Wisdom 3

1 Mas as almas dos justos estão na mão de Deus, e nenhum tormento os tocará.

2 Aparentemente estão mortos aos olhos dos insensatos: seu desenlace é julgado como uma desgraça.

3 E sua morte como uma destruição, quando na verdade estão na paz!

4 Se aos olhos dos homens suportaram uma correção, a esperança deles era portadora de imortalidade,

5 e por terem sofrido um pouco, receberão grandes bens, porque Deus, que os provou, achou-os dignos de si.

6 Ele os provou como ouro na fornalha, e os acolheu como holocausto.

7 No dia de sua visita, eles se reanimarão, e correrão como centelhas na palha.

8 Eles julgarão as nações e dominarão os povos, e o Senhor reinará sobre eles para sempre.

9 Os que põem sua confiança nele compreenderão a verdade, e os que são fiéis habitarão com ele no amor: porque seus eleitos são dignos de favor e misericórdia.

10 Mas os ímpios terão o castigo que merecem seus pensamentos, uma vez que desprezaram o justo e se separaram do Senhor: e desgraçado é aquele que rejeita a sabedoria e a disciplina!

11 A esperança deles é vã, seus sofrimentos sem proveito, e as obras deles inúteis.

12 Suas mulheres são insensatas e seus filhos malvados; a raça deles é maldita.

13 Feliz a mulher estéril, mas pura de toda a mancha, a que não manchou seu leito conjugal: ela carregará seu fruto no dia da retribuição das almas.

14 Feliz o eunuco cuja mão não cometeu o mal, que não concebeu iniquidade contra o Senhor, porque ele receberá pela sua fidelidade uma graça superior, e no Templo do Senhor uma parte muito honrosa,

15 porque é esplêndido o fruto de bons trabalhos, e a raiz da sabedoria é sempre fértil.

16 Quanto aos filhos dos adúlteros, a nada chegarão, e a raça que descende do pecado será aniquilada.

17 Ainda que vivam muito tempo, serão tidos por nada e, finalmente, sua velhice será sem honra.

18 Caso morram cedo, não terão esperança alguma, e no dia do julgamento não encontrarão nenhuma piedade:

19 porque é lamentável o fim de uma raça injusta.

1 Οι ευσεβείς, όμως, προστατεύονται από το Θεό και κανείς δε θα τους βλάψει. 2 Στα μάτια των ασεβών φαίνονται ότι πέθαναν· ο θάνατός τους θεωρείται τιμωρία τους, 3 και το ότι έφυγαν απ’ αυτόν τον κόσμο θεωρείται καταστροφή. Αυτοί όμως ζουν στην ειρήνη του Θεού. 4 Στα μάτια των άλλων φαίνονται ότι τιμωρούνται, αλλά αυτοί έχουν τη βεβαιότητα που τους δίνει η σταθερή τους ελπίδα ότι θα ζήσουν αιώνια. 5 Κι αν υπέφεραν για λίγο, πολύ θα ευεργετηθούν, γιατί ο Θεός τούς δοκίμασε και τους βρήκε άξιους να τους πάρει μαζί του. 6 Σαν χρυσάφι στο χωνευτήρι τούς δοκίμασε και σαν θυσία ολοκαυτώματος τους δέχτηκε με ευμένεια. 7 Στο συγκεκριμένο χρόνο που ο Θεός θα δώσει την ανταμοιβή του, η λαμπρότητα των ευσεβών θα είναι μεγάλη. Θα γίνουν σπίθες που θα πυρπολήσουν τις καλαμιές· 8 θα κρίνουν τα έθνη και θα εξουσιάσουν τους λαούς και ο Κύριος θα είναι ο παντοτινός τους βασιλιάς. 9 Αυτοί που έχουν στηρίξει την εμπιστοσύνη τους σ’ αυτόν θα κατανοήσουν την αλήθεια, και οι πιστοί του θα τον προσμένουν με αγάπη, γιατί χάρη κι αγάπη περιμένει τους εκλεκτούς του. 10 Οι ασεβείς όμως θα τιμωρηθούν αντάξια μ’ αυτά που μηχανεύτηκαν. Αδιαφόρησαν για το δίκαιο κι απομακρύνθηκαν από τον Κύριο. 11 Δυστυχισμένοι είναι αυτοί που περιφρονούν τη Σοφία και τη διδασκαλία της· η ελπίδα τους είναι μάταιη, οι κόποι τους ανώφελοι, τα έργα τους άχρηστα. 12 Οι γυναίκες τους είναι ανόητες και τα παιδιά τους γεμάτα μοχθηρία. Οι απόγονοί τους είναι καταραμένοι.

Νέα θεώρηση της ατεκνίας

13 Γι’ αυτό ευτυχισμένη η στείρα γυναίκα, που όμως η διαγωγή της είναι άμεμπτη· αυτή που δε διέπραξε μοιχεία και ποτέ δεν έκανε παράνομες σχέσεις.*Η στειρότητα στον αρχαίο Ισραήλ θεωρείτο δυστυχία. – Ως παράνομες σχέσεις, εκτός από τη μοιχεία θεωρείτο και ο γάμος με ειδωλολάτρη (Δτ 7:3). Αυτή θ’ ανταμειφθεί όταν ο Κύριος έρθει να κρίνει τους ανθρώπους. 14 Ευτυχισμένος κι ο ευνούχος που δεν έπραξε ανομία, ούτε έκανε πονηρές σκέψεις για να προκαλέσει τον Κύριο. Θα του παρασχεθεί ειδική εύνοια για την πιστότητά του και τιμητική θέση στο ναό του Κυρίου. 15 Αυτός που κάνει καλά έργα είναι σαν το δέντρο που κάνει πολλούς καρπούς. Η σύνεσή του είναι σαν ρίζα που δεν ξεραίνεται. 16 Τα παιδιά των μοιχών, όμως, δε θα φτάσουν ως το τέλος της ζωής τους· οι καρποί των παράνομων σχέσεων θα αφανιστούν. 17 Αλλά κι αν ζήσουν πολλά χρόνια κανένας δεν θα τους σέβεται· χωρίς υπόληψη θα ζήσουν ως τα βαθιά γεράματα. 18 Αν πεθάνουν πρόωρα, δεν θα ’χουν ελπίδα ούτε παρηγοριά την ημέρα της κρίσης. 19 Σκληρό θα είναι το τέλος των παιδιών των παρανόμων.