1 "Deus de nossos pais, e Senhor de misericórdia, que todas as coisas criastes pela vossa palavra,
2 e que, por vossa sabedoria, formastes o homem para ser o senhor de todas as vossas criaturas,
3 governar o mundo na santidade e na justiça, e proferir seu julgamento na retidão de sua alma,
4 dai-me a sabedoria que partilha do vosso trono, e não me rejeiteis como indigno de ser um de vossos filhos.
5 Sou, com efeito, vosso servo e filho de vossa serva, um homem fraco, cuja existência é breve, incapaz de compreender vosso julgamento e vossas leis;
6 porque qualquer homem, mesmo perfeito, entre os homens, não será nada, se lhe falta a sabedoria que vem de vós.
7 Ora, vós me escolhestes para ser rei de vosso povo e juiz de vossos filhos e vossas filhas.
8 Vós me ordenastes construir um templo na vossa montanha santa e um altar na cidade em que habitais: imagem da sagrada habitação que preparastes desde o princípio.
9 Mas ao vosso lado está a sabedoria que conhece vossas obras; ela estava presente quando fizestes o mundo, ela sabe o que vos é agradável, e o que se conforma às vossas ordens.
10 Fazei-a, pois, descer de vosso santo céu, e enviai-a do trono de vossa glória, para que, junto de mim, tome parte em meus trabalhos, e para que eu saiba o que vos agrada.
11 Com efeito, ela sabe e conhece todas as coisas; prudentemente guiará meus passos e me protegerá no brilho de sua glória.
12 Assim, minhas obras vos serão agradáveis; governarei vosso povo com justiça, e serei digno do trono de meu pai.
13 Que homem, pois, pode conhecer os desígnios de Deus, e penetrar nas determinações do Senhor?
14 Tímidos são os pensamentos dos mortais, e incertas as nossas concepções;
15 porque o corpo corruptível torna pesada a alma, e a morada terrestre oprime o espírito carregado de cuidados.
16 Mal podemos compreender o que está sobre a terra, dificilmente encontramos o que temos ao alcance da mão. Quem, portanto, pode descobrir o que se passa no céu?
17 E quem conhece vossas intenções, se vós não lhe dais a sabedoria, e se do mais alto dos céus vós não lhe enviais vosso Espírito Santo?
18 Assim se tornaram direitas as veredas dos que estão na terra; os homens aprenderam as coisas que vos agradam e pela sabedoria foram salvos."
Προσευχή του Σολομώντα για Σοφία
1 «Θεέ των προπατόρων μου και πολυεύσπλαχνε Κύριε, εσύ δημιούργησες τα πάντα με το λόγο σου 2 κι έπλασες με τη Σοφία σου τον άνθρωπο για να κυριαρχεί στα δημιουργήματά σου, 3 να κυβερνάει τον κόσμο με αγιότητα και δικαιοσύνη και ν’ αποδίδει το δίκαιο με αμεροληψία. 4 Δώσ’ μου, λοιπόν, τη Σοφία που κάθεται δίπλα στο θρόνο σου και δέξου με για παιδί σου. 5 Εγώ είμαι δούλος σου, γιος της δούλης σου, άνθρωπος αδύναμος και λιγόχρονος και μειονεκτώ στην ορθή κρίση και στη γνώση των νόμων σου. 6 Ακόμη κι αν είναι τέλειος κανείς σε σχέση με τους άλλους, τίποτα δεν αξίζει όταν του λείπει η Σοφία. 7 Εσύ με διάλεξες βασιλιά για το λαό σου και δικαστή στους γιους σου και στις θυγατέρες σου. 8 Μου είπες να χτίσω ναό στο άγιο σου βουνό όμοιον με την άγια σκηνή σου, που είχες κάνει αρχικά, και θυσιαστήριο στην πόλη όπου κατοικείς.
9 »Μαζί σου είναι η Σοφία που γνωρίζει τα έργα σου, γιατί ήταν παρούσα όταν δημιουργούσες τον κόσμο· αυτή γνωρίζει τι σε ευχαριστεί και τι είναι σύμφωνο με τις εντολές σου. 10 Στείλε την από τους άγιους ουρανούς, κατάπεμψέ την από τον ένδοξο θρόνο σου, για να έρθει κοντά μου και να με βοηθήσει στα έργα μου, ώστε να μάθω τι είν’ εκείνο που σε ευχαριστεί. 11 Εκείνη γνωρίζει και κατανοεί τα πάντα, γι’ αυτό θα μ’ οδηγήσει ορθά στα έργα μου και θα με διαφυλάξει με τη λαμπρή δόξα της απ’ τα παραστρατήματα. 12 Τότε θα δέχεσαι με ευχαρίστηση τα έργα μου, για να κυβερνήσω το λαό σου με δικαιοσύνη και να φανώ αντάξιος του θρόνου του πατέρα μου.
13 »Ποιος άνθρωπος, αλήθεια, μπορεί να γνωρίσει τη σκέψη του Θεού; ή ποιος μπορεί να καταλάβει το θέλημα του Κυρίου; 14 Οι σκέψεις των ανθρώπων είναι αδύνατες και οι συλλογισμοί μας ασταθείς, 15 γιατί το φθαρτό σώμα βαραίνει την ψυχή, το σώμα το χωμάτινο είναι γεμάτο σκέψεις κι έχει πολλές φροντίδες. 16 Με δυσκολία εικάζουμε αυτά που συμβαίνουν πάνω στη γη και με κόπο ανακαλύπτουμε τη γύρω μας χειροπιαστή πραγματικότητα· ποιος μπορεί να ερευνήσει αυτά που υπάρχουν στον ουρανό; 17 Ποιος θα γνώριζε το σχέδιό σου, Κύριε, αν εσύ δεν του έδινες Σοφία, αν δεν έστελνες το άγιο σου Πνεύμα από τον ουρανό; 18 Έτσι διορθώθηκε η συμπεριφορά των ανθρώπων που κατοικούν στη γη, διδάχτηκαν οι άνθρωποι αυτά που σου αρέσουν και με τη Σοφία σου σώθηκαν».