1 Now the feast of unleavened bread, which {is} called the passover, drew nigh,2 and the chief priests and the scribes sought how they might kill him; for they feared the people.3 And Satan entered into Judas, who was surnamed Iscariote, being of the number of the twelve.4 And he went away and spoke with the chief priests and captains as to how he should deliver him up to them.5 And they were rejoiced, and agreed to give him money.6 And he came to an agreement to do it, and sought an opportunity to deliver him up to them away from the crowd.7 And the day of unleavened bread came, in which the passover was to be killed.8 And he sent Peter and John, saying, Go and prepare the passover for us, that we may eat {it}.9 But they said to him, Where wilt thou that we prepare {it}?10 And he said to them, Behold, as ye enter into the city a man will meet you, carrying an earthen pitcher of water; follow him into the house where he goes in;11 and ye shall say to the master of the house, The Teacher says to thee, Where is the guest-chamber where I may eat the passover with my disciples?12 And *he* will shew you a large upper room furnished: there make ready.13 And having gone they found it as he had said to them; and they prepared the passover.14 And when the hour was come, he placed himself at table, and the {twelve} apostles with him.15 And he said to them, With desire I have desired to eat this passover with you before I suffer.16 For I say unto you, that I will not eat any more at all of it until it be fulfilled in the kingdom of God.17 And having received a cup, when he had given thanks he said, Take this and divide it among yourselves.18 For I say unto you, that I will not drink at all of the fruit of the vine until the kingdom of God come.19 And having taken a loaf, when he had given thanks, he broke {it}, and gave {it} to them, saying, This is my body which is given for you: this do in remembrance of me.20 In like manner also the cup, after having supped, saying, This cup {is} the new covenant in my blood, which is poured out for you.21 Moreover, behold, the hand of him that delivers me up {is} with me on the table;22 and the Son of man indeed goes as it is determined, but woe unto that man by whom he is delivered up.23 And *they* began to question together among themselves who then it could be of them who was about to do this.24 And there was also a strife among them which of them should be held to be {the} greatest.25 And he said to them, The kings of the nations rule over them, and they that exercise authority over them are called benefactors.26 But *ye* {shall} not {be} thus; but let the greater among you be as the younger, and the leader as he that serves.27 For which {is} greater, he that is at table or he that serves? {Is} not he that is at table? But *I* am in the midst of you as the one that serves.28 But *ye* are they who have persevered with me in my temptations.29 And *I* appoint unto you, as my Father has appointed unto me, a kingdom,30 that ye may eat and drink at my table in my kingdom, and sit on thrones judging the twelve tribes of Israel.31 And the Lord said, Simon, Simon, behold, Satan has demanded to have you, to sift {you} as wheat;32 but *I* have besought for thee that thy faith fail not; and *thou*, when once thou hast been restored, confirm thy brethren.33 And he said to him, Lord, with thee I am ready to go both to prison and to death.34 And he said, I tell thee, Peter, {the} cock shall not crow to-day before that thou shalt thrice deny that thou knowest me.35 And he said to them, When I sent you without purse and scrip and sandals, did ye lack anything? And they said, Nothing.36 He said therefore to them, But now he that has a purse let him take {it}, in like manner also a scrip, and he that has none let him sell his garment and buy a sword;37 for I say unto you, that this that is written must yet be accomplished in me, And he was reckoned with {the} lawless: for also the things concerning me have an end.38 And they said, Lord, behold here are two swords. And he said to them, It is enough.39 And going forth he went according to his custom to the mount of Olives, and the disciples also followed him.40 And when he was at the place he said to them, Pray that ye enter not into temptation.41 And he was withdrawn from them about a stone's throw, and having knelt down he prayed,42 saying, Father, if thou wilt remove this cup from me: -but then, not my will, but thine be done.43 And an angel appeared to him from heaven strengthening him.44 And being in conflict he prayed more intently. And his sweat became as great drops of blood, falling down upon the earth.45 And rising up from his prayer, coming to the disciples, he found them sleeping from grief.46 And he said to them, Why sleep ye? rise up and pray that ye enter not into temptation.47 As he was yet speaking, behold, a crowd, and he that was called Judas, one of the twelve, went on before them, and drew near to Jesus to kiss him.48 And Jesus said to him, Judas, deliverest thou up the Son of man with a kiss?49 And they who were around him, seeing what was going to follow, said {to him}, Lord, shall we smite with {the} sword?50 And a certain one from among them smote the bondman of the high priest and took off his right ear.51 And Jesus answering said, Suffer thus far; and having touched his ear, he healed him.52 And Jesus said to the chief priests and captains of the temple and elders, who were come against him, Have ye come out as against a robber with swords and sticks?53 When I was day by day with you in the temple ye did not stretch out your hands against me; but this is your hour and the power of darkness.54 And having laid hold on him, they led him {away}, and they led {him} into the house of the high priest. And Peter followed afar off.55 And they having lit a fire in the midst of the court and sat down together, Peter sat among them.56 And a certain maid, having seen him sitting by the light, and having fixed her eyes upon him, said, And this {man} was with him.57 But he denied {him}, saying, Woman, I do not know him.58 And after a short time another seeing him said, And *thou* art of them. But Peter said, Man, I am not.59 And after the lapse of about one hour another stoutly maintained it, saying, In truth this {man} also was with him, for also he is a Galilaean.60 And Peter said, Man, I know not what thou sayest. And immediately, while he was yet speaking, {the} cock crew.61 And the Lord, turning round, looked at Peter; and Peter remembered the word of the Lord, how he said to him, Before {the} cock crow thou shalt deny me thrice.62 And Peter, going forth without, wept bitterly.63 And the men who held him mocked him, beating {him};64 and covering him up, asked him saying, Prophesy, who is it that struck thee?65 And they said many other injurious things to him.66 And when it was day, the elderhood of the people, both {the} chief priests and scribes, were gathered together, and led him into their council, saying,67 If *thou* art the Christ, tell us. And he said to them, If I tell you, ye will not at all believe;68 and if I should ask {you}, ye would not answer me at all, nor let me go;69 but henceforth shall the Son of man be sitting on the right hand of the power of God.70 And they all said, *Thou* then art the Son of God? And he said to them, *Ye* say that I am.71 And they said, What need have we any more of witness, for we have heard ourselves out of his mouth?

