27Como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão? 23 Todavia, recusou desviar-se; pelo que Abner, *1Sm 26.7com um golpe de lança para trás, o feriu na barriga, e saiu-lhe a lança pelas costas. Asael caiu ali e morreu no mesmo lugar. Todos quantos chegavam ao lugar em que *2Sm 20.12Asael caiu e morreu paravam.

24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner, e pôs-se o sol, quando chegaram ao outeiro de Amá, que está defronte de Gia, pelo caminho do deserto de Gibeão. 25 Os filhos de Benjamim ajuntaram-se atrás de Abner e, cerrados num batalhão, fizeram alto no cume dum outeiro. 26 Então, gritou Abner a Joabe e disse: Devorará a espada para sempre? Não sabes que serão amargas as suas consequências? Até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos? 27 Joabe respondeu: Pela vida de Deus, *2Sm 2.14se não tivesses falado, só amanhã cedo o povo cessaria de perseguir, cada um a seu irmão. 28 Tocou Joabe a trombeta, e fez alto todo o povo; não perseguiram mais a Israel, *2Sm 3.1nem tampouco pelejaram mais. 29 Abner e seus homens marcharam toda aquela noite pela Arabá; passaram o Jordão e, percorrido todo o Bitrom, chegaram a *2Sm 2.8Maanaim.

30 Joabe voltou de seguir a Abner; e, tendo ele ajuntado todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens e Asael. 31 Mas os servos de Davi tinham ferido trezentos e sessenta homens dentre os de Benjamim e dentre os de Abner, de tal maneira que morreram. 32 Levantaram a Asael e enterraram-no na sepultura de seu pai, o qual estava em Belém. Marcharam toda a noite Joabe e seus homens, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.