1 And certain persons, having come down from Judaea, taught the brethren, If ye shall not have been circumcised according to the custom of Moses, ye cannot be saved.2 A commotion therefore having taken place, and no small discussion on the part of Paul and Barnabas against them, they arranged that Paul and Barnabas, and certain others from amongst them, should go up to Jerusalem to the apostles and elders about this question.3 They therefore, having been set on their way by the assembly, passed through Phoenicia and Samaria, relating the conversion of {those of} the nations. And they caused great joy to all the brethren.4 And being arrived at Jerusalem, they were received by the assembly, and the apostles, and the elders, and related all that God had wrought with them.5 And some of those who were of the sect of the Pharisees, who believed, rose up from among {them}, saying that they ought to circumcise them and enjoin them to keep the law of Moses.6 And the apostles and the elders were gathered together to see about this matter.7 And much discussion having taken place, Peter, standing up, said to them, Brethren, *ye* know that from the earliest days God amongst you chose that the nations by my mouth should hear the word of the glad tidings and believe.8 And the heart-knowing God bore them witness, giving {them} the Holy Spirit as to us also,9 and put no difference between us and them, having purified their hearts by faith.10 Now therefore why tempt ye God, by putting a yoke upon the neck of the disciples, which neither our fathers nor we have been able to bear?11 But we believe that we shall be saved by the grace of the Lord Jesus, in the same manner as they also.12 And all the multitude kept silence and listened to Barnabas and Paul relating all the signs and wonders which God had wrought among the nations by them.13 And after they had held their peace, James answered, saying, Brethren, listen to me:14 Simon has related how God first visited to take out of {the} nations a people for his name.15 And with this agree the words of the prophets; as it is written:16 After these things I will return, and will rebuild the tabernacle of David which is fallen, and will rebuild its ruins, and will set it up,17 so that the residue of men may seek out the Lord, and all the nations on whom my name is invoked, saith {the} Lord, who does these things18 known from eternity.19 Wherefore *I* judge, not to trouble those who from the nations turn to God;20 but to write to them to abstain from pollutions of idols, and from fornication, and from what is strangled, and from blood.21 For Moses, from generations of old, has in every city those who preach him, being read in the synagogues every sabbath.22 Then it seemed good to the apostles and to the elders, with the whole assembly, to send chosen men from among them with Paul and Barnabas to Antioch, Judas called Barsabas and Silas, leading men among the brethren,23 having by their hand written {thus}: The apostles, and the elders, and the brethren, to the brethren who are from among {the} nations at Antioch, and {in} Syria and Cilicia, greeting:24 Inasmuch as we have heard that some who went out from amongst us have troubled you by words, upsetting your souls, {saying that ye must be circumcised and keep the law}; to whom we gave no commandment;25 it seemed good to us, having arrived at a common judgment, to send chosen men to you with our beloved Barnabas and Paul,26 men who have given up their lives for the name of our Lord Jesus Christ.27 We have therefore sent Judas and Silas, who themselves also will tell you by word {of mouth} the same things.28 For it has seemed good to the Holy Spirit and to us to lay upon you no greater burden than these necessary things:29 to abstain from things sacrificed to idols, and from blood, and from what is strangled, and from fornication; keeping yourselves from which ye will do well. Farewell.30 They therefore, being let go, came to Antioch, and having gathered the multitude delivered to {them} the epistle.31 And having read it, they rejoiced at the consolation.32 And Judas and Silas, being themselves also prophets, exhorted the brethren with much discourse, and strengthened them.33 And having passed some time {there}, they were let go in peace from the brethren to those who sent them.34 35 And Paul and Barnabas stayed in Antioch, teaching and announcing the glad tidings, with many others also, of the word of the Lord.36 But after certain days Paul said to Barnabas, Let us return now and visit the brethren in every city where we have announced the word of the Lord, {and see} how they are getting on.37 And Barnabas proposed to take with {them} John also, called Mark;38 but Paul thought it not well to take with them him who had abandoned them, {going back} from Pamphylia, and had not gone with them to the work.39 There arose therefore very warm feeling, so that they separated from one another; and Barnabas taking Mark sailed away to Cyprus;40 but Paul having chosen Silas went forth, committed by the brethren to the grace of God.41 And he passed through Syria and Cilicia, confirming the assemblies.

