1 And it came to pass in Iconium that they entered together into the synagogue of the Jews, and so spake that a great multitude of both Jews and Greeks believed.2 But the Jews who did not believe stirred up the minds of {those of} the nations and made {them} evil-affected against the brethren.3 They stayed therefore a good while, speaking boldly, {confiding} in the Lord, who gave witness to the word of his grace, giving signs and wonders to be done by their hands.4 And the multitude of the city was divided, and some were with the Jews and some with the apostles.5 And when an assault was making, both of {those of} the nations and {the} Jews with their rulers, to use {them} ill and stone them,6 they, being aware of it, fled to the cities of Lycaonia, Lystra and Derbe, and the surrounding country,7 and there they were announcing the glad tidings.8 And a certain man in Lystra, impotent in his feet, sat, {being} lame from his mother's womb, who had never walked.9 This {man} heard Paul speaking, who, fixing his eyes on him, and seeing that he had faith to be healed,10 said with a loud voice, Rise up straight upon thy feet: and he sprang up and walked.11 But the crowds, who saw what Paul had done, lifted up their voices in Lycaonian, saying, The gods, having made themselves like men, are come down to us.12 And they called Barnabas Jupiter, and Paul Mercury, because he took the lead in speaking.13 And the priest of Jupiter who was before the city, having brought bulls and garlands to the gates, would have done sacrifice along with the crowds.14 But the apostles Barnabas and Paul, having heard {it}, rent their garments, and rushed out to the crowd, crying15 and saying, Men, why do ye these things? *We* also are men of like passions with you, preaching to you to turn from these vanities to the living God, who made the heaven, and the earth, and the sea, and all things in them;16 who in the past generations suffered all the nations to go in their own ways,17 though indeed he did not leave himself without witness, doing good, and giving to you from heaven rain and fruitful seasons, filling your hearts with food and gladness.18 And saying these things, they with difficulty kept the crowds from sacrificing to them.19 But there came Jews from Antioch and Iconium, and having persuaded the crowds and stoned Paul, drew him out of the city, supposing him to have died.20 But while the disciples encircled him, he rose up and entered into the city. And on the morrow he went away with Barnabas to Derbe.21 And having announced the glad tidings to that city, and having made many disciples, they returned to Lystra, and Iconium, and Antioch,22 establishing the souls of the disciples, exhorting them to abide in the faith, and that through many tribulations we must enter into the kingdom of God.23 And having chosen them elders in each assembly, having prayed with fastings, they committed them to the Lord, on whom they had believed.24 And having passed through Pisidia they came to Pamphylia,25 and having spoken the word in Perga, they came down to Attalia;26 and thence they sailed away to Antioch, whence they had been committed to the grace of God for the work which they had fulfilled.27 And having arrived, and having brought together the assembly, they related to them all that God had done with them, and that he had opened a door of faith to the nations.28 And they stayed no little time with the disciples.

1 En op dieselfde wyse het hulle in Ikonium in die sinagoge van die Jode ingegaan en so gespreek dat 'n groot menigte Jode sowel as Grieke gelowig geword het.2 Maar die ongehoorsame Jode het die gemoedere van die heidene teen die broeders opgehits en verbitter.3 Hulle het toe 'n geruime tyd daar deurgebring en vrymoediglik gespreek in die Here, wat aan die woord van sy genade getuienis gegee het deur te beskik dat tekens en wonders deur hulle hande plaasvind.4 En die menigte van die stad was verdeeld, en sommige het met die Jode en ander met die apostels saamgegaan.5 Maar toe daar onder die heidene en ook onder die Jode, saam met hulle owerstes, 'n beweging ontstaan het om hulle te mishandel en te stenig,6 het hulle dit gewaargeword en gevlug na die stede van Likaonië, Listre en Derbe en die omstreke.7 En daar het hulle die evangelie verkondig.8 En in Listre het daar 'n man gesit wat magteloos was aan sy voete, kreupel van sy geboorte af, en hy het nooit geloop nie.9 Hy het geluister terwyl Paulus spreek; en Paulus het die oë op hom gehou, en, toe hy sien dat hy geloof het om gesond te word,10 met 'n groot stem gesê: Staan regop op jou voete! En hy het opgespring en begin rondloop.11 En toe die skare sien wat Paulus gedoen het, verhef hulle hul stem en sê in Likaonies: Die gode het soos mense geword en neergedaal na ons toe.12 En hulle het vir B rnabas Jupiter genoem, en vir Paulus Mercurius, omdat hy die woordvoerder was.13 En die priester van Jupiter wie se tempel voor hulle stad was, het stiere en kranse na die poorte gebring en wou saam met die skare offer.14 Maar toe die apostels, B rnabas en Paulus, dit hoor, het hulle hul klere geskeur en onder die skare ingespring en geroep15 en gesê: Manne, waarom doen julle hierdie dinge? Ons is net sulke mense soos julle, en ons verkondig die evangelie dat julle jul van hierdie nietige dinge moet bekeer tot die lewende God wat die hemel en die aarde en die see en alles wat daarin is, gemaak het.16 Hy het in die tye wat verby is, toegelaat dat al die nasies in hulle eie weë sou wandel,17 al het Hy Homself nie onbetuig gelaat nie, deur goed te doen, van die hemel vir ons reën en vrugbare tye te gee en ons harte met voedsel en vrolikheid te vervul.18 Selfs met hierdie woorde het hulle met moeite die skare verhinder om aan hulle te offer.19 Maar daar het Jode van Antioch¡ë en Ikonium aangekom, en hulle het, nadat hulle die skare omgepraat het, Paulus gestenig en hom buitekant die stad gesleep, met die gedagte dat hy dood was.20 Maar toe die dissipels hom omring, het hy opgestaan en in die stad gekom en die volgende dag saam met B rnabas na Derbe vertrek.21 En nadat hulle aan daardie stad die evangelie verkondig en 'n aantal dissipels gemaak het, het hulle teruggegaan na Listre en Ikonium en Antioch¡ë,22 en die siele van die dissipels versterk en hulle vermaan om in die geloof te bly deur te sê: Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan.23 En hulle het in elke gemeente vir hulle ouderlinge gekies, en hulle, n gebed en vas, opgedra aan die Here in wie hulle geglo het.24 Toe gaan hulle deur Pis¡dië en kom in Pamf¡lië;25 en nadat hulle die woord in Perge verkondig het, het hulle afgegaan na Att lië.26 En daarvandaan het hulle weggevaar na Antioch¡ë, waar hulle aan die genade van God opgedra was vir die werk wat hulle volbring het.27 En toe hulle daar kom en die gemeente saamgeroep het, het hulle verslag gedoen van al die dinge wat God met hulle gedoen het, en dat Hy 'n deur van geloof vir die heidene geopen het.28 En hulle het daar by die dissipels 'n geruime tyd deurgebring.