Wisdom 4

1 Mais vale uma vida sem filhos, mas rica de virtudes: sua memória será imortal, porque será conhecida de Deus e dos homens.

2 Quando está presente, imitam-na; quando passada, desejam-na; ela leva na glória uma coroa eterna, por ter triunfado sem mancha nos combates.

3 Mas para nada servirá, ainda que numerosa, a raça dos ímpios; procedendo de renovos bastardos, não estenderá raízes profundas, não se estabelecerá numa base sólida.

4 Ainda que por algum tempo estenda seus ramos, estando instavelmente assentada, será abalada pelo vento e, pela violência da tempestade, será desarraigada.

5 Os galhos serão quebrados antes do desenvolvimento, o fruto deles será inútil, verde demais para ser comido, e impróprio para qualquer uso,

6 porque os filhos nascidos de uniões ilícitas serão no dia do juízo testemunhas a deporem contra seus pais.

7 Quanto ao justo, mesmo que morra antes da idade, gozará de repouso.

8 A honra da velhice não provém de uma longa vida, e não se mede pelo número dos anos.

9 Mas é a sabedoria que faz as vezes dos cabelos brancos; é uma vida pura que se tem em conta de velhice.

10 Ele agradou a Deus e foi por ele amado, assim (Deus) o transferiu do meio dos pecadores onde vivia.

11 Foi arrebatado para que a malícia lhe não corrompesse o sentimento, nem a astúcia lhe pervertesse a alma:

12 porque a fascinação do vício atira um véu sobre a beleza moral, e o movimento das paixões mina uma alma ingênua.

13 Tendo chegado rapidamente ao termo, percorreu uma longa carreira.

14 Sua alma era agradável ao Senhor, e é por isso que ele o retirou depressa do meio da perversidade. Os povos que veem esse modo de agir não o compreendem, e não refletem nisto:

15 que o favor de Deus e sua misericórdia são para seus eleitos, e sua assistência está no meio de seus fiéis.

16 O justo, ao morrer, condena os ímpios que sobrevivem, e a juventude, atingindo tão depressa a perfeição, confunde a longa velhice do pecador.

17 Eles verão o fim do sábio, e não compreenderão os desígnios do Senhor a seu respeito, nem por que ele o pôs em segurança.

18 Eles verão e mostrarão desprezo, mas o Senhor zombará deles.

19 Depois disso serão cadáveres sem honra, desterrados entre os mortos, em uma eterna ignomínia, porque ele os ferirá, e os precipitará sem voz, ele os abaterá nas suas bases e os mergulhará na última desolação. Eles serão entregues à dor, e a memória deles perecerá.

20 Comparecerão aterrorizados com a lembrança de seus pecados, e suas iniquidades se levantarão contra eles para confundi-los.

1 Η ατεκνία όταν συνοδεύεται από την αρετή είναι καλύτερη· αναγνωρίζεται και από το Θεό και από τους ανθρώπους και όλοι τη θυμούνται για πάντα. 2 Αυτή την ατεκνία με την αρετή όταν υπάρχει, τη μιμούνται· κι όταν απουσιάζει την επιθυμούν· πάντοτε κάνει τη θριαμβευτική της πορεία στεφανωμένη με τη νίκη· νίκησε σ’ όλα τα αγωνίσματα και κέρδισε πολύτιμα βραβεία.

3 Οι πολυάριθμοι απόγονοι των ασεβών θα είναι άχρηστοι· σαν τα κλαδιά που φυτεύονται στο χώμα, αλλά δεν μπορούν να σταθούν, γιατί δεν έχουν ρίζες. 4 Βγάζουν για λίγον καιρό κλαδιά αλλά δεν έχουν ριζώσει για τα καλά· και στο πρώτο φύσημα του ορμητικού ανέμου ξεριζώνονται. 5 Σπάζουν κι οι κλώνοι πριν καρποφορήσουν, και ο καρπός τους είναι σκάρτος, είναι άγουρος και δεν τρώγεται, είναι άχρηστος. 6 Τα παιδιά που γεννιούνται από παράνομες σχέσεις είναι μάρτυρες της αμαρτίας των γονιών τους όταν θα τους κρίνει ο Θεός.

Νέα θεώρηση του πρόωρου θανάτου

7 Ο δίκαιος όμως κι όταν πεθάνει πρόωρα, θ’ αναπαυθεί στην αιώνια ευτυχία. 8 Αυτό που φέρνει τιμή στα γηρατειά δεν είναι τα πολλά τα χρόνια. 9 Η φρόνηση στους ανθρώπους αξίζει περισσότερο από τ’ άσπρα μαλλιά· κι η άμεμπτη ζωή από τη μεγάλη ηλικία. 10 Κάποτε ένας άνθρωπος ήταν αρεστός στο Θεό και αγαπήθηκε απ’ αυτόν, κι επειδή ζούσε ανάμεσα στους αμαρτωλούς μετατέθηκε στην άλλη ζωή. 11 Αρπάχθηκε για να μην επιδράσει στη φρόνησή του η κακία, για να μην τον εξαπατήσει η δολιότητα. 12 Πράγματι, η δολιότητα της κακίας αμαυρώνει τα καλά, κι η παραζάλη της αμαρτωλής επιθυμίας διαφθείρει και το πιο αγνό μυαλό. 13 Επειδή ο άνθρωπος αυτός έζησε ως τέλειος τα λίγα χρόνια του, αυτά ισοδυνάμησαν με πολλά χρόνια επίγειας ζωής. 14 Ήταν αρεστός στον Κύριο, και γι’ αυτό αρπάχθηκε γρήγορα μέσα από τον κακό αυτό κόσμο. Οι λαοί το είδαν αλλά δεν το κατάλαβαν ούτε θέλησαν να λάβουν υπόψη τους ένα πράγμα: 15 ότι χάρη και αγάπη περιμένει τους εκλεκτούς του Θεού και προστασία αυτούς που ζουν μ’ ευσέβεια ενώπιόν του.

16 Έτσι, ο ευσεβής που πέθανε κατακρίνει με το παράδειγμά του τους ασεβείς που ζουν. Κι ένας νέος που από τα νιάτα του έφτασε να είναι τέλειος, ελέγχει με τη διαγωγή του το γέροντα τον ασεβή. 17 Οι ασεβείς βλέπουν το θάνατο του ευσεβή, αλλά δεν καταλαβαίνουν τις προθέσεις του Κυρίου γι’ αυτόν, και πώς αυτός τον προστατεύει. 18 Το βλέπουν και χλευάζουν τους δικαίους· όμως κι ο Κύριος θα περιγελάσει τους ασεβείς. 19 Όταν πεθάνουν, κανένας δεν θα σεβαστεί το σκήνωμά τους· θα ζήσουν στην αιώνια καταφρόνια στον άδη, ανάμεσα στους νεκρούς. Ο Κύριος θα τους συντρίψει και θα τους αφήσει καταγής άφωνους με το πρόσωπο στο χώμα. Συθέμελα θα τους ταρακουνήσει και θα τους καταστρέψει μέχρι τον τελευταίο· θα πονέσουν κι απ’ όλους θα ξεχαστούν.

Ευσεβείς και ασεβείς στην τελική κρίση

20 Όταν καλέσει ο Θεός τους ασεβείς για να τους κρίνει, αυτοί θα παρουσιαστούν δειλοί μπροστά του καθώς θα σκέφτονται τα αμαρτήματά τους· οι ίδιες τους οι ανομίες θα τους κατηγορήσουν κατά πρόσωπο.