Provérbios 15

1 Milda respondo kvietigas koleron;

Sed malmola vorto ekscitas koleron.

2 La lango de saĝuloj bonigas la instruon;

Sed la buŝo de malsaĝuloj elparolas sensencaĵon.

3 Sur ĉiu loko estas la okuloj de la Eternulo;

Ili vidas la malbonulojn kaj bonulojn.

4 Milda lango estas arbo de vivo;

Sed malbonparola rompas la spiriton.

5 Malsaĝulo malŝatas la instruon de sia patro;

Sed kiu plenumas la admonon, tiu estas prudenta.

6 En la domo de virtulo estas multe da trezoroj;

Sed en la profito de malvirtulo estas pereo.

7 La buŝo de saĝuloj semas instruon;

Sed la koro de malsaĝuloj ne estas tia.

8 Oferdono de malvirtuloj estas abomenaĵo por la Eternulo;

Sed la preĝo de virtuloj al Li plaĉas.

9 Abomenaĵo por la Eternulo estas la vojo de malvirtulo;

Sed kiu celas virton, tiun Li amas.

10 Malbona puno atendas tiun, kiu forlasas la vojon;

Kaj la malamanto de admono mortos.

11 Ŝeol kaj la abismo estas antaŭ la Eternulo:

Tiom pli la koroj de la homidoj.

12 Mokanto ne amas tiun, kiu lin admonas;

Al saĝuloj li ne iras.

13 Ĝoja koro faras la vizaĝon ĝoja;

Sed ĉe ĉagreno de la koro la spirito estas malgaja.

14 La koro de saĝulo serĉas instruon;

Sed la buŝo de malsaĝuloj nutras sin per malsaĝeco.

15 Ĉiuj tagoj de malfeliĉulo estas malbonaj;

Sed kontenta koro estas festenado.

16 Pli bona estas malmulto kun timo antaŭ la Eternulo,

Ol granda trezoro kun maltrankvileco ĉe ĝi.

17 Pli bona estas manĝo el verdaĵo, sed kun amo,

Ol grasa bovo, sed kun malamo.

18 Kolerema homo kaŭzas malpacon;

Kaj pacienculo kvietigas disputon.

19 La vojo de maldiligentulo estas kiel dornarbeto;

Sed la vojo de virtuloj estas ebenigita.

20 Saĝa filo ĝojigas la patron;

Sed homo malsaĝa estas malhonoro por sia patrino.

21 Malsaĝeco estas ĝojo por malsaĝulo;

Sed homo prudenta iras ĝustan vojon.

22 Kie ne estas konsilo, tie la entreprenoj neniiĝas;

Sed ĉe multe da konsilantoj ili restas fortikaj.

23 Plezuro por homo estas en la respondo de lia buŝo;

Kaj kiel bona estas vorto en la ĝusta tempo!

24 La vojo de la vivo por saĝulo iras supren,

Por ke li evitu Ŝeolon malsupre.

25 La domon de fieruloj la Eternulo ruinigas;

Sed Li gardas la limojn de vidvino.

26 Abomenaĵo por la Eternulo estas la intencoj de malnoblulo;

Sed agrablaj estas la paroloj de puruloj.

27 Profitemulo malĝojigas sian domon;

Sed kiu malamas donacojn, tiu vivos.

28 La koro de virtulo pripensas respondon;

Sed la buŝo de malvirtuloj elfluigas malbonon.

29 La Eternulo estas malproksima de la malvirtuloj;

Sed la preĝon de la virtuloj Li aŭskultas.

30 Luma okulo ĝojigas la koron;

Bona sciigo fortikigas la ostojn.

31 Orelo, kiu aŭskultas la instruon de la vivo,

Loĝos inter saĝuloj.

32 Kiu forpuŝas admonon, tiu malestimas sian animon;

Sed kiu aŭskultas instruon, tiu akiras saĝon.

33 La timo antaŭ la Eternulo instruas saĝon,

Kaj humileco troviĝas antaŭ honoro.

1 A resposta branda desvia o furor,

mas a palavra dura suscita a ira.

2 A língua dos sábios

adorna a sabedoria,

mas a boca dos tolos

derrama a estultícia.

3 Os olhos do Senhor estão em todo lugar,

contemplando os maus

e os bons.

4 A língua benigna é árvore de vida,

mas a perversidade nela

deprime o espírito.

5 O tolo despreza

a instrução de seu pai,

mas o que observa a repreensão

se haverá prudentemente.

6 Na casa do justo há

um grande tesouro,

mas nos ganhos do ímpio

há perturbação.

7 Os lábios dos sábios

derramam o conhecimento,

mas o coração dos tolos

não faz assim.

8 O sacrifício dos ímpios

é abominável ao Senhor,

mas a oração dos retos

é o seu contentamento.

9 O caminho do ímpio é

abominável ao Senhor,

mas ao que segue a justiça ele ama.

10 Correção severa há

para o que deixa a vereda,

e o que odeia

a repreensão morrerá.

11 O inferno e

a perdição estão

perante o Senhor;

quanto mais os corações

dos filhos dos homens?

12 O escarnecedor não ama

aquele que o repreende,

nem se chegará aos sábios.

13 O coração alegre

aformoseia o rosto,

mas pela dor do coração

o espírito se abate.

14 O coração entendido

buscará o conhecimento,

mas a boca dos tolos se

apascentará de estultícia.

15 Todos os dias

do oprimido são maus,

mas o coração alegre é

um banquete contínuo.

16 Melhor é o pouco

com o temor do Senhor,

do que um grande tesouro

onde há inquietação.

17 Melhor é a comida de hortaliça,

onde há amor,

do que o boi cevado,

e com ele o ódio.

18 O homem iracundo

suscita contendas,

mas o que tarda em irar-se

apaziguará a luta.

19 O caminho do preguiçoso

é cercado de espinhos,

mas a vereda dos retos

é bem aplanada.

20 O filho sábio alegra seu pai,

mas o homem insensato

despreza a sua mãe.

21 A estultícia é alegria para o que

carece de entendimento,

mas o homem entendido

anda retamente.

22 Quando não há conselhos

os planos se dispersam,

mas havendo muitos

conselheiros eles se firmam.

23 O homem se alegra

em responder bem,

e quão boa é a palavra

dita a seu tempo!

24 Para o entendido,

o caminho da vida leva para cima,

para que se desvie do inferno em baixo.

25 O Senhor desarraiga

a casa dos soberbos,

mas estabelece o termo da viúva.

26 Abomináveis são para o Senhor

os pensamentos do mau,

mas as palavras

dos puros são aprazíveis.

27 O que agir com avareza

perturba a sua casa,

mas o que odeia

presentes viverá.

28 O coração do justo medita

no que há de responder,

mas a boca dos ímpios

jorra coisas más.

29 O Senhor está longe dos ímpios,

mas a oração dos justos escutará.

30 A luz dos olhos

alegra o coração,

a boa notícia fortalece os ossos.

31 Os ouvidos que atendem

à repreensão da vida

farão a sua morada

no meio dos sábios.

32 O que rejeita a instrução

menospreza a própria alma,

mas o que escuta a repreensão

adquire entendimento.

33 O temor do Senhor é a instrução da sabedoria,

e precedendo a honra vai a humildade.