1 And it came to pass, as he went into the house of one of the rulers, {who was} of the Pharisees, to eat bread on {the} sabbath, that *they* were watching him.2 And behold, there was a certain dropsical {man} before him.3 And Jesus answering spoke unto the doctors of the law and Pharisees, saying, Is it lawful to heal on the sabbath?4 But they were silent. And taking him he healed him and let him go.5 And answering he said to them, Of which of you shall an ass or ox fall into a well, that he does not straightway pull him up on the sabbath day?6 And they were not able to answer him to these things.7 And he spoke a parable to those that were invited, remarking how they chose out the first places, saying to them,8 When thou art invited by any one to a wedding, do not lay thyself down in the first place at table, lest perhaps a more honourable than thou be invited by him,9 and he who invited thee and him come and say to thee, Give place to this {man}, and then thou begin with shame to take the last place.10 But when thou hast been invited, go and put thyself down in the last place, that when he who has invited thee comes, he may say to thee, Friend, go up higher: then shalt thou have honour before all that are lying at table with thee;11 for every one that exalts himself shall be abased, and he that abases himself shall be exalted.12 And he said also to him that had invited him, When thou makest a dinner or a supper, call not thy friends, nor thy brethren, nor thy kinsfolk, nor rich neighbours, lest it may be they also should invite thee in return, and a recompense be made thee.13 But when thou makest a feast, call poor, crippled, lame, blind:14 and thou shalt be blessed; for they have not {the means} to recompense thee; for it shall be recompensed thee in the resurrection of the just.15 And one of those that were lying at table with {them}, hearing these things, said to him, Blessed {is} he who shall eat bread in the kingdom of God.16 And he said to him, A certain man made a great supper and invited many.17 And he sent his bondman at the hour of supper to say to those who were invited, Come, for already all things are ready.18 And all began, without exception, to excuse themselves. The first said to him, I have bought land, and I must go out and see it; I pray thee hold me for excused.19 And another said, I have bought five yoke of oxen, and I go to prove them; I pray thee hold me for excused.20 And another said, I have married a wife, and on this account I cannot come.21 And the bondman came up and brought back word of these things to his lord. Then the master of the house, in anger, said to his bondman, Go out quickly into the streets and lanes of the city, and bring here the poor and crippled and lame and blind.22 And the bondman said, Sir, it is done as thou hast commanded, and there is still room.23 And the lord said to the bondman, Go out into the ways and fences and compel to come in, that my house may be filled;24 for I say to you, that not one of those men who were invited shall taste of my supper.25 And great crowds went with him; and, turning round, he said to them,26 If any man come to me, and shall not hate his own father and mother, and wife, and children, and brothers, and sisters, yea, and his own life too, he cannot be my disciple;27 and whoever does not carry his cross and come after me cannot be my disciple.28 For which of you, desirous of building a tower, does not first sit down and count the cost, if he have what {is needed} to complete it;29 in order that, having laid the foundation of it, and not being able to finish it, all who see it do not begin to mock at him,30 saying, This man began to build and was not able to finish?31 Or what king, going on his way to engage in war with another king, does not, sitting down first, take counsel whether he is able with ten thousand to meet him coming against him with twenty thousand?32 and if not, while he is yet far off, having sent an embassy, he asks for terms of peace.33 Thus then every one of you who forsakes not all that is his own cannot be my disciple.34 Salt {then} {is} good, but if the salt also has become savourless, wherewith shall it be seasoned?35 It is proper neither for land nor for dung; it is cast out. He that hath ears to hear, let him hear.

