Isaías 25

1 Ho Eternulo, Vi estas mia Dio; mi gloros Vin, mi laŭdos Vian nomon; ĉar Vi faris miraklon; decidoj antikvaj fariĝis efektivaĵoj kaj veraĵoj. 2 Ĉar Vi faris el urbo amason da ŝtonoj; urbon fortikigitan Vi faris ruino; la kasteloj de la barbaroj ne plu prezentas urbon kaj neniam rekonstruiĝos. 3 Pro tio gloros Vin popolo potenca, urbo de fortaj gentoj Vin timos. 4 Ĉar Vi fariĝis fortikaĵo por senhavulo, fortikaĵo por malriĉulo en lia mizero, rifuĝejo kontraŭ pluvego, ombro kontraŭ varmego; ĉar la spirito de potenculoj estas kiel pluvego kontraŭ muron. 5 Kiel varmegon en dezerto Vi kvietigis la malhumilecon de la barbaroj; kiel varmego per ombro de nubo estas mallaŭtigita la kantado de la potenculoj. 6 Kaj la Eternulo Cebaot faros por ĉiuj popoloj sur tiu monto festenon el grasaĵoj, festenon el bona vino, el grasaĵoj sukoplenaj, el vinoj ne fermentintaj. 7 Kaj Li forigos sur tiu monto la kovrilon, kiu kovras ĉiujn popolojn, kaj la kurtenon, kiu estas etendita super ĉiuj gentoj. 8 Li neniigos la morton por ĉiam; kaj la Sinjoro, la Eternulo, forviŝos la larmojn de ĉiuj vizaĝoj, kaj la honton de Sia popolo Li forigos de la tuta tero; ĉar la Eternulo tion diris.

9 Kaj oni diros en tiu tago: Jen estas nia Dio, al kiu ni esperis, kaj Li nin savis; jen estas la Eternulo, al kiu ni esperis, ni ĝoju kaj estu gajaj pro Lia savo. 10 Ĉar haltos la mano de la Eternulo sur tiu monto; tiam Moab estos dispremita sur sia loko, kiel pajlo estas dispremata en sterka koto. 11 Kaj se li etendos siajn manojn meze de ĝi, kiel naĝanto etendas, por naĝi, tiam humiliĝos lia fiereco kune kun la lerteco de liaj manoj. 12 Kaj viajn altajn fortikajn murojn Li renversos, malaltigos, ĵetos sur la teron al la polvo.

Cântico de louvor pela misericórdia de Deus

1 Ó Senhor, tu és o meu Deus;

exaltar-te-ei, e

louvarei o teu nome,

porque fizeste maravilhas;

os teus conselhos

antigos são verdade e

firmeza.

2 Porque da cidade fizeste

um montão de pedras, e

da cidade forte uma ruína, e

do paço dos estranhos,

que não seja mais cidade,

e jamais se torne a edificar.

3 Por isso te glorificará

um povo poderoso, e

a cidade das nações

formidáveis te temerá.

4 Porque foste a fortaleza do pobre,

e a fortaleza do necessitado,

na sua angústia;

refúgio contra a tempestade,

e sombra contra o calor;

porque o sopro dos opressores é

como a tempestade contra o muro.

5 Como o calor em lugar seco, assim

abaterás o ímpeto dos

estranhos; como se abranda

o calor pela sombra

da espessa nuvem, assim

o cântico dos

tiranos será humilhado.

Um banquete a todos os povos

6 E o Senhor dos

Exércitos dará neste

monte a todos os

povos uma festa com

animais gordos,

uma festa de vinhos velhos,

com tutanos gordos,

e com vinhos velhos, bem

purificados.

7 E destruirá neste monte

a face da cobertura,

com que todos os povos andam cobertos,

e o véu com

que todas as nações se cobrem.

8 Aniquilará a morte para sempre,

e assim enxugará o

Senhor Deus as lágrimas

de todos os rostos,

e tirará o opróbrio do

seu povo de toda a terra;

porque o Senhor o disse.

9 E naquele dia se dirá:

Eis que este é o nosso Deus,

a quem aguardávamos,

e ele nos salvará;

este é o Senhor,

a quem aguardávamos;

na sua salvação gozaremos

e nos alegraremos.

O Senhor punirá Moabe

10 Porque a mão do Senhor

descansará neste monte;

mas Moabe será trilhado

debaixo dele,

como se trilha a palha no monturo.

11 E estenderá as suas

mãos por entre eles,

como as estende o nadador

para nadar;

e abaterá a sua altivez

com as ciladas das suas mãos.

12 E abaixará as altas

fortalezas dos teus muros,

abatê-las-á e

derrubá-las-á por terra até ao pó.