1 Então, do seio da tempestade, o Senhor deu a Jó esta resposta:

2 "Quem é este que obscurece a Providência com discursos sem sentido?

3 Cinge os teus rins como um valente! Vou interrogar-te e tu me responderás.

4 Onde estavas, quando lancei os fundamentos da terra? Fala, se estiveres informado disso.

5 Quem lhe deu as medidas, já que o sabes? Ou quem sobre ela estendeu o cordel?

6 Onde se assentam suas bases? Ou quem colocou nela a pedra angular,

7 sob os alegres concertos dos astros da manhã e sob as aclamações de todos os filhos de Deus?

8 Quem fechou com portas o mar, quando brotou do seio materno,

9 quando lhe dei as nuvens por vestimenta e o enfaixava com névoas tenebrosas?

10 Eu lhe tracei limites e lhe pus portas e ferrolhos,

11 dizendo: ‘Chegarás até aqui e não irás mais longe; aqui se deterá o orgulho de tuas ondas?’.

12 Algum dia na vida deste ordens à manhã, ou indicaste à aurora o seu lugar,

13 para que ela alcançasse as extremidades da terra e dela sacudisse os ímpios?

14 A terra se molda como a argila sob o sinete e toma cor como um vestido.

15 Aos ímpios, contudo, é recusada sua luz e se rompe o braço ameaçador.

16 Acaso chegaste até as fontes do mar ou passaste até o fundo do abismo?

17 Apareceram-te, porventura, as portas da morte, ou viste a entrada da morada tenebrosa?

18 Tens ideia da extensão da terra? Fala, se sabes tudo!

19 Onde está o caminho para a morada da luz? Quanto às trevas, onde é o seu lugar?

20 Poderias alcançá-las em seu domínio e reconhecer as veredas de sua morada?

21 Deverias sabê-lo, pois já tinhas nascido e são numerosos os teus dias!

22 Entraste nos depósitos da neve ou visitaste os armazéns dos granizos

23 que reservo para os tempos de tormento, para os dias de luta e de batalha?

24 Por que caminho se espalha o nevoeiro e se expande o vento do oriente sobre a terra?

25 Quem abre um canal para o aguaceiro e uma rota para os relâmpagos dos trovões,

26 para fazer chover sobre uma terra desabitada e sobre um deserto sem seres humanos,

27 para regar regiões vastas e desoladas, para nelas fazer germinar a erva verdejante?

28 Terá a chuva um pai? Quem gera as gotas do orvalho?

29 De que seio sai o gelo e quem engendra a geada do céu?

30 As águas se endurecem como pedra e a superfície do abismo se congela!

31 És tu que atas os laços das Plêiades ou desatas as correntes do Órion?

32 És tu que fazes sair a seu tempo as constelações ou conduzes a Ursa com seus filhos?

33 Conheces as leis do céu e regulas sua influência sobre a terra?

34 Levantarás a tua voz até as nuvens e o dilúvio te obedecerá?

35 Tua ordem fará os relâmpagos surgirem e te dirão: ‘Aqui estamos?’.

36 Quem pôs sabedoria nas nuvens e inteligência no meteoro?

37 Quem pode enumerar com sabedoria as nuvens e inclinar as odres do céu,

38 para que a poeira se transforme em massa compacta e os seus torrões se aglomerem?

39 És tu que caças a presa para a leoa ou satisfazes a fome dos leõezinhos,

40 quando estão deitados em seus covis ou quando se emboscam nas covas?

41 Quem prepara ao corvo o seu alimento, quando seus filhotes gritam a Deus, quando andam de um lado para outro por não terem o que comer?

1 La Eternulo el ventego ekparolis al Ijob, kaj diris:

2 Kiu estas tiu, kiu mallumigas la plej altan decidon

Per vortoj sensencaj?

3 Zonu kiel viro viajn lumbojn;

Mi vin demandos, kaj vi sciigu al Mi.

4 Kie vi estis, kiam Mi fondis la teron?

Diru, se vi havas scion.

5 Kiu starigis ĝiajn mezurojn, se vi tion scias?

Aŭ kiu etendis super ĝi rektoŝnuron?

