Provérbios 20

1 La vino estas blasfemanto, ebriiga trinkaĵo estas sovaĝa;

Kaj kiu delogiĝas per ili, tiu ne estas prudenta.

2 Minaco de reĝo estas kiel kriego de leono;

Kiu lin kolerigas, tiu pekas kontraŭ sia animo.

3 Estas honoro por homo ĉesigi malpacon;

Sed ĉiu malsaĝulo estas malpacema.

4 En la malvarma tempo mallaborulo ne plugas;

Li petos en aŭtuno, kaj li nenion ricevos.

5 Intenco en la koro de homo estas profunda akvo;

Sed homo saĝa ĝin elĉerpos.

6 Multaj homoj proklamas pri sia boneco;

Sed kiu trovos homon fidelan?

7 Virtulo iras en sia senpekeco;

Feliĉaj estas liaj infanoj post li.

8 Reĝo, kiu sidas sur trono de juĝo,

Disventumas per siaj okuloj ĉion malbonan.

9 Kiu povas diri: Mi purigis mian koron,

Mi estas libera de mia peko?

10 Neegalaj peziloj, neegalaj mezuroj,

Ambaŭ estas abomenaĵo por la Eternulo.

11 Eĉ knabon oni povas ekkoni laŭ liaj faroj,

Ĉu estas pura kaj justa lia konduto.

12 Orelon aŭdantan kaj okulon vidantan:

Ilin ambaŭ kreis la Eternulo.

13 Ne amu dormon, por ke vi ne malriĉiĝu;

Malfermu viajn okulojn, kaj vi satiĝos de pano.

14 Malbona, malbona, diras la aĉetanto;

Sed kiam li foriris, tiam li fanfaronas.

15 Oni povas havi oron kaj multe da perloj;

Sed buŝo prudenta estas multevalora ilo.

16 Prenu la veston de tiu, kiu garantiis por aliulo;

Kaj pro la fremduloj prenu de li garantiaĵon.

17 Malhonesta pano estas bongusta por homo;

Sed lia buŝo poste estos plena de ŝtonetoj.

18 Intencoj fortikiĝas per konsilo;

Kaj militon oni faru prudente.

19 Kiu malkaŝas sekreton, tiu estas kiel kalumnianto;

Ne komunikiĝu kun tiu, kiu havas larĝan buŝon.

20 Kiu malbenas sian patron kaj sian patrinon,

Ties lumilo estingiĝos meze de profunda mallumo.

21 Heredo, al kiu oni komence tro rapidas,

Ne estas benata en sia fino.

22 Ne diru: Mi repagos malbonon;

Fidu la Eternulon, kaj Li vin helpos.

23 Neegalaj peziloj estas abomenaĵo por la Eternulo,

Kaj malvera pesilo estas ne bona.

24 La irado de homo dependas de la Eternulo;

Kiel homo povus kompreni sian vojon?

25 Ĝi estas reto por homo, se li rapidas nomi ion sankta

Kaj esploras nur post faro de promeso.

26 Saĝa reĝo dispelas malvirtulojn,

Kaj venigas radon sur ilin.

27 La animo de homo estas lumilo de la Eternulo;

Ĝi esploras ĉiujn internaĵojn de la korpo.

28 Favorkoreco kaj veremeco hardas reĝon;

Kaj per favorkoreco li subtenas sian tronon.

29 Gloro por junuloj estas ilia forto,

Kaj ornamo por maljunuloj estas grizeco.

30 Vundoj de batoj devas penetri en malbonulon,

Kaj frapoj devas iri profunde en lian korpon.

1 O vinho é escarnecedor,

a bebida forte alvoroçadora;

e todo aquele que neles

errar nunca será sábio.

2 Como o rugido do leão

é o terror do rei;

o que o provoca à ira peca

contra a sua própria alma.

3 Honroso é para o homem

desviar-se de questões,

mas todo tolo

é intrometido.

4 O preguiçoso não lavrará

por causa do inverno,

pelo que mendigará na sega,

mas nada receberá.

5 Como as águas profundas é

o conselho no coração do homem;

mas o homem de inteligência

o trará para fora.

6 A multidão dos homens apregoa

a sua própria bondade,

porém o homem fidedigno

quem o achará?

7 O justo anda na sua sinceridade;

bem-aventurados serão

os seus filhos depois dele.

8 Assentando-se o rei

no trono do juízo,

com os seus olhos

dissipa todo o mal.

9 Quem poderá dizer:

Purifiquei o meu coração,

limpo estou de meu pecado?

10 Dois pesos diferentes

e duas espécies de medida

são abominação ao Senhor,

tanto um como outro.

11 Até a criança se dará

a conhecer pelas suas ações,

se a sua obra é pura e reta.

12 O ouvido que ouve,

e o olho que vê,

o Senhor os fez a ambos.

13 Não ames o sono,

para que não empobreças;

abre os teus olhos,

e te fartarás de pão.

14 Nada vale, nada vale,

dirá o comprador,

mas, indo-se,

então se gabará.

15 Há ouro e abundância de rubis,

mas os lábios

do conhecimento

são joia preciosa.

16 Ficando alguém por fiador

de um estranho,

tome-se-lhe a roupa;

e por penhor

àquele que se obriga

pela mulher estranha.

17 Suave é ao homem

o pão da mentira,

mas depois a sua boca

se encherá de cascalho.

18 Cada pensamento se

confirma com conselho

e com bons conselhos se faz a guerra.

19 O que anda tagarelando

revela o segredo;

não te intrometas com o que

lisonjeia com os seus lábios.

20 O que amaldiçoa seu pai

ou sua mãe,

apagar-se-á a sua lâmpada

em negras trevas.

21 A herança que no princípio

é adquirida às pressas,

no fim não será abençoada.

22 Não digas: Vingar-me-ei do mal;

espera pelo Senhor,

e ele te livrará.

23 Pesos diferentes são

abomináveis ao Senhor,

e balança enganosa

não é boa.

24 Os passos do homem são

dirigidos pelo Senhor;

como, pois,

entenderá o homem o seu caminho?

25 Laço é para o homem

apropriar-se do que é santo,

e só refletir depois

de feitos os votos.

26 O rei sábio dispersa os ímpios

e faz passar sobre eles a roda.

27 O espírito do homem é

a lâmpada do Senhor,

que esquadrinha todo o interior

até o mais íntimo do ventre.

28 Benignidade

e verdade guardam ao rei,

e com benignidade

sustém ele o seu trono.

29 A glória do jovem

é a sua força;

e a beleza dos velhos

são os cabelos brancos.

30 Os vergões das feridas são a purificação dos maus,

como também as pancadas que penetram

até o mais íntimo do ventre.