Wisdom 10

1 O primeiro homem, o pai do mundo, que foi criado sozinho, foi a sabedoria que cuidou dele, tirou-o de seu próprio pecado,

2 e deu-lhe o poder de reinar sobre todas as coisas.

3 E porque o perverso, na sua ira, dela se afastou, pereceu depois de seu furor fratricida.

4 E estando a terra submersa por causa dele pelo dilúvio, a sabedoria de novo o salvou, conduzindo o justo num lenho sem valor.

5 E quando as nações unânimes caíram no mal, foi ela que distinguiu o justo, o manteve irrepreensível diante de Deus, e lhe deu a força para vencer sua ternura pelo seu filho.

6 Foi ela que, quando do aniquilamento dos ímpios, salvou o justo, subtraindo-o ao fogo que descera sobre a Pentápole,

7 cuja perversidade ainda no presente é testemunhada por uma terra fumegante e deserta, onde as árvores carregam frutos incapazes de amadurecer, e onde está erigida uma coluna de sal, memorial de uma alma incrédula.

8 Porque aqueles que desprezaram a sabedoria, não somente se prejudicaram em ignorar o bem, mas ainda deixaram aos homens um testemunho de sua loucura, para que seus pecados não fossem esquecidos.

9 Quanto aos que a honram, a sabedoria os liberta de sofrimentos;

10 foi ela que guiou por caminhos retos o justo que fugia à ira de seu irmão; mostrou-lhe o Reino de Deus, e deu-lhe o conhecimento das coisas santas; ajudou-o nos seus trabalhos, e fez frutificar seus esforços;

11 cuidou dele contra ávidos opressores e o fez conquistar riquezas;

12 ela o protegeu contra seus inimigos e o defendeu dos que lhe armavam ciladas; e, no duro combate, deu-lhe vitória, a fim de que ele soubesse quanto a piedade é mais forte que tudo.

13 Ela não abandonou o justo vendido, mas preservou-o do pecado.

14 Desceu com ele à prisão, e não o abandonou nas suas cadeias, até que lhe trouxe o cetro do reino e o poder sobre os que o tinham oprimido; revelou-lhe a mentira de seus acusadores, e conferiu-lhe uma glória eterna.

15 Foi ela que livrou das nações que tiranizavam o povo santo e a raça irrepreensível;

16 entrou na alma do servo de Deus, e se opôs, com sinais e prodígios, a reis temíveis.

17 Deu aos santos o galardão de seus trabalhos, conduziu-os por um caminho miraculoso; durante o dia serviu-lhes de proteção, e deu-lhes a luz dos astros durante a noite.

18 Fê-los atravessar o mar Vermelho, e deu-lhes passagem através da massa das águas,

19 ao passo que engoliu seus inimigos, e depois os tirou das profundezas do abismo.

20 Também os justos, depois de despojados os ímpios, celebraram, Senhor, vosso santo nome, e louvaram, unidos num só coração, vossa mão protetora,

21 porque a sabedoria abriu a boca aos mudos, e tornou eloquente a língua das crianças.

Η σωτήρια και τιμωρός δύναμη της Σοφίας στην Ιστορία

1 Η Σοφία προστάτεψε τον πρώτο άνθρωπο, τον προπάτορα όλου του κόσμου, την εποχή που ήταν μόνος όταν δημιουργήθηκε Όταν αργότερα αυτός αμάρτησε, τον έσωσε απ’ το παράπτωμά του 2 και του έδωσε δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σε όλα τα δημιουργήματα.

3 Ένας κακός άνθρωπος, όμως, απομακρύνθηκε απ’ τη Σοφία και καταστράφηκε παρασυρμένος απ’ την οργή του, που τον οδήγησε να δολοφονήσει τον αδερφό του. 4 Εξαιτίας αυτού του ανθρώπου έγινε ο κατακλυσμός, αλλά πάλι τη γη την έσωσε η Σοφία, όταν οδήγησε το δίκαιο άνθρωπο να επιπλεύσει πάνω στα νερά μ’ ένα ευτελές ξύλινο σκάφος.*Οι στ. 3-4 περιγράφουν με συντομία την ιστορία του Κάιν και του Νώε. Εδώ ο κατακλυσμός εμφανίζεται ότι προκλήθηκε από το έγκλημα του Κάιν. Άλλοι λόγοι που επέφεραν τον κατακλυσμό αναφέρονται εις κεφ. 14:6 και Γεν 6:1-5.5 Κάποτε τα ειδωλολατρικά έθνη συνενώθηκαν με πονηρό σκοπό και γι’ αυτό τιμωρήθηκαν με τη σύγχυση των γλωσσών τους. Η Σοφία όμως τότε διάλεξε το δίκαιο εκείνο άνθρωπο και τον διατήρησε αγνό ενώπιον του Θεού, δίνοντάς του τη δύναμη να αρνηθεί την πατρική αγάπη στο παιδί του.