6 Sur kio estas enfortikigitaj ĝiaj bazoj,

Aŭ kiu kuŝigis ĝian angulŝtonon,

7 Dum komuna glorkantado de la matenaj steloj

Kaj ĝojkriado de ĉiuj filoj de Dio?

8 Kiu fermis la maron per pordoj,

Kiam ĝi elpuŝiĝis kvazaŭ el la ventro de patrino;

9 Kiam Mi faris la nubon ĝia vesto

Kaj mallumon ĝiaj vindaĵoj,

10 Kaj starigis al ĝi limon

Kaj faris riglilojn kaj pordojn,

11 Kaj diris: Ĝis ĉi tie aliru, sed ne plu,

Kaj ĉi tie rompiĝados viaj majestaj ondoj?

12 Ĉu vi en via vivo iam ordonis al la mateno,

Montris al la matenruĝo ĝian lokon,

13 Ke ĝi kaptu la randojn de la tero,

Kaj ke la malpiuloj deskuiĝu el ĝi;

14 Ke ilia internaĵo renversiĝu kiel koto,

Kaj ke ili tute konfuziĝu;

15 Ke de la malpiuloj forpreniĝu ilia lumo,

Kaj ilia malhumila brako estu rompita?

16 Ĉu vi venis ĝis la fontoj de la maro?

Kaj ĉu vi iradis sur la fundo de la abismo?

17 Ĉu malfermiĝis antaŭ vi la pordego de la morto?

Kaj ĉu vi vidis la pordegon de la mallumego?

18 Ĉu vi pririgardis la larĝon de la tero?

Diru, ĉu vi scias ĉion ĉi tion?

19 Kie estas la vojo al la loĝejo de la lumo,

Kaj kie estas la loko de la mallumo,

20 Ke vi konduku ĝin al ĝia limo,

Kaj ke vi rimarku la vojetojn al ĝia domo?

21 Ĉu vi sciis, kiam vi naskiĝos

Kaj kiel granda estos la nombro de viaj tagoj?

22 Ĉu vi venis al la devenejo de la neĝo,

Kaj ĉu vi vidis la devenejon de la hajlo,

23 Kiujn Mi konservas por la tempo de suferado,

Por la tago de batalo kaj milito?

24 Kie estas la vojo, laŭ kiu dividiĝas la lumo,

Diskuras la orienta vento super la teron?

25 Kiu destinis direkton por la fluo

Kaj vojon por la tondra fulmo,

26 Por doni pluvon sur teron, kie neniu troviĝas,

Sur dezerton senhoman,

27 Por nutri dezerton kaj stepon

Kaj kreskigi verdan herbon?

28 Ĉu la pluvo havas patron?

Aŭ kiu naskigis la gutojn de roso?

29 El kies ventro eliris la glacio?

Kaj kiu naskis la prujnon sub la ĉielo?

30 Simile al ŝtono malmoliĝas la akvo,

Kaj la supraĵo de la abismo kunfirmiĝas.

31 Ĉu vi povas ligi la ligilon de la Plejadoj?

Aŭ ĉu vi povas malligi la ligon de Oriono?

32 Ĉu vi povas elirigi iliatempe la planedojn,

Kaj konduki la Ursinon kun ĝiaj infanoj?

33 Ĉu vi konas la leĝojn de la ĉielo?

Aŭ ĉu vi povas aranĝi ĝian regadon super la tero?

34 Ĉu vi povas levi al la nubo vian voĉon,

Ke abundo da akvo vin kovru?

35 Ĉu vi povas sendi fulmojn,

Ke ili iru kaj diru al vi: Jen ni estas?

36 Kiu metis en la internon la saĝon?

Kaj kiu donis al la koro la prudenton?

37 Kiu estas tiel saĝa, ke li povu kalkuli la nubojn?

Kaj kiu elverŝas la felsakojn de la ĉielo,

38 Kiam la polvo kunfandiĝas

Kaj la terbuloj kungluiĝas?

39 Ĉu vi ĉasas kaptaĵon por la leonino,

Kaj satigas la leonidojn,

40 Kiam ili kuŝas en la nestegoj,

Sidas embuske en la laŭbo?

41 Kiu pretigas al la korvo ĝian manĝaĵon,

Kiam ĝiaj idoj krias al Dio,

Vagflugas, ne havante, kion manĝi?