Isaías 32

1 Jen kun justeco regos reĝo, kaj princoj administros laŭleĝe. 2 Kaj ĉiu estos kiel ŝirmilo kontraŭ vento, kiel rifuĝejo kontraŭ pluvego, kiel torentoj da akvo en la stepo, kiel ombro de peza roko en lando dezerta. 3 La okuloj de vidantoj ne estos fermitaj, kaj la oreloj de aŭdantoj atentos. 4 Kaj la koro de senprudentuloj lernos scion, kaj la lango de balbutantoj parolos rapide kaj klare. 5 Oni ne plu nomos malnoblulon noblulo, kaj pri avarulo oni ne plu diros, ke li estas bonfaranto. 6 Ĉar malnoblulo parolas malnoblaĵon, kaj lia koro faras malbonagojn, agante hipokrite kaj parolante pri la Eternulo malveraĵon, senmanĝigante la animon de malsatanto kaj forprenante trinkaĵon de soifanto. 7 La iloj de malpiulo estas malbonaj; li havas intencojn malvirtajn, por pereigi malriĉulojn per vortoj mensogaj, eĉ kiam la senhavulo diras pravaĵon. 8 Sed noblulo havas intencojn noblajn, kaj li restas en nobleco.

9 Virinoj senzorgaj, leviĝu, aŭskultu mian voĉon; filinoj ne pensantaj pri danĝero, atentu miajn vortojn. 10 Post tagoj kaj jaro vi ektremos, ho senzorgulinoj; ĉar finita estos la vinberrikolto, ne plu estos enkolektado de fruktoj. 11 Maltrankviliĝu, ho senzorgaj; ektremu, ne pensantaj pri danĝero; senvestigu kaj nudigu vin kaj zonu la lumbojn. 12 Oni ploros pri la abundo, pri la ĉarmaj kampoj, pri la fruktoriĉaj vinberĝardenoj. 13 Sur la tero de mia popolo kreskos pikarbustoj kaj dornoj, ankaŭ sur ĉiuj domoj de gajeco de la brua urbo. 14 Ĉar la palacoj estos forlasitaj, la bruo de la urbo malaperos, la fortikaĵoj kaj turoj fariĝos por ĉiam anstataŭaĵo de kavernoj, ĝojloko por sovaĝaj azenoj, paŝtiĝejo por brutaroj; 15 ĝis verŝiĝos sur nin spirito de supre kaj la dezerto fariĝos fruktodona kampo kaj la fruktodona kampo estos rigardata kiel arbaro. 16 Kaj justeco ekloĝos en la dezerto, kaj vero sidos sur la fruktodona kampo. 17 Kaj produkto de justeco estos paco, kaj akiro de justeco estos trankvileco kaj sendanĝereco por ĉiam. 18 Kaj mia popolo loĝos en loĝejo paca kaj en sidejoj sendanĝeraj kaj en ripozejoj senzorgaj, 19 kaj disŝutiĝos kiel hajlo sur la deklivoj de arbaro, kaj malsupre en la valo etendiĝos la urbo. 20 Feliĉaj estas vi, kiuj semas super ĉiu akvo, kiuj lasas en libereco la piedojn de la bovo kaj de la azeno.

O reinado da justiça

1 Eis que reinará um

rei com justiça,

e dominarão os

príncipes segundo o juízo.

2 E será aquele homem

como um esconderijo contra o vento,

e um refúgio contra a tempestade,

como ribeiros de águas

em lugares secos, e

como a sombra de uma grande

rocha em terra sedenta.

3 E os olhos dos

que veem não olharão para trás;

e os ouvidos dos

que ouvem estarão atentos.

4 E o coração dos imprudentes

entenderá o conhecimento;

e a língua dos gagos estará pronta

para falar distintamente.

5 Ao vil nunca mais se

chamará liberal;

e do avarento nunca mais se dirá

que é generoso.

6 Porque o vil fala obscenidade,

e o seu coração pratica a iniquidade,

para usar hipocrisia,

e para proferir mentiras

contra o Senhor,

para deixar vazia a alma do faminto,

e fazer com que o sedento

venha a ter falta de bebida.

7 Também todas as armas

do avarento são más;

ele maquina invenções malignas,

para destruir os mansos

com palavras falsas,

mesmo quando o pobre

chega a falar retamente.

8 Mas o liberal projeta

coisas liberais,

e pela liberalidade está em pé.

Repreensões contra as mulheres de Jerusalém

9 Levantai-vos, mulheres,

que estais sossegadas, e ouvi a minha voz; e

vós, filhas, que estais tão seguras,

inclinai os ouvidos

às minhas palavras.

10 Porque num ano

e dias vireis a ser turbadas, ó

mulheres que estais tão seguras;

porque a vindima se acabará,

e a colheita não virá.

11 Tremei, mulheres

que estais sossegadas,

e turbai-vos vós,

que estais tão seguras;

despi-vos, e ponde-vos nuas,

e cingi com saco os vossos

lombos.

12 Baterão nos peitos,

pelos campos desejáveis, e

pelas vinhas frutíferas.

13 Sobre a terra do

meu povo virão

espinheiros e sarças,

como também

sobre todas as casas

onde há alegria, na

cidade jubilosa.

14 Porque os palácios serão abandonados,

a multidão da cidade cessará; e

as fortificações

e as torres servirão de cavernas

para sempre,

para alegria dos jumentos monteses, e

para pasto dos rebanhos;

15 Até que se derrame

sobre nós o Espírito lá do alto;

então o deserto se

tornará em campo fértil,

e o campo fértil será

reputado por um bosque.

16 E o juízo habitará no deserto,

e a justiça morará no campo fértil.

17 E o efeito da justiça será paz,

e a operação da justiça,

repouso e segurança para sempre.

18 E o meu povo habitará em

morada de paz,

e em moradas bem seguras,

e em lugares quietos de descanso.

19 Mas, descendo ao bosque,

cairá saraiva

e a cidade será

inteiramente abatida.

20 Bem-aventurados vós os

que semeais junto a todas as águas; e

deixais livres os pés do boi

e do jumento.