1 And he looked up and saw the rich casting their gifts into the treasury;2 but he saw also a certain poor widow casting therein two mites.3 And he said, Verily I say unto you, that this poor widow has cast in more than all;4 for all these out of their abundance have cast into the gifts {of God}; but she out of her need has cast in all the living which she had.5 And as some spoke of the temple, that it was adorned with goodly stones and consecrated offerings, he said,6 {As to} these things which ye are beholding, days are coming in which there shall not be left stone upon stone which shall not be thrown down.7 And they asked him saying, Teacher, when then shall these things be; and what {is} the sign when these things are going to take place?8 And he said, See that ye be not led astray, for many shall come in my name, saying, *I* am {he}, and the time is drawn nigh: go ye not {therefore} after them.9 And when ye shall hear of wars and tumults, be not terrified, for these things must first take place, but the end is not immediately.10 Then he said to them, Nation shall rise up against nation, and kingdom against kingdom;11 there shall be both great earthquakes in different places, and famines and pestilences; and there shall be fearful sights and great signs from heaven.12 But before all these things they shall lay their hands upon you and persecute you, delivering {you} up to synagogues and prisons, bringing {you} before kings and governors on account of my name;13 but it shall turn out to you for a testimony.14 Settle therefore in your hearts not to meditate beforehand {your} defence,15 for *I* will give you a mouth and wisdom which all your opposers shall not be able to reply to or resist.16 But ye will be delivered up even by parents and brethren and relations and friends, and they shall put to death {some} from among you,17 and ye will be hated of all for my name's sake.18 And a hair of your head shall in no wise perish.19 By your patient endurance gain your souls.20 But when ye see Jerusalem encompassed with armies, then know that its desolation is drawn nigh.21 Then let those who are in Judaea flee to the mountains, and those who are in the midst of it depart out, and those who are in the country not enter into it;22 for these are days of avenging, that all the things that are written may be accomplished.23 But woe to them that are with child and to them who give suck in those days, for there shall be great distress upon the land and wrath upon this people.24 And they shall fall by the edge of the sword, and be led captive into all the nations; and Jerusalem shall be trodden down of {the} nations until {the} times of {the} nations be fulfilled.25 And there shall be signs in sun and moon and stars, and upon the earth distress of nations in perplexity {at} the roar of the sea and rolling waves,26 men ready to die through fear and expectation of what is coming on the habitable earth, for the powers of the heavens shall be shaken.27 And then shall they see the Son of man coming in a cloud with power and great glory.28 But when these things begin to come to pass, look up and lift up your heads, because your redemption draws nigh.29 And he spoke a parable to them: Behold the fig-tree and all the trees;30 when they already sprout, ye know of your own selves, {on} looking {at them}, that already the summer is near.31 So also *ye*, when ye see these things take place, know that the kingdom of God is near.32 Verily I say unto you, that this generation shall in no wise pass away until all come to pass.33 The heaven and the earth shall pass away, but my words shall in no wise pass away.34 But take heed to yourselves lest possibly your hearts be laden with surfeiting and drinking and cares of life, and that day come upon you suddenly unawares;35 for as a snare shall it come upon all them that dwell upon the face of the whole earth.36 Watch therefore, praying at every season, that ye may be accounted worthy to escape all these things which are about to come to pass, and to stand before the Son of man.37 And by day he was teaching in the temple, and by night, going out, he remained abroad on the mountain called {the mount} of Olives;38 and all the people came early in the morning to him in the temple to hear him.

