Isaías 43

1 Sed nun tiele diras la Eternulo, kiu vin kreis, ho Jakob, kaj kiu vin estigis, ho Izrael: Ne timu, ĉar Mi vin savos; Mi vokos vin laŭ via nomo, vi estas Mia. 2 Kiam vi transiros akvon, Mi estos kun vi, kaj trans riverojn, ili vin ne dronigos; kiam vi iros en fajron, vi ne brulvundiĝos, kaj flamo vin ne bruligos. 3 Ĉar Mi estas la Eternulo, via Dio, la Sanktulo de Izrael, via Savanto; Egiptujon Mi donos kiel vian elaĉeton, Etiopujon kaj Seban anstataŭ vi. 4 Ĉar vi estas kara en Miaj okuloj, vi estis honorita kaj Mi vin amas; tial Mi fordonos aliajn homojn anstataŭ vi kaj gentojn anstataŭ via animo. 5 Ne timu, ĉar Mi estas kun vi; de la oriento Mi venigos vian idaron, kaj de la okcidento Mi vin kolektos. 6 Mi diros al la nordo: Redonu! kaj al la sudo: Ne retenu! venigu Miajn filojn de malproksime kaj Miajn filinojn de la randoj de la tero, 7 ĉiun, kiu estas nomata per Mia nomo kaj kiun Mi kreis por Mia gloro, faris, kaj estigis. 8 Elirigu la popolon blindan, kiu tamen havas okulojn, kaj la surdulojn, kiuj tamen havas orelojn. 9 Ĉiuj nacioj kolektiĝu kune, kaj la popoloj kunvenu; kiu el ili tion antaŭdirus aŭ anoncus al ni antaŭlonge? ili starigu siajn atestantojn kaj pravigu sin, por ke oni aŭdu, kaj diru: Estas vero! 10 Vi estas Miaj atestantoj, diras la Eternulo, kaj Mia servanto, kiun Mi elektis; por ke vi sciu kaj kredu al Mi, kaj komprenu, ke tio estas Mi; antaŭ Mi estis kreita nenia Dio, kaj post Mi ne ekzistos. 11 Mi, Mi estas la Eternulo; kaj krom Mi ekzistas nenia savanto. 12 Mi promesis kaj savis kaj anoncis; kaj ne estis inter vi iu fremda; kaj vi estas Miaj atestantoj, diras la Eternulo, kaj Mi estas Dio. 13 De la komenco de la tempo Mi estas la sama, kaj neniu povas savi kontraŭ Mia mano; kiam Mi faras, kiu tion ŝanĝos?

14 Tiele diras la Eternulo, via Liberiganto, la Sanktulo de Izrael: Pro vi Mi sendis en Babelon kaj pelis malsupren ĉiujn forkurantojn, kaj la ĝojadon de la Ĥaldeoj Mi aliformigis en ploradon. 15 Mi estas la Eternulo, via Sanktulo, la Kreinto de Izrael, via Reĝo. 16 Tiele diras la Eternulo, kiu faris vojon sur la maro kaj vojeton sur potenca akvo, 17 kiu elirigis ĉarojn kaj ĉevalojn, militistaron kaj potencon, kiuj ĉiuj kune falis kaj ne leviĝos, senfajriĝis, estingiĝis kiel meĉo: 18 Ne rememoru tion, kio estis antaŭlonge, kaj ne meditu pri tio, kio estis en la tempo antikva. 19 Jen Mi faras ion novan, nun ĝi elkreskas; ĉu vi tion ne komprenas? Mi faros vojon en la dezerto, riverojn en senakva lando. 20 Gloros Min la bestoj de la kampo, ŝakaloj kaj strutoj; ĉar Mi donis akvon en la dezerto, riverojn en senakva lando, por trinkigi la popolon, kiun Mi elektis, 21 tiun popolon, kiun Mi kreis por Mi, por ke ĝi rakontu pri Mia gloro. 22 Sed ne Min vi vokis, ho Jakob, kaj ne por Mi vi laboris, ho Izrael. 23 Vi ne alportadis al Mi viajn ŝafidojn de brulofero kaj ne honoradis Min per viaj buĉoferoj; Mi ne servigis vin per farunoferoj kaj ne lacigis vin per olibano. 24 Vi ne aĉetis por Mi per mono bonodoran kanon kaj ne satigis Min per la sebo de viaj buĉoferoj; vi nur laborŝarĝis Min per viaj pekoj, lacigis Min per viaj malbonagoj. 25 Mi, Mi forviŝas viajn krimojn pro Mi mem, kaj viajn pekojn Mi ne rememoros. 26 Rememorigu al Mi, kaj ni faru juĝon inter ni; rakontu vi, por ke vi vin pravigu. 27 Via prapatro pekis, kaj viaj profetoj defalis de Mi. 28 Tial Mi sensanktigis la estrojn de la sanktejo, kaj Mi elmetis Jakobon al anatemo kaj Izraelon al malhonoro.