1 En sekere persone wat van Judiaafgekom het, het die broeders geleer: As julle nie besny word volgens die gebruik van Moses nie, kan julle nie gered word nie.2 Toe daar nou geen klein stryd en woordewisseling van die kant van Paulus en B rnabas teen hulle ontstaan het nie, het hulle besluit dat Paulus en B rnabas en nog 'n paar ander van hulle sou opgaan na die apostels en ouderlinge in Jerusalem in verband met hierdie vraagstuk.3 En hulle is deur die gemeente uitgelei en het Fen¡cië en Samar¡a deurgegaan en vertel van die bekering van die heidene, en aan al die broeders groot blydskap verskaf.4 En by hulle aankoms in Jerusalem is hulle ontvang deur die gemeente en die apostels en die ouderlinge; en hulle het verslag gedoen van al die dinge wat God met hulle gedoen het.5 Maar sommige gelowiges uit die party van die Fariseërs het opgestaan en gesê: Dit is noodsaaklik dat hulle besny word en bevel ontvang om die wet van Moses te onderhou.6 En die apostels en die ouderlinge het vergader om hierdie saak te ondersoek.7 En toe daar 'n groot woordewisseling plaasvind, het Petrus opgestaan en vir hulle gesê: Broeders, julle weet dat God lank gelede onder ons verkies het dat die heidene deur my mond die woord van die evangelie sal hoor en gelowig word.8 En God wat die harte ken, het vir hulle getuienis gegee deur aan hulle die Heilige Gees te skenk net soos aan ons.9 En Hy het geen onderskeid tussen ons en hulle gemaak nie, aangesien Hy hulle harte gereinig het deur die geloof.10 Nou dan, waarom versoek julle God deur op die nek van die dissipels 'n juk te lê wat ons vaders en ook ons nie in staat was om te dra nie?11 Maar ons glo dat ons deur die genade van die Here Jesus Christus gered word op dieselfde manier as hulle ook.12 En die hele menigte het geswyg en na B rnabas en Paulus geluister, terwyl hulle van al die tekens en wonders vertel wat God deur hulle onder die heidene gedoen het.13 En nadat hulle geswyg het, antwoord Jakobus en sê: Broeders, luister na my!14 S¡meon het vertel hoe God in die begin uitgesien het om 'n volk uit die heidene vir sy Naam aan te neem.15 En hiermee stem die woorde van die profete ooreen, soos geskrywe is:16 Daarna sal Ek terugkom en die vervalle hut van Dawid weer oprig, en wat daarvan verwoes is, sal Ek weer oprig en dit herstel,17 sodat die oorblyfsel van die mense die Here kan soek, en al die nasies oor wie my Naam uitgeroep is, spreek die Here wat al hierdie dinge doen.18 Aan God is al sy werke van ewigheid af bekend.19 Daarom oordeel ek dat ons die wat uit die heidene hulle tot God bekeer, nie moet bemoeilik nie,20 maar aan hulle skrywe dat hulle hul moet onthou van die dinge wat deur die afgode besoedel is en van hoerery en van wat verwurg is en van bloed.21 Want van die ou tyd af het Moses in elke stad diegene wat hom verkondig, terwyl hy elke sabbat in die sinagoges gelees word.22 Toe het die apostels en die ouderlinge saam met die hele gemeente besluit om manne uit hulle te kies en na Antioch¡ë te stuur saam met Paulus en B rnabas, naamlik Judas, met die bynaam van B rsabas, en Silas, manne wat voorgangers onder die broeders was.23 En hulle het deur hul bemiddeling d¡t geskrywe: Die apostels en die ouderlinge en die broeders aan die broeders uit die heidene in Antioch¡ë en S¡rië en Cil¡cië: Groete!24 Aangesien ons gehoor het dat sommige wat van ons uitgegaan het, aan wie ons geen opdrag gegee het nie, julle met woorde ontstel en julle gemoedere verontrus deur te sê dat julle besny moet word en die wet moet onderhou,25 het ons eenparig besluit om manne te kies en na julle te stuur saam met ons geliefde B rnabas en Paulus --26 manne wat hulle lewe oorgegee het vir die Naam van onse Here Jesus Christus.27 Ons het dan Judas en Silas afgevaardig om ook mondeling dieselfde berig te bring.28 Want die Heilige Gees en ons het besluit om verder geen las op julle te lê nie as hierdie noodsaaklike dinge:29 dat julle jul onthou van afgodsoffers en van bloed en van wat verwurg is en van hoerery. As julle jul hiervan onthou, sal julle goed doen. Vaarwel!30 So is hulle dan weggestuur en het in Antioch¡ë gekom, en hulle het die menigte bymekaargeroep en die brief afgelewer.31 En toe hulle dit gelees het, was hulle bly oor die bemoediging.32 En Judas en Silas, wat self ook profete was, het die broeders met baie woorde bemoedig en versterk.33 En nadat hulle 'n tyd daar deurgebring het, het die broeders hulle met vrede na die apostels laat gaan.34 Maar Silas het besluit om daar te bly.35 En Paulus en B rnabas het in Antioch¡ë gebly en, saam met nog baie ander, onderrig gegee en die blye boodskap van die woord van die Here verkondig.36 En 'n paar dae daarna het Paulus vir B rnabas gesê: Laat ons teruggaan en ons broeders besoek in al die stede waarin ons die woord van die Here verkondig het, om te sien hoe dit met hulle gaan.37 En B rnabas wou Johannes, wat Markus genoem word, saamneem.38 Maar Paulus het dit nie reg geag om hom saam te neem wat van Pamf¡lië af hulle verlaat het en nie saam met hulle na die werk gegaan het nie.39 Daar het toe 'n verbittering ontstaan, sodat hulle van mekaar geskei het; en B rnabas het Markus saamgeneem en na Ciprus uitgeseil.40 Maar Paulus het Silas gekies en afgereis nadat hy deur die broeders aan die genade van God opgedra was.41 En hy het S¡rië en Cil¡cië deurgegaan en die gemeentes versterk.