Provérbios 12

1 Kiu amas instruon, tiu amas scion;

Sed kiu malamas atentigon, tiu estas malsaĝulo.

2 Bonulo akiras favoron de la Eternulo;

Sed homo malica estos kondamnita.

3 Ne fortikiĝos homo per malvirto;

Sed la radiko de virtuloj ne ŝanceliĝos.

4 Brava virino estas krono por sia edzo;

Sed senhonora estas kiel puso en liaj ostoj.

5 La pensoj de virtuloj estas justeco;

La meditado de malvirtuloj estas malico.

6 La paroloj de malvirtuloj estas insido pri sango;

Sed la buŝo de virtuloj ilin savas.

7 La malvirtuloj renversiĝos kaj malaperos;

Sed la domo de virtuloj staros forte.

8 Oni laŭdas homon laŭ lia saĝo;

Sed perversulo estos hontigita.

9 Pli bona estas homo negrava, sed laboranta por si,

Ol homo, kiu serĉas honoron, sed al kiu mankas pano.

10 Virtulo kompatas la vivon de sia bruto;

Sed la koro de malvirtuloj estas kruela.

11 Kiu prilaboras sian teron, tiu havos sate da pano;

Sed kiu serĉas vantaĵojn, tiu estas malsaĝulo.

12 Malvirtulo serĉas subtenon de malnobluloj;

Sed la radiko de virtuloj donas forton.

13 Per siaj pekaj vortoj kaptiĝas malbonulo;

Sed virtulo eliras el mizero.

14 Per la fruktoj de sia buŝo homo bone satiĝas;

Kaj laŭ la merito de siaj manoj homo ricevas redonon.

15 La vojo de malsaĝulo estas ĝusta en liaj okuloj;

Sed saĝulo aŭskultas konsilon.

16 Malsaĝulo tuj montras sian koleron;

Sed saĝulo ignoras ofendon.

17 Kiu estas verama, tiu eldiras tion, kio estas ĝusta,

Sed falsama atestulo trompon.

18 Ofte nepripensita parolo vundas kiel glavo;

Sed la lango de saĝuloj sanigas.

19 Parolo vera restas fortike por ĉiam;

Sed parolo malvera nur por momento.

20 Malico estas en la koro de malbonintenculoj;

Sed ĉe la pacigantoj estas ĝojo.

21 Nenio malbona trafos virtulon;

Sed la malvirtuloj havas plene da malbono.

22 Abomenaĵo por la Eternulo estas buŝo mensogema;

Sed kiuj agas laŭ vero, tiuj plaĉas al Li.

23 Saĝa homo kaŝas scion;

Sed la koro de malsaĝuloj elkrias malsaĝecon.

24 La mano de diligentuloj regos;

Sed mano maldiligenta pagos tributon.

25 Zorgo en la koro de homo ĝin premas;

Sed amika vorto ĝin ĝojigas.

26 Al la virtulo estas pli bone, ol al lia proksimulo;

Sed la vojo de malvirtuloj ilin erarigas.

27 Maldiligenteco ne pretigos al si manĝon;

Sed homo diligenta havas riĉecon.

28 Sur la vojo de virto estas vivo,

Kaj ĝi estos ebenigita kontraŭ morto.

1 O que ama a instrução

ama o conhecimento,

mas o que odeia

a repreensão é estúpido.

2 O homem de bem alcançará

o favor do Senhor,

mas ao homem de intenções

perversas ele condenará.

3 O homem não se estabelecerá

pela impiedade,

mas a raiz dos justos

não será removida.

4 A mulher virtuosa é

a coroa do seu marido,

mas a que o envergonha

é como podridão

nos seus ossos.

5 Os pensamentos dos justos são retos,

mas os conselhos

dos ímpios, engano.

6 As palavras dos ímpios são

ciladas para derramar sangue,

mas a boca dos retos

os livrará.

7 Os ímpios serão transtornados

e não subsistirão,

mas a casa dos justos

permanecerá.

8 Cada qual será louvado

segundo o seu entendimento,

mas o perverso de coração

estará em desprezo.

9 Melhor é o que se estima em pouco,

e tem servos,

do que o que se vangloria

e tem falta de pão.

10 O justo tem consideração pela vida dos seus animais,

mas as afeições dos ímpios são cruéis.

11 O que lavra a sua terra

se fartará de pão;

mas o que segue os ociosos

é falto de juízo.

12 O ímpio deseja

a rede dos maus,

mas a raiz dos justos

produz o seu fruto.

13 O ímpio se enlaça

na transgressão dos lábios,

mas o justo sairá

da angústia.

14 O homem será saciado de bem

pelo fruto da sua boca,

e da obra das suas mãos

o homem receberá a recompensa.

15 O caminho do insensato é

reto aos seus próprios olhos,

mas o que dá ouvidos ao conselho é sábio.

16 A ira do insensato se

conhece no mesmo dia,

mas o prudente encobre a afronta.

17 O que diz a verdade

manifesta a justiça,

mas a falsa

testemunha diz engano.

18 Há alguns que falam como

que espada penetrante,

mas a língua

dos sábios é saúde.

19 O lábio da verdade

permanece para sempre,

mas a língua da falsidade,

dura por um só momento.

20 No coração dos que

maquinam o mal há engano,

mas os que aconselham

a paz têm alegria.

21 Nenhum agravo sobrevirá ao justo,

mas os ímpios ficam

cheios de mal.

22 Os lábios mentirosos são

abomináveis ao Senhor,

mas os que agem fielmente

são o seu deleite.

23 O homem prudente

encobre o conhecimento,

mas o coração dos tolos

proclama a estultícia.

24 A mão dos diligentes dominará,

mas os negligentes

serão tributários.

25 A ansiedade no coração

deixa o homem abatido,

mas uma boa palavra o alegra.

26 O justo é mais excelente

do que o seu próximo,

mas o caminho

dos ímpios faz errar.

27 O preguiçoso deixa

de assar a sua caça,

mas ser diligente é

o precioso bem do homem.

28 Na vereda da justiça está a vida,

e no caminho da sua carreira não há morte.