6 Η Σοφία έσωσε έναν άλλο δίκαιο άνθρωπο που διέφυγε την καταστροφή των ασεβών απ’ τη φωτιά που έστειλε ο Θεός στην Πεντάπολη. 7 Αυτής της κακίας μάρτυρας είναι η έρημος, που ακόμα βγάζει καπνούς, τα φυτά που δεν καρποφορούν όταν έρθει ο καιρός τους, και η στήλη άλατος, που στήθηκε εκεί για να θυμίζει την απιστία μιας γυναίκας. 8 Επειδή περιφρόνησαν οι άνθρωποι τη Σοφία, όχι μόνο τιμωρήθηκαν με το να μη γνωρίσουν τα αγαθά της, αλλά έγιναν και μνημείο ανοησίας στους μεταγενεστέρους κι έτσι τα σφάλματά τους δεν ξεχάστηκαν. 9 Εκείνοι όμως που υπηρέτησαν τη Σοφία, σώθηκαν απ’ αυτήν από όλα τους τα βάσανα.

10 Η Σοφία βοήθησε έναν δίκαιο άνθρωπο να αποφύγει την οργή του αδερφού του, και τον οδήγησε στον ίσιο δρόμο. Του έδειξε το ουράνιο βασίλειο του Θεού και του δίδαξε αυτά που γνωρίζουν οι άγγελοι. Του χάρισε επιτυχία στους σκληρούς κόπους του κι αντάμειψε με άφθονους καρπούς τις προσπάθειές του. 11 Η Σοφία ήταν κοντά σ’ αυτόν τον άνθρωπο και τον έκανε πλούσιο, όταν οι ισχυρότεροί του τον καταπίεζαν από πλεονεξία. 12 Τον προστάτεψε από τους εχθρούς του κι από κείνους που του έστηναν παγίδες, και στη σκληρή του πάλη τον ανέδειξε νικητή· έτσι έμαθε πως η ευσέβεια είναι δυνατότερη απ’ όλα.

13 Η Σοφία δεν εγκατέλειψε τον άλλο εκείνο δίκαιο όταν πουλήθηκε σκλάβος, αλλά τον έσωσε από την αμαρτία. 14 Κατέβηκε μαζί του στο λάκκο της φυλακής και δεν τον εγκατέλειψε εκεί μέσα, μέχρις ότου του πρόσφερε το βασιλικό σκήπτρο και υπέταξε στην εξουσία του αυτούς που άλλοτε τον τυραννούσαν. Απέδειξε ψεύτες τους κατηγόρους του και του χάρισε αιώνια δόξα.

Η δύναμη της Σοφίας κατά την Έξοδο από την Αίγυπτο (10:15–19:22)#Μολονότι το περιεχόμενο των κεφ. 10 ως 19 μιλάει για τα έργα της Σοφίας, στην εξωτερική μορφή του κειμένου τους αποτελούν συνέχεια της προσευχής του κεφ. 9. Κατά συνέπεια, σε πολλά σημεία τους μοιάζουν με προσευχή προς το Θεό.

15 Η Σοφία έσωσε τον άγιο λαό σου, Κύριε, την άψογη εκείνη γενιά από το έθνος που τους καταπίεζε· 16 Μπήκε στην ψυχή ενός δούλου σου και τον βοήθησε ν’ αντισταθεί σε τρομερούς βασιλιάδες, χρησιμοποιώντας καταπληκτικά θαύματα. 17 Αντάμειψε τους ευσεβείς εκείνους ανθρώπους για τους κόπους τους, τους οδήγησε με τρόπο θαυμαστό κι έγινε γι’ αυτούς σκεπή την ημέρα και φωτεινό άστρο τη νύχτα. 18 Τους πέρασε μέσα από την Ερυθρά Θάλασσα και τους μετέφερε μέσα από βαθιά νερά· 19 τους εχθρούς τους όμως τους σκέπασε με νερά και μετά τους ξέρασε από τα βάθη της αβύσσου στη στεριά. 20 Γι’ αυτό και οι δίκαιοι λαφυραγώγησαν τους ασεβείς. Ύμνησαν, Κύριε, το άγιο όνομά σου, κι όλοι μαζί δοξολόγησαν την παντοδυναμία σου. 21 Η Σοφία άνοιξε το στόμα των κωφαλάλων κι έκανε και τις γλώσσες των μικρών παιδιών να μιλούν με ευκρίνεια.