Isaías 15

1 Profetaĵo pri Moab:

En nokto ruiniga pereis Ar-Moab, en nokto ruiniga pereis Kir-Moab. 2 Ili iris en la domon kaj sur la altaĵojn de Dibon, por plori; pri Nebo kaj Medba ĝemploras Moab; ĉiuj kapoj estas kalvaj, ĉiuj barboj estas razitaj. 3 Sur siaj stratoj ili ĉirkaŭzonis sin per sakaĵoj; sur iliaj tegmentoj kaj placoj ĉiuj ĝemkrias, konsumiĝas per plorado. 4 Krias Ĥeŝbon kaj Eleale, ĝis Jahac oni aŭdas ilian voĉon; tial ĝemploras la armitoj de Moab, lia animo tremas en li. 5 Mia koro krias pro Moab; liaj forkurintoj kuras ĝis Coar, ĝis la tria Eglat; ĉar laŭ la vojo supren al Luĥit ili iras plorante, ĉar sur la vojo al Ĥoronaim leviĝas kriado de malfeliĉo. 6 Ĉar la akvo de Nimrim sekforiĝis, ĉar sekiĝis la herbo, malaperis kreskaĵoj, verdaĵo jam ne ekzistas. 7 Tial la abundaĵon, kiun ili kolektis, kaj sian ŝparitaĵon ili transportas trans la riveron de la salikoj. 8 Ĉar la kriado ĉirkaŭas la limojn de Moab, ĝis Eglaim atingas lia plorado, kaj ĝis Beer-Elim atingas lia plorado. 9 Ĉar la akvo de Dimon estas plena de sango; ĉar Mi ankoraŭ pli multe venigos sur Dimonon, leonon sur la saviĝintojn de Moab kaj sur la restaĵon de la lando.

Profecia proferida contra Moabe

1 Peso de Moabe. Certamente numa noite foi destruída Ar de Moabe, e foi desfeita; certamente numa noite foi destruída Quir de Moabe e foi desfeita.

2 Vai subindo a Bajite,

e a Dibom, aos lugares altos,

para chorar; por Nebo

e por Medeba clamará Moabe;

todas as cabeças ficarão calvas, e

toda a barba será rapada.

3 Cingiram-se de sacos

nas suas ruas;

nos seus terraços

e nas suas praças todos andam gritando, e

choram abundantemente.

4 Assim Hesbom como Eleale,

andam gritando;

até Jaaz se ouve a sua voz;

por isso os armados

de Moabe clamam;

a sua alma lhes será penosa.

5 O meu coração clama por

causa de Moabe;

os seus fugitivos foram até Zoar,

como uma novilha de três anos;

porque vão chorando pela

subida de Luíte,

porque no caminho de Horonaim

levantam um lastimoso pranto.

6 Porque as águas de

Ninrim serão pura assolação;

porque já secou o feno,

acabou a erva, e

não há verdura alguma.

7 Por isso a abundância que

ajuntaram, e o que guardaram,

ao ribeiro dos

salgueiros o levarão.

8 Porque o pranto rodeará aos

limites de Moabe;

até Eglaim chegará o seu clamor,

e ainda até Beer-Elim chegará o seu lamento.

9 Porquanto as águas de Dimom

estão cheias de sangue,

porque ainda acrescentarei mais a Dimom;

leões contra aqueles

que escaparem de Moabe

e contra o restante da terra.