1 And when he had completed all his words in the hearing of the people, he entered into Capernaum.2 And a certain centurion's bondman who was dear to him was ill and about to die;3 and having heard of Jesus, he sent to him elders of the Jews, begging him that he might come and save his bondman.4 But they, being come to Jesus, besought him diligently, saying, He is worthy to whom thou shouldest grant this,5 for he loves our nation, and himself has built the synagogue for us.6 And Jesus went with them. But already, when he was not far from the house, the centurion sent to him friends, saying to him, Lord, do not trouble thyself, for I am not worthy that thou shouldest enter under my roof.7 Wherefore neither did I count myself worthy to come to thee. But say by a word and my servant shall be healed.8 For *I* also am a man placed under authority, having under myself soldiers, and I say to this {one}, Go, and he goes; and to another, Come, and he comes; and to my bondman, Do this, and he does {it}.9 And Jesus hearing this wondered at him, and turning to the crowd following him said, I say to you, Not even in Israel have I found so great faith.10 And they who had been sent returning to the house found the bondman, who was ill, in good health.11 And it came to pass afterwards he went into a city called Nain, and many of his disciples and a great crowd went with him.12 And as he drew near to the gate of the city, behold, a dead man was carried out, the only son of his mother, and she a widow, and a very considerable crowd of the city {was} with her.13 And the Lord, seeing her, was moved with compassion for her, and said to her, Weep not;14 and coming up he touched the bier, and the bearers stopped. And he said, Youth, I say to thee, Wake up.15 And the dead sat up and began to speak; and he gave him to his mother.16 And fear seized on all, and they glorified God, saying, A great prophet has been raised up amongst us; and God has visited his people.17 And this report went out in all Judaea concerning him, and in all the surrounding country.18 And the disciples of John brought him word concerning all these things:19 and John, having called two of his disciples, sent to Jesus, saying, Art *thou* he that is coming, or are we to wait for another?20 But the men having come to him said, John the baptist has sent us to thee, saying, Art *thou* he that is coming, or are we to wait for another?21 In that hour he healed many of diseases and plagues and evil spirits, and to many blind he granted sight.22 And Jesus answering said to them, Go, bring back word to John of what ye have seen and heard: that blind see, lame walk, lepers are cleansed, deaf hear, dead are raised, poor are evangelized;23 and blessed is whosoever shall not be offended in me.24 And the messengers of John having departed, he began to speak to the crowds concerning John: What went ye out into the wilderness to behold? a reed shaken by the wind?25 But what went ye out to see? a man clothed in delicate garments? Behold, those who are in splendid clothing and live luxuriously are in the courts of kings.26 But what went ye out to see? a prophet? Yea, I say to you, and {what is} more excellent than a prophet.27 This is he concerning whom it is written, Behold, *I* send my messenger before thy face, who shall prepare thy way before thee;28 for I say unto you, Among them that are born of women a greater {prophet} is no one than John {the baptist}; but he who is a little one in the kingdom of God is greater than he.29 (And all the people who heard {it}, and the tax-gatherers, justified God, having been baptised with the baptism of John;30 but the Pharisees and the lawyers rendered null as to themselves the counsel of God, not having been baptised by him.)31 To whom therefore shall I liken the men of this generation, and to whom are they like?32 They are like children sitting in the market-place, and calling one to another and saying, We have piped to you, and ye have not danced; we have mourned to you, and ye have not wept.33 For John the baptist has come neither eating bread nor drinking wine, and ye say, He has a demon.34 The Son of man has come eating and drinking, and ye say, Behold an eater and wine-drinker, a friend of tax-gatherers and sinners;35 and wisdom has been justified of all her children.36 But one of the Pharisees begged him that he would eat with him. And entering into the house of the Pharisee he took his place at table;37 and behold, a woman in the city, who was a sinner, and knew that he was sitting at meat in the house of the Pharisee, having taken an alabaster box of myrrh,38 and standing at his feet behind {him} weeping, began to wash his feet with tears; and she wiped them with the hairs of her head, and kissed his feet, and anointed {them} with the myrrh.39 And the Pharisee who had invited him, seeing it, spoke with himself saying, This {person} if he were a prophet would have known who and what the woman is who touches him, for she is a sinner.40 And Jesus answering said to him, Simon, I have somewhat to say to thee. And he says, Teacher, say {it}.41 There were two debtors of a certain creditor: one owed five hundred denarii and the other fifty;42 but as they had nothing to pay, he forgave both of them {their debt}: {say,} which of them therefore will love him most?43 And Simon answering said, I suppose he to whom he forgave the most. And he said to him, Thou hast rightly judged.44 And turning to the woman he said to Simon, Seest thou this woman? I entered into thy house; thou gavest me not water on my feet, but *she* has washed my feet with tears, and wiped them with her hair.45 Thou gavest me not a kiss, but *she* from the time I came in has not ceased kissing my feet.46 My head with oil thou didst not anoint, but *she* has anointed my feet with myrrh.47 For which cause I say to thee, Her many sins are forgiven; for she loved much; but he to whom little is forgiven loves little.48 And he said to her, Thy sins are forgiven.49 And they that were with {them} at table began to say within themselves, Who is this who forgives also sins?50 And he said to the woman, Thy faith has saved thee; go in peace.

