Provérbios 16

1 Al la homo apartenas la projektoj de la koro;

Sed de la Eternulo venas la vortoj de la lango.

2 Ĉiuj vojoj de la homo estas puraj en liaj okuloj;

Sed la Eternulo esploras la spiritojn.

3 Transdonu al la Eternulo viajn farojn;

Tiam viaj entreprenoj staros forte.

4 Ĉiu faro de la Eternulo havas sian celon;

Eĉ malvirtulo estas farita por tago de malbono.

5 Ĉiu malhumilulo estas abomenaĵo por la Eternulo;

Kaj li certe ne restos ne punita.

6 Per bono kaj vero pardoniĝas peko;

Kaj per timo antaŭ la Eternulo oni evitas malbonon.

7 Kiam al la Eternulo plaĉas la vojoj de homo,

Li eĉ liajn malamikojn pacigas kun li.

8 Pli bona estas malmulto, sed kun justeco,

Ol granda profito, sed maljusta.

9 La koro de homo pripensas sian vojon;

Sed la Eternulo direktas lian iradon.

10 Sorĉo estas sur la lipoj de reĝo;

Lia buŝo ne peku ĉe la juĝo.

11 Ĝusta pesilo kaj ĝustaj pesiltasoj estas de la Eternulo;

Ĉiuj pezilŝtonoj en la sako estas Lia faro.

12 Abomenaĵo por reĝoj estas fari maljustaĵon;

Ĉar per justeco staras fortike la trono.

13 Al la reĝoj plaĉas lipoj veramaj;

Kaj ili amas tiun, kiu parolas la veron.

14 Kolero de reĝo estas kuriero de morto;

Sed homo saĝa igas ĝin pardoni.

15 Luma vizaĝo de reĝo estas vivo;

Kaj lia favoro estas kiel nubo kun printempa pluvo.

16 Akiro de saĝeco estas multe pli bona ol oro;

Kaj akiro de prudento estas preferinda ol arĝento.

17 La vojo de virtuloj evitas malbonon;

Kiu gardas sian vojon, tiu konservas sian animon.

18 Antaŭ la pereo iras fiereco;

Kaj antaŭ la falo iras malhumileco.

19 Pli bone estas esti humila kun malriĉuloj,

Ol dividi akiron kun fieruloj.

20 Kiu prudente kondukas aferon, tiu trovos bonon;

Kaj kiu fidas la Eternulon, tiu estas feliĉa.

21 Kiu havas prudentan koron, tiu estas nomata saĝulo;

Kaj agrablaj paroloj plivalorigas la instruon.

22 Saĝo estas fonto de vivo por sia posedanto;

Sed la instruo de malsaĝuloj estas malsaĝeco.

23 La koro de saĝulo prudentigas lian buŝon,

Kaj en lia buŝo plivaloriĝas la instruo.

24 Agrabla parolo estas freŝa mielo,

Dolĉa por la animo kaj saniga por la ostoj.

25 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo,

Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.

26 Kiu laboras, tiu laboras por si mem;

Ĉar lin devigas lia buŝo.

27 Malbona homo kaŭzas malbonon;

Kaj sur liaj lipoj estas kvazaŭ brulanta fajro.

28 Malica homo disvastigas malpacon;

Kaj kalumnianto disigas amikojn.

29 Rabemulo forlogas sian proksimulon

Kaj kondukas lin sur vojo malbona.

30 Kiu faras signojn per la okuloj, tiu intencas malicon;

Kiu faras signojn per la lipoj, tiu plenumas malbonon.

31 Krono de gloro estas la grizeco;

Sur la vojo de justeco ĝi estas trovata.

32 Pacienculo estas pli bona ol fortulo;

Kaj kiu regas sian spiriton, tiu estas pli bona ol militakiranto de urbo.

33 Sur la baskon oni ĵetas loton;

Sed ĝia tuta decido estas de la Eternulo.

1 Do homem são

as preparações do coração,

mas do Senhor

a resposta da língua.

2 Todos os caminhos

do homem são puros

aos seus olhos,

mas o Senhor pesa o espírito.

3 Confia ao Senhor

as tuas obras,

e teus pensamentos

serão estabelecidos.

4 O Senhor fez todas

as coisas para atender

aos seus próprios desígnios,

até o ímpio para o dia do mal.

5 Abominação é ao Senhor

todo o altivo de coração;

não ficará impune

mesmo de mãos postas.

6 Pela misericórdia

e verdade a iniquidade é perdoada,

e pelo temor do Senhor

os homens se desviam do pecado.

7 Sendo os caminhos

do homem agradáveis

ao Senhor,

até a seus inimigos faz

que tenham paz com ele.

8 Melhor é o pouco com justiça,

do que a abundância

de bens com injustiça.

9 O coração do homem

planeja o seu caminho,

mas o Senhor lhe dirige os passos.

10 Nos lábios do rei se

acha a sentença divina;

a sua boca não

transgride quando julga.

11 O peso e a balança

justos são do Senhor;

obra sua são

os pesos da bolsa.

12 Abominação é aos reis

praticarem impiedade,

porque com justiça é que

se estabelece o trono.

13 Os lábios de justiça são

o contentamento dos reis;

eles amarão o que fala coisas retas.

14 O furor do rei é

mensageiro da morte,

mas o homem sábio o apaziguará.

15 No semblante iluminado

do rei está a vida,

e a sua benevolência é como

a nuvem da chuva serôdia.

16 Quão melhor é adquirir

a sabedoria do que

o ouro! E quão mais

excelente é adquirir

a prudência do que a prata!

17 Os retos fazem o seu caminho

desviar-se do mal;

o que guarda o seu caminho

preserva a sua alma.

18 A soberba precede a ruína,

e a altivez do espírito

precede a queda.

19 Melhor é ser humilde

de espírito com os mansos,

do que repartir o despojo

com os soberbos.

20 O que atenta prudentemente

para o assunto achará o bem,

e o que confia no Senhor

será bem-aventurado.

21 O sábio de coração

será chamado prudente,

e a doçura dos lábios

aumentará o ensino.

22 O entendimento para aqueles que o possuem,

é uma fonte de vida,

mas a instrução dos tolos

é a sua estultícia.

23 O coração do sábio

instrui a sua boca,

e aumenta o ensino

dos seus lábios.

24 As palavras suaves

são favos de mel,

doces para a alma,

e saúde para os ossos.

25 Há um caminho que

parece direito ao homem,

mas o seu fim são

os caminhos da morte.

26 A alma daquele que trabalha,

trabalha para si mesmo,

porque a sua boca o incita.

27 O homem ímpio cava o mal,

e nos seus lábios há

como que uma fogueira.

28 O homem perverso instiga a contenda,

e o intrigante separa

os maiores amigos.

29 O homem violento

coage o seu próximo,

e o faz deslizar

por caminhos nada bons.

30 O que fecha os olhos

para imaginar coisas ruins,

ao cerrar os lábios pratica o mal.

31 Coroa de honra são

os cabelos brancos,

quando eles estão

no caminho da justiça.

32 Melhor é o que tarda

em irar-se do que o poderoso,

e o que controla

o seu ânimo do que aquele

que toma uma cidade.

33 A sorte se

lança no regaço,

mas do Senhor procede

toda a determinação.