Provérbios 7

1 Mia filo! konservu miajn vortojn,

Kaj gardu ĉe vi miajn moralordonojn.

2 Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu;

Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.

3 Ligu ilin al viaj fingroj;

Skribu ilin sur la tabelo de via koro.

4 Diru al la saĝo: Vi estas mia fratino;

Kaj la prudenton nomu mia parencino;

5 Por ke vi estu gardata kontraŭ fremda edzino,

Kontraŭ fremdulino, kies paroloj estas glataj.

6 Ĉar mi rigardis tra fenestro de mia domo,

Tra mia krado;

7 Kaj mi vidis inter la naivuloj,

Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,

8 Kiu pasis sur la placo preter ŝia angulo,

Kaj iris la vojon al ŝia domo,

9 En krepusko, en vespero de tago,

Kiam fariĝis nokto kaj mallumo.

10 Kaj jen renkonte al li iras virino

En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.

11 Bruema kaj vagema;

Ŝiaj piedoj ne loĝas en ŝia domo.

12 Jen ŝi estas sur la strato, jen sur la placoj,

Kaj apud ĉiu angulo ŝi embuskas.

13 Kaj ŝi kaptis lin, kaj kisis lin

Kun senhonta vizaĝo, kaj diris al li:

14 Mi devis alporti dankan oferdonon;

Hodiaŭ mi plenumis mian solenan promeson.

15 Tial mi eliris al vi renkonte,

Por serĉi vian vizaĝon, kaj mi vin trovis.

16 Mi bele kovris mian liton

Per multkoloraj teksaĵoj el Egiptujo.

17 Mi parfumis mian kuŝejon

Per mirho, aloo, kaj cinamo.

18 Venu, ni ĝuu sufiĉe volupton ĝis la mateno,

Ni plezuriĝu per la amo.

19 Ĉar mia edzo ne estas hejme,

Li iris en malproksiman vojon;

20 La sakon kun mono li prenis kun si;

Li revenos hejmen je la plenluno.

21 Ŝi forlogis lin per sia multeparolado,

Per sia glata buŝo ŝi lin entiris.

22 Li tuj iras post ŝi,

Kiel bovo iras al la buĉo

Kaj kiel katenita malsaĝulo al la puno;

23 Ĝis sago fendas al li la hepaton;

Kiel birdo rapidas al la kaptilo,

Kaj ne scias, ke ĝi pereigas sian vivon.

24 Kaj nun, infanoj, aŭskultu min,

Atentu la vortojn de mia buŝo.

25 Via koro ne flankiĝu al ŝia vojo,

Ne eraru sur ŝia irejo;

26 Ĉar multajn ŝi vundis kaj faligis,

Kaj multegaj estas ŝiaj mortigitoj.

27 Ŝia domo estas vojoj al Ŝeol,

Kiuj kondukas malsupren al la ĉambroj de la morto.

1 Filho meu,

guarda as minhas palavras,

e esconde dentro de ti

os meus mandamentos.

2 Guarda os meus mandamentos e vive;

e a minha lei,

como a menina

dos teus olhos.

3 Ata-os aos teus dedos,

escreve-os na tábua

do teu coração.

4 Dize à sabedoria:

Tu és minha irmã;

e à prudência chama

de tua parenta,

5 Para que elas te guardem

da mulher alheia,

da estranha que lisonjeia

com as suas palavras.

A mulher devassa

6 Porque da janela da minha casa,

olhando eu por minhas frestas,

7 Vi entre os simples,

descobri entre os moços,

um moço falto de juízo,

8 Que passava pela rua

junto à sua esquina,

e seguia o caminho

da sua casa;

9 No crepúsculo, à tarde do dia,

na tenebrosa noite e na escuridão.

10 E eis que uma mulher

lhe saiu ao encontro

com enfeites de prostituta,

e astúcia de coração.

11 Estava alvoroçada e irrequieta;

não paravam em sua casa os seus pés.

12 Foi para fora,

depois pelas ruas,

e ia espreitando por todos os cantos;

13 E chegou-se para ele

e o beijou. Com face

impudente lhe disse:

14 Sacrifícios pacíficos

tenho comigo;

hoje paguei os meus votos.

15 Por isto saí ao teu encontro

a buscar diligentemente a tua face,

e te achei.

16 Já cobri a minha cama

com cobertas de tapeçaria,

com obras lavradas,

com linho fino do Egito.

17 Já perfumei o meu leito com mirra,

aloés e canela.

18 Vem, saciemo-nos

de amores até à manhã;

alegremo-nos com amores.

19 Porque o marido

não está em casa;

foi fazer uma longa viagem;

20 Levou na sua mão

um saquitel de dinheiro;

voltará para casa

só no dia marcado.

21 Assim, o seduziu

com palavras muito suaves

e o persuadiu com as lisonjas

dos seus lábios.

22 E ele logo a segue,

como o boi que vai

para o matadouro,

e como vai o insensato

para o castigo das prisões;

23 Até que a flecha lhe

atravesse o fígado;

ou como a ave que se

apressa para o laço,

e não sabe que está

armado contra a sua vida.

24 Agora pois, filhos,

dai-me ouvidos,

e estai atentos

às palavras da minha boca.

25 Não se desvie

para os caminhos

dela o teu coração,

e não te deixes perder

nas suas veredas.

26 Porque a muitos

feridos derrubou;

e são muitíssimos os que

por causa dela foram mortos.

27 A sua casa é caminho do inferno

que desce para as câmaras da morte.