1 En die fees van die ongesuurde brode, wat pasga genoem word, was naby.2 En die owerpriesters en die skrifgeleerdes het gesoek hoe hulle Hom kon ombring, want hulle het die volk gevrees.3 En die Satan het in Judas gevaar, wat Isk riot genoem word en wat uit die getal van die twaalf was.4 Toe het hy gegaan en met die owerpriesters en hoofde beraadslaag hoe hy Hom aan hulle kon oorlewer.5 En hulle was bly en het met hom ooreengekom om hom geld te gee.6 En hy het toegestem en na 'n goeie geleentheid gesoek om Hom sonder oproer aan hulle oor te lewer.7 En die dag van die ongesuurde brode het gekom waarop die pasga geslag moes word.8 Toe stuur Hy Petrus en Johannes en sê: Gaan berei die pasga vir ons, dat ons dit kan eet.9 En hulle sê vir Hom: Waar wil U hê moet ons dit berei?10 En Hy antwoord hulle: Kyk, as julle in die stad ingaan, sal 'n man julle ontmoet wat 'n kruik water dra; volg hom na die huis waar hy ingaan.11 En julle moet vir die eienaar van die huis sê: Die Meester vra u -- waar is die kamer waar Ek die pasga met my dissipels kan eet?12 En hy sal julle 'n groot bovertrek wys wat reggemaak is; daar moet julle dit berei.13 En hulle het gegaan en dit gevind soos Hy vir hulle gesê het, en die pasga berei.14 En toe die uur kom, het Hy aan tafel gegaan en die twaalf apostels saam met Hom.15 En Hy sê vir hulle: Ek het baie sterk daarna verlang om hierdie pasga met julle te eet voordat Ek ly.16 Want Ek sê vir julle: Ek sal sekerlik nie meer daarvan eet voordat dit in die koninkryk van God vervul is nie.17 En toe Hy 'n beker geneem het, dank Hy en sê: Neem dit en deel dit onder julle.18 Want Ek sê vir julle: Ek sal sekerlik nie drink van die vrug van die wynstok voordat die koninkryk van God gekom het nie.19 Daarop neem Hy brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy dit en gee dit aan hulle en sê: Dit is my liggaam wat vir julle gegee word; doen dit tot my gedagtenis.20 Net so neem Hy ook die beker n die maaltyd en sê: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed wat vir julle uitgestort word.21 Maar kyk, die hand van hom wat My verraai, is by My aan tafel.22 Die Seun van die mens gaan wel heen volgens wat bepaal is, maar wee daardie man deur wie Hy verraai word!23 Toe begin hulle onder mekaar te vra wie van hulle dit tog kon wees wat dit sou doen.24 En daar het ook twis onder hulle ontstaan oor wie van hulle die grootste geag moet wees.25 En Hy het vir hulle gesê: Die konings van die nasies heers oor hulle, en die wat gesag voer oor hulle, word weldoeners genoem.26 Maar so moet julle nie wees nie; maar die oudste onder julle moet word soos die jongste, en wie 'n leier is, soos een wat dien.27 Want wie is groter: die een wat aan tafel is, of die een wat dien? Is dit nie hy wat aan tafel is nie? Maar Ek is onder julle soos een wat dien.28 En dit is julle wat altyddeur by My gebly het in my versoekinge.29 En Ek beskik vir julle 'n koninkryk soos my Vader dit vir My beskik het,30 sodat julle kan eet en drink aan my tafel in my koninkryk en op trone sit om die twaalf stamme van Israel te oordeel.31 En die Here sê: Simon, Simon, kyk, die Satan het vurig begeer om julle soos koring te sif.32 Maar Ek het vir jou gebid, dat jou geloof nie ophou nie; en as jy eendag bekeerd is, moet jy jou broeders versterk.33 En hy het vir Hom gesê: Here, ek is gereed om saam met U selfs in die gevangenis en in die dood te gaan.34 Maar Hy antwoord: Ek sê vir jou, Petrus, die haan sal vannag nie kraai voordat jy drie maal geloën het dat jy My ken nie.35 En Hy sê vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beurs en reissak en skoene, het julle iets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie.36 Toe sê Hy vir hulle: Maar nou, wie 'n beurs het, laat hom dit neem en so ook die reissak; en wie dit nie het nie, moet sy kleed verkoop