1 En nadat Hy voor die ore van die volk al sy woorde beëindig het, het Hy in Kap,rnam ingegaan.2 En die dienskneg van 'n sekere hoofman oor honderd, wat vir hom baie werd was, was ongesteld en het op sterwe gelê.3 Toe hy dan van Jesus hoor, het hy ouderlinge van die Jode na Hom gestuur met die versoek aan Hom dat Hy moes kom en sy dienskneg gesond maak.4 En toe hulle by Jesus kom, het hulle Hom dringend gesmeek en gesê: Hy is dit werd dat U dit vir hom doen;5 want hy het ons volk lief en het self die sinagoge vir ons gebou.6 En Jesus het saam met hulle gegaan; maar toe Hy nie meer ver van die huis af was nie, stuur die hoofman oor honderd vriende na Hom om vir Hom te sê: Here, moenie moeite doen nie, want ek is nie werd dat U onder my dak inkom nie.7 Daarom het ek my ook nie waardig geag om na U te gaan nie; sê dit maar met 'n woord, en my kneg sal gesond word.8 Want ek is ook 'n man wat aan gesag onderworpe is, en ek het soldate onder my; en vir hierdie een sê ek: Gaan! en hy gaan; en vir 'n ander een: Kom! en hy kom; en vir my dienskneg: Doen dit! en hy doen dit.9 Toe Jesus dit hoor, was Hy oor hom verwonderd, en Hy draai Hom om en sê vir die skare wat Hom volg: Ek sê vir julle, selfs in Israel het Ek so 'n groot geloof nie gevind nie.10 En toe die wat gestuur was, teruggaan na die huis, vind hulle die siek dienskneg gesond.11 En die dag daarna was Hy op weg na 'n stad met die naam van Nain; en baie van sy dissipels en 'n groot menigte het saam met Hom gegaan.12 En toe Hy naby die poort van die stad kom, word daar net 'n dooie uitgedra, die enigste seun van sy moeder, en sy was 'n weduwee; en 'n groot menigte van die stad was by haar.13 En toe die Here haar sien, het Hy innig jammer vir haar gevoel en vir haar gesê: Moenie ween nie!14 En Hy het nader gegaan en die baar aangeraak. Daarop staan die draers stil. En Hy sê: Jongman, Ek sê vir jou, staan op!15 En die dooie het regop gaan sit en begin praat; en Hy het hom aan sy moeder teruggegee.16 En vrees het almal aangegryp terwyl hulle God verheerlik en sê: 'n Groot profeet het onder ons opgestaan; en: God het sy volk besoek.17 En hierdie woord aangaande Hom het uitgegaan in die hele Jud,a en in die hele omtrek.18 En die dissipels van Johannes het hom van al hierdie dinge berig gebring.19 En Johannes het sekere twee van sy dissipels na hom geroep en hulle na Jesus gestuur en gesê: Is U die Een wat sou kom, of moet ons 'n ander een verwag?20 En toe die manne by Hom kom, sê hulle: Johannes die Doper het ons na U gestuur en gesê: Is U die Een wat sou kom, of moet ons 'n ander een verwag?21 En in dieselfde uur het Hy baie mense genees van siektes en kwale en bose geeste, en aan baie blindes die gesig geskenk.22 En Jesus antwoord en sê vir hulle: Gaan vertel aan Johannes wat julle sien en hoor: blindes sien weer, kreupeles loop, melaatses word gereinig, dowes hoor, dooies word opgewek, aan armes word die evangelie verkondig.23 En salig is elkeen wat aan My nie aanstoot neem nie.24 En nadat die boodskappers van Johannes weggegaan het, begin Hy vir die skare aangaande Johannes te sê: Wat het julle uitgegaan in die woestyn om te aanskou? 'n Riet wat deur die wind beweeg word?25 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? 