De veloarna Sän
11 Un Hee säd: Een jewessa Mensch haud twee Säns. 12 Un de Jinjsta säd toom Voda: Voda, jeff mie daut Poat vom Vemieejen, daut mie traft. Un hee deeld äant daut Goot. 13 Un no weinje Doag neem de jinjsta Sän aules toop un reisd wajch en een Launt wietauf; un doa vemacheld hee sien Vemieejen met een willet Läwen. 14 Un nodäm hee oba aules vebrukt haud, kjeem eene jewaultje Hungaschnoot äwa daut Launt, un hee selfst funk aun, Mangel to lieden. 15 Dan jinkj hee han un vemeed sikj bie eenem Birja von daut Launt; dee schekjt am opp sienen Aka, om de Schwien to heeden. 16 Un am velangd, sien Buck met de Schluwen to fellen, dee de Schwien freeten; un kjeena jeef am. 17 Aus hee oba to sikj selfst kjeem, säd hee: Woo väl Loon-Oabeida von mien Voda haben Äwafluss aun Broot, ekj oba kom hia om fa Hunga! 18 Ekj woa mie oppmoaken un no mienem Voda gonen un to am sajen: Voda, ekj hab jesindicht jäajen dän Himmel un ver die 19 un sie nich mea wieet, dien Sän to heeten; moak mie soo aus eenen von diene Loon-Oabeida! 20 Un hee muak sikj opp un jinkj no sienem Voda. Aus hee oba noch wietauf wia, sach sien Voda am un wort metliedent, rand, foll am om sienen Hauls un kust am. 21 Un de Sän säd to am: Voda, ekj hab jesindicht jäajen dän Himmel un ver die un sie nich mea wieet, dien Sän to heeten. 22 Oba de Voda säd to siene Kjnajchts: Brinjt daut baste Kjleet häa un trakjt am daut aun, un jäft am eenen Rinkj aun siene Haunt un Schoo15:22 Ooda: Sandalen. aun de Feet. 23 Un brinjt daut jemaste Kaulf häa un schlacht daut; lot ons äten un froo sennen! 24 Wiels disa, mien Sän, wia doot un es wada läwendich jeworden; hee wia veloaren un es jefungen worden. Un see fungen aun, froo to sennen.