Wisdom 7

1 Eu mesmo não passo de um mortal como todos os outros, e descendo do primeiro homem formado da terra. Meu corpo foi formado no seio de minha mãe,

2 onde, durante dez meses, no sangue tomou consistência, da semente viril e do prazer ajuntado à união conjugal.

3 Eu também, desde meu nascimento, respirei o ar comum; eu caí, da mesma maneira que todos, sobre a mesma terra, e, como todos, nos mesmos prantos soltei o primeiro grito.

4 Envolto em faixas fui criado no meio de assíduos cuidados;

5 porque nenhum rei teve outro início na existência;

6 para todos a entrada na vida é a mesma e a partida semelhante.

7 Assim implorei e a inteligência me foi dada, supliquei e o espírito da sabedoria veio a mim.

8 Eu a preferi aos cetros e tronos, e avaliei a riqueza como um nada ao lado da sabedoria.

9 Não comparei a ela a pedra preciosa, porque todo o ouro ao lado dela é apenas um pouco de areia, e porque a prata diante dela será tida como lama.

10 Eu a amei mais do que a saúde e a beleza, e gozei dela mais do que da claridade do sol, porque a claridade que dela emana jamais se extingue.

11 Com ela me vieram todos os bens, e nas suas mãos inumeráveis riquezas.

12 De todos esses bens eu me alegrei, porque é a sabedoria que os guia, mas ignorava que ela fosse sua mãe.

13 Eu estudei lealmente e reparto sem inveja e não escondo a riqueza que ela encerra,

14 porque ela é para os homens um tesouro inesgotável; e os que a adquirem preparam-se para se tornar amigos de Deus, recomendados (a ele) pela educação que ela lhes dá.

15 Que Deus me permita falar como eu quisera, e ter pensamentos dignos dos dons que recebi, porque é ele mesmo quem guia a sabedoria e emenda os sábios,

16 porque nós estamos nas suas mãos, nós e nossos discursos, toda a nossa inteligência e nossa habilidade;

17 foi ele quem me deu a verdadeira ciência de todas as coisas, quem me fez conhecer a constituição do mundo e as virtudes dos elementos,

18 o começo, o fim e o meio dos tempos, a sucessão dos solstícios e as mutações das estações,

19 os ciclos do ano e as posições dos astros,

20 a natureza dos animais e os instintos dos brutos, os poderes dos espíritos e os pensamentos dos homens, a variedade das plantas e as propriedades das raízes.

21 Tudo que está escondido e tudo que está aparente eu conheço: porque foi a sabedoria, criadora de todas as coisas, que mo ensinou.

22 Há nela, com efeito, um espírito inteligente, santo, único, múltiplo, sutil, móvel, penetrante, puro, claro, inofensivo, inclinado ao bem, agudo,

23 livre, benéfico, benévolo, estável, seguro, livre de inquietação, que pode tudo, que cuida de tudo, que penetra em todos os espíritos, os inteligentes, os puros, os mais sutis.

24 Mais ágil que todo o movimento é a sabedoria, ela atravessa e penetra tudo, graças à sua pureza.

25 Ela é um sopro do poder de Deus, uma irradiação límpida da glória do Todo-poderoso; assim mancha nenhuma pode insinuar-se nela.

26 É ela uma efusão da luz eterna, um espelho sem mancha da atividade de Deus, e uma imagem de sua bondade.

27 Embora única, tudo pode; imutável em si mesma, renova todas as coisas. Ela se derrama de geração em geração nas almas santas e forma os amigos e os intérpretes de Deus,

28 porque Deus somente ama quem vive com a sabedoria!

29 É ela, com efeito, mais bela que o sol e ultrapassa o conjunto dos astros. Comparada à luz, ela se sobreleva,

30 porque à luz sucede a noite, enquanto que, contra a sabedoria, o mal não prevalece.

1,2 Είμαι κι εγώ θνητός, όμοιος με όλους κι απόγονος του πρώτου ανθρώπου που πλάστηκε από χώμα. Ο πατέρας μου με γέννησε με την ευχαρίστηση της γενετήσιας σχέσης τη νύχτα. Το σπέρμα του έπηξε στο αίμα της μάνας μου κι έτσι διαμορφώθηκε το σώμα μου μες στην κοιλιά της σε δέκα μήνες.*Βλ. Ιωβ 10:10-11. Ως πλήρης χρόνος της εγκυμοσύνης θεωρούνταν οι 10 μήνες, γιατί η εγκυμοσύνη διαρκεί μερικές ημέρες πέραν των 9 μηνών. Σύμφωνα με τις ιατρικές αντιλήψεις των αρχαίων Ελλήνων οι επιπλέον ημέρες υπολογίζονταν ως πλήρης μήνας.3 Όταν γεννήθηκα ανέπνευσα τον ίδιο αέρα που αναπνέουν όλοι και βρέθηκα πάνω στην κοινή για όλους γη ξεφωνίζοντας το πρώτο κλάμα, που είναι όμοιο με το κλάμα όλων των άλλων ανθρώπων. 4 Με τύλιξαν στις φασκιές κι ανατράφηκα με πολλές φροντίδες. 5 Κανένας βασιλιάς δεν δημιουργήθηκε διαφορετικά· 6 ένας είναι ο τρόπος που γεννιούνται και πεθαίνουν όλοι οι άνθρωποι.