en 'n swaard koop.37 Want Ek sê vir julle dat dit wat geskrywe is, nog aan My vervul moet word: En Hy is saam met misdadigers gereken. Want ook aan die dinge wat betrekking het op My, kom daar 'n einde.38 Hulle sê vir Hom: Here, kyk hier is twee swaarde. En Hy antwoord hulle: Dit is genoeg.39 En Hy het vertrek en volgens gewoonte na die Olyfberg gegaan. En ook sy dissipels het Hom gevolg.40 En toe Hy op die plek kom, sê Hy vir hulle: Bid dat julle nie in versoeking kom nie.41 En Hy het Hom van hulle afgesonder omtrent so ver as 'n mens met 'n klip kan gooi, en neergekniel en gebid42 en gesê: Vader, as U tog maar hierdie beker van My wil wegneem! Laat nogtans nie my wil nie, maar u wil geskied!43 En 'n engel uit die hemel het aan Hom verskyn en Hom versterk.44 En toe Hy in 'n sware stryd kom, het Hy met groter inspanning gebid, en sy sweet het geword soos bloeddruppels wat op die grond val.45 Toe staan Hy van die gebed op en kom by sy dissipels en vind hulle aan die slaap van droefheid.46 En Hy sê vir hulle: Wat slaap julle? Staan op en bid, dat julle nie in versoeking kom nie.47 En terwyl Hy nog spreek, kom daar 'n skare; en hy wat Judas genoem word, een van die twaalf, het voor hulle uit geloop en nader gekom na Jesus om Hom te soen.48 En Jesus sê vir hom: Judas, verraai jy die Seun van die mens met 'n kus?49 En toe die wat rondom Hom was, sien wat gaan gebeur, sê hulle vir Hom: Here, moet ons met die swaard slaan?50 En een van hulle het die dienskneg van die hoëpriester getref en sy regteroor afgekap.51 Maar Jesus het geantwoord en gesê: Hou op, dit is genoeg! En Hy het sy oor aangeraak en hom gesond gemaak.52 Toe sê Jesus vir die owerpriesters en hoofde van die tempel en ouderlinge wat teen Hom gekom het: Het julle uitgetrek soos teen 'n rower met swaarde en stokke?53 Dag vir dag was Ek saam met julle in die tempel, en julle het nie die hande teen My uitgesteek nie. Maar dit is julle uur en die mag van die duisternis.54 En hulle het Hom gevange geneem en weggelei en Hom gebring in die huis van die hoëpriester. En Petrus het van ver af gevolg.55 En toe hulle 'n vuur in die middel van die binneplaas van die paleis gemaak en bymekaar gaan sit het, het Petrus onder hulle gesit.56 En 'n diensmeisie het hom daar by die vuur sien sit; en nadat sy hom vas aangekyk het, sê sy: Hierdie man was ook saam met Hom.57 Maar hy het Hom verloën en gesê: Vrou, ek ken Hom nie.58 En kort daarna sien iemand anders hom en sê: Jy is ook een van hulle. Maar Petrus sê: Man, ek is nie.59 En n verloop van omtrent een uur het 'n ander een dit verseker en gesê: Sowaar, hierdie man was ook saam met Hom, want hy is ook 'n Galil,ër.60 Maar Petrus antwoord: Man, ek weet nie wat jy sê nie. En onmiddellik, terwyl hy nog praat, het die haan gekraai.61 En die Here het Hom omgedraai en Petrus aangekyk, en Petrus het die woord van die Here onthou wat Hy vir hom gesê het: Voordat die haan kraai, sal jy My drie maal verloën.62 En Petrus het buitentoe gegaan en bitterlik geween.63 En die manne wat Jesus gevange gehou het, het Hom bespot en geslaan.64 En hulle het Hom geblinddoek en Hom in die aangesig geslaan en Hom gevra en gesê: Profeteer wie dit is wat U geslaan het.65 En baie ander dinge het hulle lasterlik teen Hom gespreek.66 En toe dit dag word, het die oudstes van die volk -- die owerpriesters en skrifgeleerdes -- vergader en Hom voor hulle Raad gebring67 en gesê: As U die Christus is, sê vir ons. En Hy antwoord hulle: As Ek vir u sê, sal u tog nie glo nie.68 En as Ek vra, sal u My tog nie antwoord of loslaat nie.69 Van nou af sal die Seun van die mens sit aan die regterhand van die krag van God.70 En hulle sê almal: Is U dan die Seun van God? En Hy antwoord hulle: U sê dat Ek dit is.71 Daarop sê hulle: Wat het ons nog getuienis nodig! Want ons het dit self uit sy mond gehoor.