1 En toe Hy in die huis van een van die owerstes van die Fariseërs gegaan het om brood te eet op die sabbat, het hulle Hom in die oog gehou.2 En daar was voor Hom 'n man wat die water gehad het.3 En Jesus het gespreek en aan die wetgeleerdes en Fariseërs gesê: Is dit geoorloof om op die sabbat te genees?4 Maar hulle het stilgebly. Toe neem Hy hom en maak hom gesond en laat hom gaan.5 En Hy antwoord en sê vir hulle: Wie van julle se esel of os sal in 'n put val, wat dit nie dadelik op die sabbatdag sal uittrek nie?6 En hulle kon Hom daarop nie antwoord nie.7 En toe Hy merk hoe hulle die voorste plekke uitkies, vertel Hy aan die genooides 'n gelykenis en sê vir hulle:8 Wanneer jy deur iemand na 'n bruilof uitgenooi is, moenie die voorste plek inneem nie, ingeval daar nie miskien een wat waardiger is as jy deur hom uitgenooi is nie,9 en hy wat jou en hom genooi het, kom en vir jou sê: Maak plek vir hierdie man. En dan sal jy met skaamte die agterste plek begin inneem.10 Maar wanneer jy genooi is, gaan en neem die agterste plek in; sodat wanneer hy kom wat jou genooi het, hy vir jou kan sê: Vriend, gaan hoër op! Dan sal jy eer hê voor die wat saam met jou aan tafel is.11 Want elkeen wat homself verhoog, sal verneder word, en wat homself verneder, sal verhoog word.12 En Hy sê ook vir die man wat Hom genooi het: Wanneer jy 'n môre -- of middagete gee, moenie jou vriende nooi, of jou broers of bloedverwante of ryk bure nie, sodat hulle jou nie miskien ook eendag weer uitnooi en jy vergelding ontvang nie.13 Maar wanneer jy 'n feesmaal gee, nooi armes, verminktes, kreupeles, blindes,14 en jy sal gelukkig wees, omdat hulle niks het om jou te vergeld nie; want dit sal jou vergeld word in die opstanding van die regverdiges.15 En toe een van die wat saam aan tafel was, dit hoor, sê hy vir Hom: Salig is hy wat brood eet in die koninkryk van God.16 Maar Hy antwoord hom: 'n Sekere man het 'n groot maaltyd gegee en baie mense uitgenooi.17 En op die uur van die maaltyd het hy sy dienskneg uitgestuur om vir die genooides te sê: Kom, want alles is nou gereed.18 En hulle het hul almal eenparig begin verontskuldig. Die eerste het vir hom gesê: Ek het 'n stuk grond gekoop en ek moet noodsaaklik uitgaan om daarna te kyk. Ek vra u, verskoon my tog.19 En 'n ander een het gesê: Ek het vyf paar osse gekoop en gaan hulle probeer. Ek vra u, verskoon my tog.20 En 'n ander een het gesê: Ek het 'n vrou getrou en daarom kan ek nie kom nie.21 En daardie dienskneg het gekom en die dinge aan sy heer vertel. Toe het die eienaar van die huis kwaad geword en vir sy dienskneg gesê: Gaan gou uit in die strate en die gangetjies van die stad en bring die armes en verminktes en kreupeles en blindes hier in.22 En die dienskneg het gesê: Meneer, wat u beveel het, is gedoen, en daar is nog plek.23 Toe sê die heer vir die dienskneg: Gaan uit op die paaie en na die lanings en dwing hulle om in te kom, sodat my huis vol kan word.24 Want ek sê vir julle dat nie een van daardie manne wat genooi is, my maaltyd sal smaak nie.25 En groot menigtes het saam met Hom gegaan, en Hy het Hom omgedraai en vir hulle gesê:26 As iemand na My toe kom en hy haat nie sy vader en moeder en vrou en kinders en broers en susters, ja, selfs ook sy eie lewe nie, kan hy my dissipel nie wees nie.27 En elkeen wat sy kruis nie dra en agter My aan kom nie, kan my dissipel nie wees nie.28 Want wie van julle wat 'n toring wil bou, gaan nie eers sit en die koste bereken, of hy die middele het om dit uit te voer nie? --29 sodat as hy die fondament gelê het en nie in staat is om dit te voltooi nie, almal wat dit sien, nie miskien met hom sal begin spot30 en sê: Hierdie man het begin bou en kon nie klaarkry nie.31 Of watter koning wat optrek om teen 'n ander koning slag te lewer, gaan nie eers sit en beraadslaag of hy in staat is om met tien duisend die een te ontmoet wat met twintig duisend teen hom kom nie?32 Anders stuur hy 'n gesantskap as die ander een nog ver is, en vra vredesvoorwaardes.33 So kan dan ook niemand van julle wat nie afsien van al sy besittings, my dissipel wees nie.34 Die sout is goed, maar as die sout laf geword het, waarmee sal dit smaaklik gemaak word?35 Dit is nie bruikbaar vir die grond of vir die ashoop nie. Hulle gooi dit buitekant weg. Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.