Provérbios 11

1 Malvera pesilo estas abomenaĵo por la Eternulo;

Sed plena pezo plaĉas al Li.

2 Se venis malhumileco, venos ankaŭ honto;

Sed ĉe la humiluloj estas saĝo.

3 La senkulpeco de la piuloj gvidos ilin;

Sed la falsemo pereigos la maliculojn.

4 Ne helpos riĉo en la tago de kolero;

Sed bonfaremo savas de morto.

5 La justeco de piulo ebenigas lian vojon;

Sed malpiulo falos per sia malpieco.

6 La justeco de piuloj savos ilin;

Sed la pasio de maliculoj ilin kaptos.

7 Kiam mortas homo pia, ne pereas lia espero;

Sed la atendo de la pekuloj pereas.

8 Piulo estas savata kontraŭ mizero,

Kaj malpiulo venas sur lian lokon.

9 Per la buŝo de hipokritulo difektiĝas lia proksimulo;

Sed per kompreno piuloj saviĝas.

10 Kiam al la piuloj estas bone, la urbo ĝojas;

Kaj kiam pereas malpiuloj, ĝi estas gaja.

11 Per la beno de piuloj urbo altiĝas;

Kaj per la buŝo de malpiuloj ĝi ruiniĝas.

12 Kiu mokas sian proksimulon, tiu estas malsaĝulo;

Sed homo prudenta silentas.

13 Kiu iras kun kalumnioj, tiu elperfidas sekreton;

Sed kiu havas fidelan spiriton, tiu konservas aferon.

14 Ĉe manko de prikonsiliĝo popolo pereas;

Sed ĉe multe da konsilantoj estas bonstato.

15 Malbonon faras al si tiu, kiu garantias por fremdulo;

Sed kiu malamas donadon de mano, tiu estas ekster danĝero.

16 Aminda virino akiras honoron,

Kaj potenculoj akiras riĉon.

17 Bonkora homo donos bonon al sia animo,

Kaj kruelulo detruas sian karnon.

18 Malvirtulo akiras profiton malveran,

Kaj la semanto de virto veran rekompencon.

19 Bonfarado kondukas al vivo;

Kaj kiu celas malbonon, tiu iras al sia morto.

20 Abomenaĵo por la Eternulo estas la malickoruloj;

Sed plaĉas al Li tiuj, kiuj iras vojon pian.

21 Oni povas esti certa, ke malvirtulo ne restos senpuna;

Sed la idaro de virtuloj estos savita.

22 Kiel ora ringo sur la nazo de porko,

Tiel estas virino bela, sed malbonkonduta.

23 La deziro de virtuloj estas nur bono;

Sed malvirtuloj povas esperi nur koleron.

24 Unu disdonas, kaj riĉiĝas ĉiam pli;

Alia tro avaras, kaj tamen nur malriĉiĝas.

25 Animo benanta ĝuos bonstaton;

Kaj kiu trinkigas, tiu mem havos sufiĉe por trinki.

26 Kiu retenas grenon, tiun malbenas la popolo;

Sed beno venas sur la kapon de tiu, kiu disdonas.

27 Kiu celas bonon, tiu atingos plaĉon;

Sed kiu serĉas malbonon, tiun ĝi trafos.

28 Kiu fidas sian riĉecon, tiu falos;

Sed virtuloj floros kiel juna folio.

29 Kiu detruas sian domon, tiu heredos venton;

Kaj malsaĝulo estas sklavo de saĝulo.

30 La frukto de virtulo estas arbo de vivo;

Kaj akiranto de animoj estas saĝulo.

31 Se virtulo ricevas redonon sur la tero,

Tiom pli malvirtulo kaj pekulo!

1 Balança enganosa é

abominação para o Senhor,

mas o peso justo é o seu prazer.

2 Em vindo a soberba,

virá também a afronta;

mas com os humildes

está a sabedoria.

3 A sinceridade dos íntegros os guiará,

mas a perversidade

dos transgressores os destruirá.

4 De nada aproveitam

as riquezas no dia da ira,

mas a justiça livra da morte.

5 A justiça do sincero

endireitará o seu caminho,

mas o perverso

pela sua falsidade cairá.

6 A justiça dos virtuosos os livrará,

mas na sua perversidade

serão apanhados os iníquos.

7 Morrendo o homem perverso

perece sua esperança,

e acaba-se a expectação

de riquezas.

8 O justo é libertado

da angústia,

e vem o ímpio para o seu lugar.

9 O hipócrita com a boca

destrói o seu próximo,

mas os justos se libertam

pelo conhecimento.

10 No bem dos justos exulta a cidade;

e perecendo os ímpios,

há júbilo.

11 Pela bênção dos homens

de bem a cidade se exalta,

mas pela boca

dos perversos é derrubada.

12 O que despreza o seu próximo

carece de entendimento,

mas o homem entendido se mantém calado.

13 O mexeriqueiro revela o segredo,

mas o fiel de espírito

mantém o assunto em oculto.

14 Não havendo sábios conselhos,

o povo cai,

mas na multidão

de conselhos há segurança.

15 Decerto sofrerá

severamente aquele que fica

por fiador do estranho,

mas o que evita

a fiança estará seguro.

16 A mulher graciosa

guarda a honra

como os violentos

guardam as riquezas.

17 O homem misericordioso

faz o bem à sua alma,

mas o cruel prejudica o seu corpo.

18 O ímpio faz obra falsa,

mas para o que

semeia justiça

haverá galardão fiel.

19 Como a justiça

encaminha para a vida,

assim o que segue o mal

vai para a sua morte.

20 Abominação ao Senhor

são os perversos

de coração,

mas os de caminho sincero

são o seu deleite.

21 Ainda que junte as mãos,

o mau não ficará impune,

mas a semente dos justos

será liberada.

22 Como joia de ouro

no focinho de uma porca,

assim é a mulher formosa

que não tem discrição.

23 O desejo dos justos é

tão somente para o bem,

mas a esperança dos ímpios

é criar contrariedades.

24 Ao que distribui mais

se lhe acrescenta,

e ao que retém mais do que é justo,

é para a sua perda.

25 A alma generosa prosperará

e aquele que atende

também será atendido.

26 Ao que retém o trigo

o povo amaldiçoa,

mas bênção haverá

sobre a cabeça do que o vende.

27 O que cedo busca o bem,

busca favor,

mas o que procura o mal,

esse lhe sobrevirá.

28 Aquele que confia

nas suas riquezas cairá,

mas os justos reverdecerão

como a folhagem.

29 O que perturba a sua casa

herdará o vento,

e o tolo será servo

do sábio de coração.

30 O fruto do justo é árvore de vida,

e o que ganha almas é sábio.

31 Eis que o justo recebe na terra a retribuição;

quanto mais o ímpio e o pecador!