Romanos 1

22 Wiels see sikj fa weis hilden, sent see to Noaren jeworden 23 un haben de Harlichkjeit von däm onvejenkjeljen Gott vetuscht met een Bilt, jlikj däm vejenkjeljen Mensch un de Väajel un vea-feetje un Kruptieren. 24 Doawäajen haft Gott äant uk en Onreinichkjeit hanjejäft, en de Losten von äare Hoaten, soo daut see äare ieejne Kjarpasch ve-onieren. 25 See, dee Gott siene Woarheit met de Lieej vetuscht haben un haben daut Jeschepf mea je-ieet un jedeent aus däm Schepfa, dee doa jeloft es en Eewichkjeit. Amen.

26 Doawäajen haft äant Gott uk hanjejäft en schentelje Losten; wiels soogoa äare Frues haben dän naturalen Jebruck vetuscht fa dän, jäajen de Natua; 27 jrodsoo uk de Mana, dee dän naturalen Jebruck von de Fru veloten, sent jäajen eenaunda oppjehett en äare Losten, endäm Maun met Maun Schaund drift un kjrieen dän vedeenden Loon fa äaren Errtum aun sikj selfst.