'n Man met sagte klere aan? Kyk, die wat pragtige klere dra en in weelde lewe, is in die paleise.26 Maar wat het julle uitgegaan om te sien? 'n Profeet? Ja, Ek sê vir julle, nog baie meer as 'n profeet!27 Dit is hy van wie daar geskrywe is: Kyk, Ek stuur my boodskapper voor u aangesig, wat u weg voor U uit sal regmaak.28 Want Ek sê vir julle, onder die wat uit vroue gebore is, is daar geen profeet groter as Johannes die Doper nie; maar die kleinste in die koninkryk van God is groter as hy.29 En toe die hele volk en die tollenaars dit hoor, het hulle God geregverdig deur hulle te laat doop met die doop van Johannes.30 Maar die Fariseërs en die wetgeleerdes het die raad van God aangaande hulle verwerp deur hulle nie deur hom te laat doop nie.31 Toe sê die Here: Waarmee sal Ek dan die mense van hierdie geslag vergelyk, en waaraan is hulle gelyk?32 Hulle is net soos kinders wat op die mark sit en na mekaar roep en sê: Ons het vir julle op die fluit gespeel, en julle het nie gedans nie; ons het vir julle 'n klaaglied gesing, en julle het nie gehuil nie.33 Want Johannes die Doper het gekom en het nie brood geëet of wyn gedrink nie, en julle sê: Hy het 'n duiwel.34 Die Seun van die mens het gekom en Hy eet en drink, en julle sê: Daar is 'n mens wat 'n vraat en 'n wynsuiper is, 'n vriend van tollenaars en sondaars.35 Maar die wysheid is geregverdig deur al sy kinders.36 En een van die Fariseërs het Hom genooi om by hom te eet; en Hy het in die huis van die Fariseër gekom en aan tafel gegaan.37 En toe 'n vrou in die stad, wat 'n sondares was, verneem dat Hy in die Fariseër se huis aan tafel was, het sy 'n albaste fles met salf gebring38 en agter by sy voete gaan staan en geween; en sy het sy voete begin natmaak met haar trane en hulle afgedroog met die hare van haar hoof; en sy het sy voete gesoen en met salf gesalf.39 Toe die Fariseër wat Hom genooi het, dit sien, sê hy by homself: Hy, as Hy 'n profeet was, sou geweet het wie en watter soort vrou dit is wat Hom aanraak; want sy is 'n sondares.40 En Jesus antwoord en sê vir hom: Simon, Ek het iets om aan jou te sê. En hy antwoord: Meester, spreek.41 Hy sê toe: 'n Sekere geldskieter het twee skuldenaars gehad; die een het vyf honderd pennings geskuld en die ander een vyftig;42 en omdat hulle niks gehad het om te betaal nie, het hy dit aan altwee geskenk. Sê nou, wie van hulle sal hom die meeste liefhê?43 En Simon antwoord en sê: Ek veronderstel die een aan wie hy die meeste geskenk het. En Hy antwoord hom: Jy het reg geoordeel.44 Daarop draai Hy om na die vrou en sê vir Simon: Sien jy hierdie vrou? Ek het in jou huis gekom -- water het jy nie vir my voete gegee nie; maar sy het met haar trane my voete natgemaak en met die hare van haar hoof afgedroog.45 'n Soen het jy My nie gegee nie; maar sy het, vandat sy ingekom het, nie opgehou om my voete te soen nie.46 Met olie het jy my hoof nie gesalf nie; maar sy het my voete met salf gesalf.47 Daarom sê Ek vir jou: Haar sondes wat baie is, is vergewe, want sy het baie liefgehad; maar hy vir wie weinig vergewe is, het weinig lief.48 En Hy sê vir haar: Jou sondes is vergewe.49 Toe begin die wat aan tafel was, by hulleself te sê: Wie is hierdie man wat selfs die sondes vergewe?50 En Hy sê vir die vrou: Jou geloof het jou gered; gaan in vrede.