Wisdom 5

1 Então, com grande confiança, o justo se levantará em face dos que o perseguiram e zombaram dos seus males aqui embaixo.

2 Diante de sua vista serão presos de grande temor e tomados de assombro ao vê-lo salvo contra sua expectativa;

3 tocados de arrependimento, dirão entre si: e, gemendo na angústia de sua alma, dirão:

4 "Ei-lo, aquele de quem outrora escarnecemos, e a quem loucamente cobrimos de insultos! Considerávamos sua vida como uma loucura, e sua morte como uma vergonha.

5 Como, pois, é ele do número dos filhos de Deus, e como está seu lugar entre os santos?

6 Portanto, nós nos desgarramos para longe da verdade: a luz da justiça não brilhou para nós e o sol não se levantou sobre nós!

7 Nós nos manchamos nas sendas da iniquidade e da perdição, erramos pelos desertos sem caminhos e não conhecemos o caminho do Senhor!

8 O que ganhamos com nosso orgulho, e que nos trouxe a riqueza unida à arrogância?

9 Tudo isso desapareceu como sombra, como notícia que passa;

10 como navio que fende a água agitada, sem que se possa reencontrar o rasto de seu itinerário, nem a esteira de sua quilha nas ondas.

11 Como a ave que, atravessando o ar em seu voo, não deixa após si o traço de sua passagem, mas, ferindo o ar com suas penas, fende-o com a impetuosa força do bater de suas asas, atravessa-o e logo nem se nota indício de sua passagem;

12 como quando uma flecha, que é lançada ao alvo, o ar que ela cortou volta imediatamente à sua posição de modo que não se pode distinguir sua trajetória,

13 assim, também nós, apenas nascidos, cessamos de ser, e não podemos mostrar traço algum de virtude: é no mal que nossa vida se consumiu!".

14 Assim a esperança do ímpio é como a poeira levada pelo vento, e como uma leve espuma espalhada pela tempestade; ela se dissipa como o fumo ao vento, e passa como a lembrança do hóspede de um dia.

15 Mas os justos viverão eternamente; sua recompensa está no Senhor, e o Altíssimo cuidará deles.

16 Por isso, receberão a régia coroa de glória, e o diadema da beleza da mão do Senhor, porque os cobrirá com sua direita, e os protegerá com seu braço.

17 Por armadura tomará seu zelo cioso, e armará as criaturas para se vingar de seus inimigos.

18 Tomará por couraça a justiça, e por capacete a integridade no julgamento.

19 Ele se cobrirá com a santidade, como com um impenetrável escudo,

20 afiará o gume de sua ira para lhe servir de espada, e o mundo se reunirá a ele na luta contra os insensatos.

21 Os raios partirão como flechas bem dirigidas, e, como de um arco bem distendido, voarão das nuvens para o alvo;

22 uma balista fará cair uma pesada saraiva de ira; a água do mar se levantará em turbilhão contra eles e os rios os arrastarão impetuosamente.

23 O sopro do Todo-poderoso se insurgirá contra eles e os dispersará como um furacão; a iniquidade fará de toda a terra um deserto, e a malícia derribará os tronos dos poderosos!

1 Τότε θα σταθεί με πολύ θάρρος ο δίκαιος απέναντι σ’ εκείνους που τον στενοχώρησαν και αμφισβήτησαν τους κόπους του. 2 Οι ασεβείς όταν τον δουν θα ταραχθούν και θα τα χάσουν για την αναπάντεχη σωτηρία του· 3 Θ’ αναστενάξουν και θα πουν μετανιωμένοι και θλιμμένοι: 4 «Αυτός δεν είν’ εκείνος, που κάποτε τον περιγελούσαμε; Εμείς οι ασεβείς τον περιπαίζαμε με σκωπτικά τραγούδια· τον νομίζαμε τρελό που ζούσε τέτοια ζωή και θεωρήσαμε ντροπή τον πρόωρο θάνατό του. 5 Πώς λοιπόν υπολογίστηκε ανάμεσα στους γιους του Θεού; Πώς βρέθηκε ανάμεσα στους αγίους;*γιους...αγίους. Και οι δύο όροι δηλώνουν τους αγγέλους (βλ. Ιωβ 1:6· 5:1· Δαν 7:18).6 Άρα λοιπόν», θα σκεφτούν, «είχαμε απομακρυνθεί από το δρόμο της αλήθειας, ποτέ η ζωή μας δε φωτίστηκε με το φως της δικαιοσύνης κι ο ήλιος της ζωής ποτέ δεν ανέτειλε πάνω μας. 7 Ακολουθήσαμε σταθερά το δρόμο της ασέβειας και της καταστροφής, περάσαμε αδιάβατες ερήμους κι αρνηθήκαμε να γνωρίσουμε το δρόμο του Κυρίου.

