Isaías 59

1 Vidu, ne mallongiĝis la mano de la Eternulo, por ke ĝi ne povu helpi; kaj ne malakriĝis Lia orelo, por ke Li ne aŭdu. 2 Nur viaj krimoj estis disigilo inter vi kaj via Dio, kaj viaj pekoj kovris antaŭ vi Lian vizaĝon, por ke Li ne aŭdu. 3 Ĉar viaj manoj estas makulitaj per sango, kaj viaj fingroj per krimo; via buŝo parolas malveron, via lango esprimas maljustaĵon. 4 Neniu procesas honeste, kaj neniu juĝas juste; oni fidas vantaĵon kaj parolas malveron, gravediĝas per malhonestaĵo kaj naskas krimon. 5 Oni kovas ovojn de vipuro, kaj oni teksas araneaĵon. Kiu manĝas iom el tiuj ovoj, tiu mortas; kiam oni ilin disrompas, elaperas vipuro. 6 Ilia teksaĵo ne taŭgos por vesto, kaj ili ne kovros sin per sia faritaĵo; iliaj faroj estas faroj pekaj, kaj agoj de rabo estas en iliaj manoj. 7 Iliaj piedoj kuras al malbono, kaj ili rapidas, por verŝi senkulpan sangon; iliaj pensoj estas pensoj pekaj; ruinigo kaj pereigo estas sur ilia vojo. 8 Vojon de paco ili ne konas, kaj sur iliaj irejoj ne troviĝas justeco; siajn vojetojn ili kurbigis al si; ĉiu, kiu iras sur ili, ne konas pacon. 9 Tial malproksimiĝis de ni justeco, kaj vero ne atingis nin; ni atendas lumon, sed jen estas mallumo; brilon, sed ni iras en mallumo. 10 Ni palpas la muron kiel blinduloj, kaj ni palpas kiel senokululoj; en tagmezo ni faletas kiel en krepusko, en mallumo kiel mortintoj. 11 Ni ĉiuj blekegas kiel ursoj, kaj ni ĝemas kiel kolomboj; ni atendas justecon, sed ĝi forestas; savon, sed ĝi estas malproksime de ni. 12 Ĉar multiĝis niaj krimoj antaŭ Vi, kaj niaj pekoj atestas kontraŭ ni; ĉar niaj krimoj estas kun ni, kaj niajn pekojn ni konas. 13 Ni krimis kaj mensogis kontraŭ la Eternulo, kaj ni forturnis nin de nia Dio; ni parolis pri rabado kaj malbonagado, ni preparis kaj eligis el la koro vortojn mensogajn. 14 Kaj forturniĝis malantaŭen la justeco, kaj la virto staras malproksime; ĉar la vero faletis sur la strato, kaj la ĝusteco ne povas veni. 15 Kaj la vero estas forigita; kaj prirabata estas tiu, kiu detenas sin de malbono. Kaj la Eternulo vidis, kaj Li indignis, ke forestas justeco. 16 Kaj Li vidis, ke ne troviĝas viro, kaj Li miris, ke ne troviĝas defendanto; kaj helpis Lin Lia brako, kaj Lia justeco Lin subtenis. 17 Kaj Li surmetis sur Sin la veron kiel kirason, kaj la kaskon de savo sur Sian kapon; kaj Li metis sur Sin veston de venĝo, kaj envolvis Sin en severecon kiel en mantelon. 18 Laŭ la faroj Li repagos: koleron al Siaj malamikoj, honton al Siaj malamantoj; al la insuloj Li repagos, kion ili meritas. 19 Kaj oni timos en la okcidento la nomon de la Eternulo kaj en la oriento Lian majeston; ĉar la malamiko venos kiel rivero, pelata de la spirado de la Eternulo. 20 Kaj venos Liberiganto por Cion, kaj por tiuj el Jakob, kiuj retiriĝis de malbonagoj, diras la Eternulo. 21 Kaj Mi faras kun ili jenan interligon, diras la Eternulo: Mia spirito, kiu estas sur vi, kaj Miaj vortoj, kiujn Mi metis en vian buŝon, ne foriĝos de via buŝo nek de la buŝo de viaj infanoj nek de la buŝo de via plua idaro, de nun ĝis eterne, diras la Eternulo.

