Provérbios 28

1 Malvirtulo kuras, kiam neniu persekutas;

Sed virtuloj estas sentimaj kiel leono.

2 Kiam lando pekas, ĝi havas multe da estroj;

Sed se regas homo prudenta kaj kompetenta, li regas longe.

3 Homo malriĉa, kiu premas malriĉulojn,

Estas kiel pluvo batanta, sed ne dononta panon.

4 Kiuj forlasis la leĝojn, tiuj laŭdas malvirtulon;

Sed la observantoj de la leĝoj indignas kontraŭ li.

5 Malbonaj homoj ne komprenas justecon;

Sed la serĉantoj de la Eternulo komprenas ĉion.

6 Pli bona estas malriĉulo, kiu iras en sia senkulpeco,

Ol homo, kiu iras malĝustan vojon, kvankam li estas riĉa.

7 Kiu observas la leĝojn, tiu estas filo prudenta;

Sed kunulo de malĉastuloj hontigas sian patron.

8 Kiu pligrandigas sian havon per procentegoj kaj troprofito,

Tiu kolektas ĝin por kompatanto de malriĉuloj.

9 Kiu forklinas sian orelon de aŭdado de instruo,

Ties eĉ preĝo estas abomenaĵo.

10 Kiu forlogas virtulojn al vojo malbona,

Tiu mem falos en sian foson;

Sed la senkulpuloj heredos bonon.

11 Riĉulo estas saĝa en siaj okuloj;

Sed saĝa malriĉulo lin tute travidas.

12 Kiam triumfas virtuloj, estas granda gloro;

Sed kiam altiĝas malvirtuloj, tiam homoj sin kaŝas.

13 Kiu kaŝas siajn pekojn, tiu ne estos feliĉa;

Sed kiu ilin konfesas kaj forlasas, tiu estos pardonita.

14 Bone estas al homo, kiu ĉiam timas;

Sed kiu havas malmolan koron, tiu falos en malfeliĉon.

15 Leono krieganta kaj urso avida

Estas malvirta reganto super malriĉa popolo.

16 Se reganto estas neprudenta, tiam fariĝas multe da maljustaĵoj;

Sed kiu malamas maljustan profiton, tiu longe vivos.

17 Homo, kies konscienco estas ŝarĝita de mortigo,

Kuros al foso; kaj oni lin ne haltigu.

18 Kiu iras en senpekeco, tiu estos savita;

Sed kiu iras malĝustan vojon, tiu subite falos.

19 Kiu prilaboras sian teron, tiu havos sate da pano;

Sed kiu serĉas vantaĵojn, tiu havos plenan malriĉecon.

20 Homon fidelan oni multe benas;

Sed kiu rapidas riĉiĝi, tiu ne restos sen puno.

21 Konsideri personojn ne estas bone;

Pro peco da pano homo pekus.

22 Homo enviema rapidas al riĉeco,

Kaj li ne scias, ke malriĉeco lin atendas.

23 Kiu faras riproĉojn al homo, tiu poste trovos pli da danko,

Ol tiu, kiu flatas per la lango.

24 Kiu rabas de sia patro kaj patrino, kaj diras: Ĝi ne estas peko,

Tiu estas kamarado de mortigisto.

25 Fierulo kaŭzas malpacojn;

Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estos bonstata.

26 Kiu fidas sin mem, tiu estas malsaĝa;

Sed kiu tenas sin prudente, tiu estos savita.

27 Kiu donas al malriĉulo, tiu ne havos mankon;

Sed kiu kovras siajn okulojn, tiu estas multe malbenata.

28 Kiam malvirtuloj altiĝas, homoj kaŝiĝas;

Sed kiam ili pereas, tiam multiĝas virtuloj.

1 Os ímpios fogem sem que

haja ninguém a persegui-los;

mas os justos são

ousados como um leão.

2 Pela transgressão

da terra muitos são

os seus príncipes,

mas por homem prudente

e entendido a sua continuidade

será prolongada.

3 O homem pobre que oprime os pobres

é como a chuva impetuosa,

que causa a falta de alimento.

4 Os que deixam a lei

louvam o ímpio;

porém os que guardam

a lei contendem com eles.

5 Os homens maus não

entendem o juízo,

mas os que buscam

ao Senhor entendem tudo.

6 Melhor é o pobre que

anda na sua integridade

do que o de caminhos

perversos ainda

que seja rico.

7 O que guarda a lei é filho sábio,

mas o companheiro

dos desregrados

envergonha a seu pai.

8 O que aumenta

os seus bens com usura

e ganância ajunta-os para o que

se compadece do pobre.

9 O que desvia os seus ouvidos

de ouvir a lei,

até a sua oração será abominável.

10 O que faz com que os retos

errem por mau caminho,

ele mesmo cairá na sua cova;

mas os bons herdarão o bem.

11 O homem rico é sábio

aos seus próprios olhos,

mas o pobre que é entendido,

o examina.

12 Quando os justos exultam,

grande é a glória;

mas quando os ímpios sobem,

os homens se escondem.

13 O que encobre

as suas transgressões

nunca prosperará,

mas o que as confessa e deixa,

alcançará misericórdia.

14 Bem-aventurado o homem

que continuamente teme;

mas o que endurece

o seu coração cairá no mal.

15 Como leão rugidor,

e urso faminto,

assim é o ímpio que domina

sobre um povo pobre.

16 O príncipe falto de entendimento

é também um grande opressor,

mas o que odeia a avareza

prolongará seus dias.

17 O homem carregado do sangue

de qualquer pessoa fugirá até à cova;

ninguém o detenha.

18 O que anda sinceramente

salvar-se-á,

mas o perverso

em seus caminhos cairá logo.

19 O que lavrar

a sua terra virá

a fartar-se de pão,

mas o que segue a ociosos

se fartará de pobreza.

20 O homem fiel será

coberto de bênçãos,

mas o que se apressa

a enriquecer não ficará impune.

21 Dar importância à aparência

das pessoas não é bom,

porque até por um bocado

de pão um homem prevaricará.

22 O que quer enriquecer depressa

é homem de olho maligno,

porém não sabe que a pobreza

há de vir sobre ele.

23 O que repreende o homem gozará

depois mais amizade do que aquele

que lisonjeia com a língua.

24 O que rouba a seu próprio pai,

ou a sua mãe,

e diz: Não é transgressão,

companheiro é do homem destruidor.

25 O orgulhoso de coração

levanta contendas,

mas o que confia no Senhor prosperará.

26 O que confia no seu próprio

coração é insensato,

mas o que anda em sabedoria,

será salvo.

27 O que dá ao pobre

não terá necessidade,

mas o que esconde

os seus olhos terá

muitas maldições.

28 Quando os ímpios se elevam,

os homens andam se escondendo,

mas quando perecem, os justos se multiplicam.