Isaías 58

1 Kriu per la tuta gorĝo, ne detenu vin, laŭtigu vian voĉon simile al fanfaro, kaj eldiru al Mia popolo ĝian krimon kaj al la domo de Jakob ĝiajn pekojn. 2 Min ili ĉiutage serĉas, kaj ili deziras ekkoni Miajn vojojn; kiel popolo, kiu faras bonon kaj ne forlasis la leĝon de sia Dio, ili postulas de Mi justan juĝon, deziras proksimecon de Dio: 3 Kial ni fastas, kaj Vi ne vidas? turmentas nian animon, kaj Vi ne scias? Sed jen en la tago de via fastado vi plenumas viajn dezirojn, kaj ĉiujn viajn laborantojn vi premas per postuloj. 4 Jen vi fastas por kverelo kaj malpaco, kaj por bati per malpia pugno; kiel nun, vi ne fastas tiel, ke en la alteco estu aŭdata via voĉo. 5 Ĉu tia estas fasto, kiu plaĉas al Mi, kiam homo turmentas sian animon, klinas sian kapon kiel kanon, kaj sternas sub si sakaĵon kaj cindron? ĉu tion vi nomas fasto kaj tago plaĉanta al la Eternulo? 6 Ja nur tio estas fasto, kiu plaĉas al Mi, se vi disŝiros la ligilojn de malpieco, disbatos la katenojn de sklaveco, liberigos la prematojn, disbatos ĉian jugon; 7 se vi derompos vian panon por malsatulo kaj senhejmajn malriĉulojn enkondukos en vian domon; se, vidante nudulon, vi lin vestos, kaj antaŭ viaj samkarnuloj vi vin ne kaŝos. 8 Tiam via lumo ekbrilos kiel matenruĝo, kaj via saniĝo rapide progresos; via virto iros antaŭ vi; la gloro de la Eternulo gardos vin malantaŭe. 9 Tiam vi vokos, kaj la Eternulo respondos; vi krios, kaj Li diros: Jen Mi estas! Se vi forigos el inter vi premadon, montradon per fingro, kaj paroladon malbonan, 10 kaj malfermos antaŭ malsatulo vian koron, kaj satigos suferantan animon, tiam via lumo brilos en mallumo kaj via krepusko estos kiel tagmezo; 11 kaj la Eternulo kondukos vin ĉiam kaj satigos vian animon en tempo de senpluveco, kaj Li fortikigos viajn ostojn; kaj vi estas kiel ĝardeno akvumata, kaj kiel akva fonto, kies akvo ne mankas. 12 Kaj oni rekonstruos ĉe vi la antikvajn ruinojn; la fundamentojn de antaŭ multaj generacioj vi restarigos; kaj oni nomos vin riparanto de breĉoj, reboniganto de vojoj por loĝado. 13 Se vi retenos vian piedon en sabato, por ke vi ne plenumu viajn dezirojn en Mia sankta tago; kaj vi nomos sabaton plezuro, la sanktigitan tagon de la Eternulo vi nomos honorata; kaj vi honoros ĝin per nefarado de viaj ordinaraj aferoj, per neplenumado de viaj deziroj, kaj per neparolado de vantaĵoj: 14 tiam vi ĝuos per la Eternulo, kaj Mi sidigos vin sur la altaĵoj de la tero, kaj Mi nutros vin per la heredaĵo de via patro Jakob; ĉar tion diras la buŝo de la Eternulo.

O jejum aceitável a Deus

1 Clama em alta voz,

não te detenhas,

levanta a tua voz como a trombeta

e anuncia ao meu povo a sua transgressão,

e à casa

de Jacó os seus pecados.

2 Todavia me procuram cada dia,

tomam prazer

em saber os meus caminhos,

como um povo que pratica justiça,

e não deixa o direito do seu Deus;

perguntam-me

pelos direitos

da justiça,

e têm prazer

em se chegarem a Deus,

3 Dizendo: Por que jejuamos nós,

e tu não atentas

para isso? Por que afligimos as nossas almas,

e tu não o sabes?

Eis que no dia em

que jejuais achais o vosso próprio contentamento,

e requereis

todo o vosso

trabalho.

4 Eis que para contendas

e debates jejuais,

e para ferirdes com punho iníquo;

não jejueis como hoje,

para fazer ouvir a vossa voz

no alto.

5 Seria este o jejum que eu escolheria,

que o homem um dia aflija a sua alma,

que incline a sua cabeça

como o junco,

e estenda debaixo de si saco

e cinza? Chamarias tu a isto jejum

e dia aprazível

ao Senhor?

6 Porventura não é este o jejum

que escolhi,

que soltes as ligaduras

da impiedade,

que desfaças as ataduras

do jugo e que deixes livres os oprimidos,

e despedaces

todo o jugo?

7 Porventura não é também

que repartas o teu pão

com o faminto,

e recolhas em casa os pobres abandonados;

e, quando vires o nu,

o cubras,

e não te escondas

da tua carne?

8 Então romperá a tua luz

como a alva,

e a tua cura apressadamente brotará,

e a tua justiça irá adiante

de ti, e a glória

do Senhor será a tua retaguarda.

9 Então clamarás, e o Senhor te responderá;

gritarás, e ele dirá:

Eis-me aqui. Se tirares do meio de ti o jugo,

o estender do dedo, e o falar iniquamente;

10 E se abrires a tua alma

ao faminto,

e fartares a alma aflita;

então a tua luz nascerá

nas trevas,

e a tua escuridão será

como o

meio-dia.

11 E o Senhor te guiará continuamente,

e fartará a tua alma

em lugares áridos,

e fortificará os teus ossos;

e serás

como um jardim regado,

e como um manancial,

cujas águas

nunca faltam.

12 E os que

de ti procederem edificarão as antigas ruínas;

e levantarás os fundamentos

de geração em geração;

e chamar-te-ão reparador

das roturas,

e restaurador

de veredas

para morar.

13 Se desviares o teu pé do sábado,

de fazeres a tua vontade

no meu santo dia,

e chamares ao sábado deleitoso,

e o santo dia do Senhor,

digno de honra,

e o honrares

não seguindo os teus caminhos,

nem pretendendo fazer a tua própria vontade,

nem falares

as tuas próprias palavras,

14 Então te deleitarás no Senhor,

e te farei cavalgar

sobre as alturas da terra,

e te sustentarei

com a herança de teu pai Jacó;

porque a boca

do Senhor o disse.