A confissão da maldade da nação

1 Eis que a mão do Senhor

não está encolhida, para

que não possa salvar;

nem agravado o seu ouvido,

para não poder ouvir.

2 Mas as vossas iniquidades fazem separação entre vós

e o vosso Deus;

e os vossos pecados encobrem o seu rosto

de vós,

para que

não vos

ouça.

3 Porque as vossas mãos estão contaminadas

de sangue, e os vossos dedos

de iniquidade;

os vossos lábios falam falsidade,

a vossa língua pronuncia perversidade.

4 Ninguém há que clame

pela justiça,

nem ninguém que compareça

em juízo pela verdade;

confiam na vaidade,

e falam mentiras;

concebem o mal,

e dão à luz a iniquidade.

5 Chocam ovos de basilisco,

e tecem teias de aranha;

o que comer dos ovos deles,

morrerá; e, quebrando-os,

sairá uma víbora.

6 As suas teias

não prestam para vestes

nem se poderão cobrir

com as suas obras;

as suas obras são obras

de iniquidade,

e obra de violência há

nas suas mãos.

7 Os seus pés correm para o mal,

e se apressam

para derramarem o sangue inocente;

os seus pensamentos são pensamentos

de iniquidade;

destruição e quebrantamento há

nas suas estradas.

8 Não conhecem o caminho da paz,

nem há justiça nos seus passos;

fizeram para si veredas tortuosas;

todo aquele que anda por elas

não tem conhecimento da paz.

9 Por isso o juízo está longe

de nós, e a justiça

não nos alcança;

esperamos pela luz, e

eis que só há trevas;

pelo resplendor,

mas andamos em escuridão.

10 Apalpamos as paredes

como cegos, e como os

que não têm olhos andamos apalpando;

tropeçamos ao meio-dia

como nas trevas,

e nos lugares escuros

como mortos.

11 Todos nós bramamos como ursos,

e continuamente gememos

como pombas;

esperamos pelo juízo,

e não o há; pela salvação,

e está longe de nós.

12 Porque as nossas transgressões se multiplicaram perante ti,

e os nossos pecados testificam

contra nós;

porque as nossas transgressões estão conosco,

e conhecemos

as nossas

iniquidades;

13 Como o prevaricar,

e mentir contra o Senhor,

e o desviarmo-nos do nosso Deus,

o falar de opressão

e rebelião, o conceber

e proferir do coração palavras

de falsidade.

14 Por isso o direito se tornou atrás,

e a justiça se pôs de longe;

porque a verdade anda tropeçando

pelas ruas, e a equidade

não pode entrar.

15 Sim, a verdade desfalece,

e quem se desvia

do mal arrisca-se a ser despojado;

e o Senhor viu,

e pareceu mal aos seus olhos

que não houvesse justiça.

16 E vendo que ninguém havia,

maravilhou-se de que

não houvesse um intercessor;

por isso o seu próprio braço lhe trouxe a salvação,

e a sua própria

justiça o

susteve.

17 Pois vestiu-se de justiça,

como de uma couraça,

e pôs o capacete da salvação

na sua cabeça,

e por vestidura pôs sobre si vestes

de vingança, e cobriu-se de zelo,

como de um manto.

18 Conforme forem as obras deles,

assim será a sua retribuição,

furor aos seus adversários,

e recompensa aos seus inimigos;

às ilhas dará ele

a sua recompensa.

19 Então temerão o nome

do Senhor desde o poente,

e a sua glória desde o nascente do sol;

vindo o inimigo

como uma corrente de águas,

o Espírito do Senhor arvorará

contra ele a sua bandeira.

20 E virá um Redentor a Sião e aos

que em Jacó se converterem

da transgressão, diz o Senhor.

21 Quanto a mim, esta é a minha aliança com eles, diz o Senhor: o meu espírito, que está sobre ti, e as minhas palavras, que pus na tua boca, não se desviarão da tua boca nem da boca da tua descendência, nem da boca da descendência da tua descendência, diz o Senhor, desde agora e para todo o sempre.