1 En toe Hy opkyk, sien Hy die rykes wat hulle gawes in die skatkis gooi.2 En Hy het ook 'n arm weduwee daar twee geldstukkies sien ingooi.3 En Hy sê: Waarlik, Ek sê vir julle dat hierdie arm weduwee meer as almal ingegooi het.4 Want hulle almal het uit hul oorvloed by die gawes van God ingegooi, maar sy het uit haar gebrek ingegooi alles wat sy gehad het om van te lewe.5 En toe sommige oor die tempel praat, dat dit met mooi klippe en gewyde geskenke versierd was, sê Hy:6 Hierdie dinge wat julle sien daar sal dae kom wanneer daar nie een klip op die ander gelaat sal word wat nie afgebreek sal word nie.7 En hulle vra Hom en sê: Meester, wanneer sal dit dan wees, en wat is die teken wanneer dit gaan gebeur?8 En Hy antwoord: Pas op dat julle nie mislei word nie; want baie sal onder my Naam kom en sê: Dit is ek! en: Die tyd is naby! Gaan dan nie agter hulle aan nie.9 En wanneer julle hoor van oorloë en opstande, moenie skrik nie; want die dinge moet eers plaasvind, maar dit is nie dadelik die einde nie.10 Toe sê Hy vir hulle: Die een nasie sal teen die ander opstaan en die een koninkryk teen die ander.11 En daar sal groot aardbewings op verskillende plekke wees en hongersnode en pessiektes; en daar sal verskriklike dinge en groot tekens van die hemel kom.12 Maar voor al hierdie dinge sal hulle die hande aan julle slaan en julle vervolg en oorlewer in sinagoges en gevangenisse en julle voor konings en goewerneurs bring ter wille van my Naam.13 En dit sal vir julle uitloop op 'n getuienis.14 Neem julle dan in jul harte voor om nie vooraf oor julle verdediging te dink nie.15 Want Ek sal aan julle woorde en wysheid gee wat al julle teëstanders nie sal kan teëspreek of weerstaan nie.16 Maar julle sal oorgelewer word ook deur ouers en broers en bloedverwante en vriende, en hulle sal van julle doodmaak.17 En julle sal gehaat wees deur almal ter wille van my Naam.18 En geen haar van julle hoof sal ooit verlore gaan nie.19 Deur julle volharding moet julle jul lewe in besit kry.20 En wanneer julle Jerusalem deur leërs omsingeld sien, dan moet julle weet dat sy verwoesting naby is.21 Dan moet die wat in Judiais, na die berge vlug; en die wat in die stad is, moet uitgaan; en die wat in die buitewyke is, moet nie daar inkom nie.22 Want dit sal dae van wraak wees, sodat alles wat geskrywe is, vervul kan word.23 Maar wee die vroue wat swanger is en die wat nog soog in daardie dae; want daar sal 'n groot nood in die land wees en toorn oor hierdie volk.24 En hulle sal deur die skerpte van die swaard val en as krygsgevangenes geneem word na al die nasies, en Jerusalem sal vertrap word deur die nasies totdat die tye van die nasies vervul is.25 En daar sal tekens wees aan son en maan en sterre, en op die aarde benoudheid van nasies in hulle radeloosheid, wanneer see en branders dreun,26 en mense se harte beswyk van vrees en verwagting van die dinge wat oor die wêreld kom. Want die kragte van die hemele sal geskud word.27 En dan sal hulle die Seun van die mens sien kom in 'n wolk, met groot krag en heerlikheid.28 En as hierdie dinge begin gebeur, kyk dan na bo en hef julle hoofde op, omdat julle verlossing naby is.29 Toe vertel Hy hulle 'n gelykenis: Let op die vyeboom en al die bome.30 Net soos hulle bot, weet julle vanself, as julle dit sien, dat die somer al naby is.31 So moet julle ook weet dat die koninkryk van God naby is wanneer julle hierdie dinge sien gebeur.32 Voorwaar Ek sê vir julle, hierdie geslag sal sekerlik nie verbygaan voordat alles gebeur het nie.33 Die hemel en die aarde sal verbygaan, maar my woorde sal nooit verbygaan nie.34 Maar pas op vir julleself, dat julle harte nie miskien beswaar word deur swelgery en dronkenskap en sorge van die lewe nie, en die dag julle nie skielik oorval nie.35 Want soos 'n strik sal hy kom oor almal wat op die hele aarde woon.36 Waak dan en bid altyddeur, sodat julle waardig geag mag word om al hierdie dinge wat kom, te ontvlug en voor die Seun van die mens te staan.37 En Hy was oordag in die tempel besig om te leer, en snags het Hy uitgegaan en vernag op die berg wat die Olyfberg genoem word.38 En die hele volk het vroeg in die môre na Hom in die tempel gekom om na Hom te luister.