8 «Τι μας ωφέλησε, αλήθεια, η υπερηφάνεια μας;» θα αναλογιστούν οι ασεβείς. «Τι μας πρόσφερε ο πλούτος, που γι’ αυτόν καμαρώναμε; 9 Όλα εκείνα πέρασαν σαν σκιά, σαν είδηση που έρχεται και φεύγει· 10 σαν πλοίο που διασχίζει την τρικυμισμένη θάλασσα, που δεν μπορεί κανείς να βρει τα ίχνη του, να βρει το δρόμο της καρίνας μέσα στα κύματα. 11 Πέρασαν όλα σαν το όρνιο που διασχίζει τον αέρα δίχως ν’ αφήσει ίχνη· μόνο το πλατάγισμα των φτερών του στον αέρα ακούγεται, όταν ανοίγουν δρόμο με ορμή· περνάει χτυπώντας τα φτερά του κι ύστερα κανείς δε βρίσκει από πού πέταξε. 12 Πέρασαν όλα σαν ένα βέλος που ρίχτηκε στο στόχο· διασχίστηκε ο αέρας του μα γρήγορα ξαναγύρισε στη θέση του χωρίς να δώσει σημασία στο πέρασμα του βέλους. 13 Έτσι κι εμείς», θα πουν οι ασεβείς, «γεννηθήκαμε και πεθάναμε χωρίς να έχουμε να δείξουμε κανένα σημάδι της αρετής μας. Καταστρέψαμε τη ζωή μας με την κακία μας». 14 Πράγματι, η ελπίδα του ασεβή είναι σαν το χνούδι που ο άνεμος το παίρνει ή σαν λεπτή ομίχλη που διαλύεται από τη λαίλαπα· σαν καπνός είναι, που τον σκορπίζει ο άνεμος, σαν την ανάμνηση κάποιου περαστικού για μία μόνο μέρα· μετά φεύγει.

Ο Θεός βοηθός των ασεβών

15 Οι δίκαιοι όμως ζουν αιώνια. Ο Κύριος θα τους αμείψει, ο Ύψιστος γι’ αυτούς φροντίζει. 16 Γι’ αυτό θα λάβουν από το χέρι του Κυρίου το στέμμα το λαμπρό, για να βασιλεύσουν δοξασμένοι. Ο Κύριος θα τους προστατέψει με τη δύναμή του την ακαταμάχητη, με το βραχίονά του θα τους υπερασπιστεί.

17 Με όπλο το ζήλο του κι όλη του τη δημιουργία θα αποκρούσει τους εχθρούς του. 18 Θα φορέσει για θώρακα τη δικαιοσύνη και θα βάλει για περικεφαλαία του την κρίση του την αμερόληπτη. 19 Απροσπέλαστη ασπίδα του θα έχει την αγιότητα, 20 και για ρομφαία θ’ ακονίσει τη φοβερή οργή του· και μαζί του θα πολεμήσει όλη η κτίση εναντίον των ασεβών. 21 Όπως εξακοντίζεται το βέλος από ένα καλοτεντωμένο τόξο, έτσι μέσ’ απ’ τα σύννεφα θα εκτοξευθούν αστραπές, που εύστοχα θα βρουν το στόχο τους. 22 Και όπως από τη σφενδόνη εξαπολύονται τα λιθάρια, έτσι θα πέσει το χαλάζι με ορμή· θα ξεσπάσουν οργισμένα εναντίον τους τα κύματα της θάλασσας και σαν ποτάμια που απότομα θα πλημμυρίσουν. 23 Θα σηκωθεί εναντίον τους άνεμος ισχυρός*άνεμος ισχυρός. Άλλη απόδοση: «το πνεύμα του παντοδύναμου Κυρίου». που σαν καταιγίδα θα τους διασκορπίσει.

Έτσι όλη τη γη η ανομία θα την ερημώσει και το κακό θα ανατρέψει τους θρόνους των ισχυρών.