7 Γι’ αυτό προσευχήθηκα στο Θεό και μου έδωσε σύνεση· τον κάλεσα σε βοήθεια κι ήρθε σ’ εμένα το πνεύμα της Σοφίας. 8 Προτίμησα τη Σοφία απ’ τη βασιλική εξουσία και τους θρόνους· θεώρησα τον πλούτο μηδέν όταν τον σύγκρινα μ’ αυτήν. 9 Ποτέ δεν την εξίσωσα με τα πολύτιμα πετράδια γιατί όλο το χρυσάφι είναι μπροστά της σαν μια χούφτα άμμος και το ασήμι θεωρείται λάσπη μπροστά της. 10 Την αγάπησα περισσότερο από την υγεία και την ομορφιά, την προτίμησα από το φως, γιατί η δική της λάμψη είναι άσβεστη. 11 Μαζί με τη Σοφία ήρθαν σ’ εμένα όλα τα αγαθά· στα χέρια της κρατάει αναρίθμητο πλούτο. 12 Όλα αυτά τα αγαθά τα απόλαυσα, γιατί είχαν έρθει μαζί με τη Σοφία· δεν ήξερα όμως ακόμα ότι αυτή ήταν και η πηγή της προέλευσής τους. 13 Έμαθα να μεταδίδω στους άλλους τη Σοφία με ειλικρινή καρδιά και ανιδιοτέλεια. Δεν έκρυψα τίποτε από τον πλούτο της, 14 γιατί αυτή είναι ανεξάντλητος θησαυρός για τους ανθρώπους. Αυτοί που τον απέκτησαν έγιναν φίλοι του Θεού, συμφιλιωμένοι μαζί του μέσω των καρπών της μόρφωσης.

Ο Θεός πηγή της Σοφίας

15 Μακάρι ο Θεός να μ’ αξιώνει πάντα να μιλάω με ορθή κρίση και να σκέφτομαι ανάλογα με τα δώρα που μου δίνει, γιατί αυτός είναι που οδηγεί προς τη Σοφία και διορθώνει τους σοφούς όταν πλανώνται. 16 Από τη δύναμή του εξαρτώμαστε εμείς και τα λόγια μας, όλη η τεχνογνωσία μας και η ευφυΐα μας. 17 Αυτός μου έδωσε την αληθινή γνώση των πραγμάτων: σχετικά με τη σύσταση του κόσμου και τη δράση των στοιχείων·*των στοιχείων. Ο συγγραφεύς εδώ αναφέρεται στον αέρα, το νερό, τη φωτιά και τη γη, τα οποία για τους Έλληνες σοφούς ήταν τα συστατικά του σύμπαντος.18 την αρχή, τη μέση και το τέλος των χρόνων, τις αλλαγές του ηλιοστασίου και τις μεταβολές των εποχών· 19 τους κύκλους του έτους και τις θέσεις των άστρων· 20 τη φύση των ζώων και τη συμπεριφορά των θηρίων, τη σφοδρότητα των ανέμων και τις σκέψεις των ανθρώπων· τις ποικιλίες των φυτών και τις θεραπευτικές ιδιότητες των ριζών. 21 Γνώρισα όλα όσα είναι κρυφά και φανερά· η Σοφία μού τα δίδαξε, αυτή άλλωστε που δημιούργησε τα πάντα.

Δοξολογία προς την αληθινή Σοφία

22 Το πνεύμα της Σοφίας είναι ευφυές, άγιο, μοναδικό στο είδος του αλλά πολύπλευρο, λεπτό, ευκίνητο, διεισδυτικό, αμόλυντο, κατανοητό, σώο, γεμάτο καλοσύνη, πρόθυμο, 23 ανεξάρτητο, ευεργετικό, φιλάνθρωπο, σταθερό, ασφαλές, χωρίς φροντίδες, παντοδύναμο, άγρυπνο, που εισχωρεί σε όλα τα έξυπνα, καθαρά και φωτεινά μυαλά.

24 Η Σοφία είναι πιο γρήγορη απ’ ο,τιδήποτε άλλο· εισχωρεί και διέρχεται μέσα απ’ όλα γιατί είναι καθαρή. 25 Είναι η πνοή του παντοδύναμου Θεού και σαφής αντανάκλαση της δόξας του· γι’ αυτό τίποτα το μολυσμένο δε χωράει σ’ αυτήν. 26 Είναι αντανάκλαση του αιώνιου φωτός, καθαρός καθρέφτης της δύναμης του Θεού και εικόνα της καλοσύνης του. 27 Μόνη της μπορεί να κάνει τα πάντα· τα κάνει όλα καινούρια και η ίδια μένει αμετάβλητη. Από γενιά σε γενιά πάει και βρίσκει αγνές ψυχές και δημιουργεί τους φίλους του Θεού και τους προφήτες. 28 Κανέναν δεν αγαπάει ο Θεός, παρά μόνο αυτόν που ζει με τη Σοφία. 29 Αυτή είναι πιο λαμπρή από τον ήλιο και βρίσκεται πιο ψηλά από τ’ αστέρια, και σε σύγκριση με το φως της ημέρας έχει υπάρξει πριν απ’ αυτό. 30 Το φως το διαδέχεται η νύχτα· τη Σοφία όμως ποτέ δε θα τη νικήσει η κακία.