Lucas 5

Jesus roopt siene Jinja

1 Un daut passieed, aus de Volkjshäad sikj rom Am drenjd, Gott sien Wuat to hieren, daut Hee aum See Genezaret stunt. 2 Un Hee sach twee Schäp aum See stonen; de Fescha oba wieren rutjestäajen un woschen äare Nats. 3 Un Hee stieech en eent von de Schäp, daut Simon sient wia un fruach am, no een bät vom Launt auf to foaren. Un Hee sad sikj dol un lieed de Volkjshäaden von utem Schepp. 4 Un aus Hee oppjehieet haud met räden, säd Hee to Simon: Foa nopp, wua daut deep es, un lot june Nats rauf to eenem Fank. 5 Un Simon auntwuad un säd to Am: Liera, wie haben de gaunze Nacht derch jeoabeit un haben nuscht jefangen; oba opp dien Wuat well ekj daut Nat raufloten. 6 Un aus see daut jedonen hauden, omschlooten see eene groote Häad Fesch, un äa Nat vereet. 7 Dan wongen see äare Poatna, dee en daut aundre Schepp wieren, daut see kjeemen un äant holpen; un dee kjeemen, un see felden beid Schäp, soo daut dee sunken. 8 Aus oba Simon Petrus daut sach, foll hee ver Jesus siene Kjneeen un säd: Har, go von mie wajch! Wiels ekj sie een sindja Mensch. 9 Wiels am wia een Schrakjen aunjekomen un aul dee, dee bie am wieren, wäajens dän Feschfank, waut see jedonen hauden; 10 un jrod soo uk Jakobus un Johanes, Zebedäus siene Säns, Simon siene Poatna. Un Jesus säd to Simon: Fercht die nich; von nu aun woascht du Menschen fangen. 11 Un see brochten äare Schäp nom Launt un veleeten aules un foljden Am.