Somente Deus resgata Israel

1 Mas agora,

assim diz o Senhor

que te criou, ó Jacó,

e que te formou, ó Israel:

Não temas, porque eu te remi;

chamei-te pelo teu nome,

tu és meu.

2 Quando passares

pelas águas estarei contigo,

e quando pelos rios,

eles não te submergirão;

quando passares pelo fogo,

não te queimarás,

nem a chama arderá em ti.

3 Porque eu sou o Senhor teu Deus,

o Santo de Israel,

o teu Salvador;

dei o Egito por teu resgate,

a Etiópia e a Seba

em teu lugar.

4 Visto que foste precioso aos meus olhos,

também foste honrado,

e eu te amei,

assim dei os homens por ti,

e os povos

pela tua vida.

5 Não temas, pois, porque estou contigo;

trarei a tua descendência desde o oriente, e te ajuntarei desde o ocidente.

6 Direi ao norte: Dá;

e ao sul: Não retenhas;

trazei meus filhos de longe

e minhas filhas

das extremidades da terra,

7 A todos os que são chamados

pelo meu nome, e os que criei

para a minha glória:

eu os formei, e também eu os fiz.

8 Trazei o povo cego,

que tem olhos;

e os surdos,

que têm ouvidos.

9 Todas as nações se congreguem,

e os povos se reúnam;

quem dentre eles pode anunciar isto,

e fazer-nos ouvir as coisas antigas? Apresentem as suas testemunhas,

para que se justifiquem,

e se ouça, e se diga: Verdade é.

10 Vós sois as minhas testemunhas,

diz o Senhor,

e meu servo, a quem escolhi;

para que o saibais,

e me creiais,

e entendais que eu sou o mesmo,

e que antes

de mim deus nenhum se formou,

e depois

de mim nenhum

haverá.

11 Eu, eu sou o Senhor, e fora

de mim não há Salvador.

12 Eu anunciei,

e eu salvei,

e eu o fiz ouvir,

e deus estranho

não houve entre vós,

pois vós sois as minhas testemunhas,

diz o Senhor;

eu sou Deus.

13 Ainda antes que houvesse dia,

eu sou; e ninguém há

que possa fazer escapar

das minhas mãos;

agindo eu, quem o impedirá?

A libertação do jugo da Babilônia

14 Assim diz o Senhor,

vosso Redentor,

o Santo de Israel:

Por amor de vós enviei a Babilônia,

e a todos fiz descer

como fugitivos,

os caldeus,

nos navios com

que se vangloriavam.

15 Eu sou o Senhor,

vosso Santo, o Criador

de Israel, vosso Rei.

16 Assim diz o Senhor,

o que preparou no mar um caminho,

e nas águas impetuosas

uma vereda;

17 O que fez sair o carro

e o cavalo, o exército

e a força;

eles juntamente se deitaram,

e nunca se levantarão;

estão extintos;

como um pavio se apagaram.

18 Não vos lembreis

das coisas passadas,

nem considereis as antigas.

19 Eis que faço uma coisa nova,

agora sairá à luz;

porventura não a percebeis?

Eis que porei um caminho

no deserto,

e rios no ermo.

20 Os animais do campo me honrarão,

os chacais,

e os avestruzes;

porque porei águas

no deserto, e rios

no ermo, para dar

de beber ao meu povo,

ao meu eleito.

21 A esse povo que formei

para mim;

o meu louvor relatarão.

A compaixão do Senhor

22 Contudo tu não me invocaste a mim,

ó Jacó, mas te cansaste

de mim, ó Israel.

23 Não me trouxeste o gado miúdo

dos teus holocaustos,

nem me honraste

com os teus sacrifícios;

não te fiz servir

com ofertas,

nem te fatiguei com incenso.

24 Não me compraste por dinheiro cana aromática,

nem com a gordura

dos teus sacrifícios me satisfizeste,

mas me deste trabalho

com os teus pecados,

e me cansaste

com as tuas

iniquidades.

25 Eu, eu mesmo, sou o

que apago as tuas transgressões por amor

de mim,

e dos teus pecados

não me lembro.

26 Faze-me lembrar;

entremos juntos em juízo;

conta tu as tuas razões,

para que te possas justificar.

27 Teu primeiro pai pecou,

e os teus intérpretes prevaricaram

contra mim.

28 Por isso profanei os príncipes

do santuário;

e entreguei Jacó ao anátema,

e Israel ao opróbrio.