Isaías 1

1 Vizio de Jesaja, filo de Amoc, kiun li vidis pri Judujo kaj Jerusalem, en la tempo de Uzija, Jotam, Aĥaz, kaj Ĥizkija, reĝoj de Judujo.

2 Aŭskultu, ho ĉielo, kaj atentu, ho tero, ĉar parolas la Eternulo: Filojn Mi edukis kaj altigis, kaj ili perfidis Min. 3 Bovo konas sian aĉetinton, kaj azeno la manĝujon de sia mastro; sed Izrael ne konas, Mia popolo ne komprenas. 4 Ve al la popolo peka, al la gento ŝarĝita de malbonagoj, al la idaro krima, al la filoj pereuloj! ili forlasis la Eternulon, ili malŝatis la Sanktulon de Izrael, ili forturniĝis malantaŭen. 5 Kion oni ankoraŭ batu en vi, kiuj daŭrigas sian defaladon? la tuta kapo estas malsana, kaj la tuta koro estas senforta. 6 De la plando de la piedo ĝis la kapo estas en ĝi nenio sendifekta, nur vundoj kaj tuberoj kaj ulceroj pusaj, kiuj ne estas purigitaj, nek ĉirkaŭligitaj, nek moligitaj per oleo. 7 Via lando estas dezerta, viaj urboj estas forbruligitaj per fajro, vian kampon antaŭ vi formanĝas fremduloj, kaj dezerta ĝi estas, kiel ruinigita de fremduloj. 8 Kaj restis la filino de Cion kiel tendo en vinberĝardeno, kiel budo sur kukumkampo, kiel urbo sieĝata. 9 Se la Eternulo Cebaot ne lasus al ni restaĵon, ni fariĝus preskaŭ kiel Sodom, ni similiĝus al Gomora.

10 Aŭskultu la vortojn de la Eternulo, estroj de Sodom; atentu la instruon de nia Dio, popolo de Gomora! 11 Por kio Mi bezonas vian multegon da buĉoferoj? diras la Eternulo; Mi trosatiĝis de la bruloferoj de ŝafoj kaj de la sebo de grasigitaj brutoj, kaj la sangon de bovoj kaj ŝafidoj kaj kaproj Mi ne deziras. 12 Kiam vi venas, por aperi antaŭ Mia vizaĝo, kiu postulas tion de viaj manoj, ke vi paŝu sur Mian korton? 13 Ne plu alportu hipokritajn donacojn; la incensado estas abomenindaĵo por Mi; monatkomencon, sabaton, kaj kunvokon de kunvenoj Mi ne toleras — krimo kaj sankta kunveno! 14 Viajn monatkomencojn kaj festojn Mia animo malamas; ili fariĝis por Mi ŝarĝo, tedis al Mi porti ilin. 15 Kiam vi etendas viajn manojn, Mi kaŝas antaŭ vi Miajn okulojn; eĉ kiam vi multe preĝas, Mi ne aŭskultas; viaj manoj estas plenaj de sango. 16 Lavu vin, purigu vin; forigu la malbonon de viaj faroj antaŭ Miaj okuloj, ĉesu malbonagi. 17 Lernu agi bone, celu justecon, helpu prematon, havigu juston al orfo, defendu aferon de vidvino.

18 Venu, kaj ni faru inter ni juĝan disputon, diras la Eternulo: se viaj pekoj estas sangoruĝaj, ili fariĝos blankaj kiel neĝo; kaj se ili estas kiel skarlato, ili fariĝos kiel lano. 19 Se vi estos humilaj kaj obeemaj, vi manĝos la bonaĵon de la tero; 20 sed se vi rifuzos kaj ribelos, glavo vin ekstermos; ĉar tiel diris la buŝo de la Eternulo.

21 Kiamaniere la fidela urbo fariĝis malĉastulino! ĝi estis plena de justeco, virto en ĝi loĝis, sed nun mortigistoj. 22 Via arĝento fariĝis skorio, via vino miksiĝis kun akvo. 23 Viaj estroj estas perfiduloj, kaj kolegoj de ŝtelistoj; ili ĉiuj amas donacojn kaj ĉasas profiton; al orfo ili ne donas juston, kaj la juĝa plendo de vidvino ne atingas ilin.

24 Pro tio diras la Sinjoro, la Eternulo Cebaot, la Potenculo de Izrael: Ho ve, Mi konsolos Min sur Miaj kontraŭuloj, kaj Mi venĝos al Miaj malamikoj. 25 Kaj Mi remetos Mian manon sur vin, kaj Mi forte purigos vian skorion, kaj Mi eligos vian tutan stanon. 26 Kaj Mi restarigos viajn juĝistojn, kiel antaŭe, kaj viajn konsilistojn, kiel en la komenco; post tio oni nomos vin urbo de virto, civito fidela. 27 Cion elaĉetiĝos per justeco, kaj ĝiaj revenintoj per virto. 28 La krimuloj kaj pekuloj pereos kune, kaj la forlasintoj de la Eternulo ekstermiĝos. 29 Ĉar ili estos malhonoritaj pro la terebintarboj, kiujn vi amis, kaj vi estos hontigitaj pro la ĝardenoj, kiujn vi elektis. 30 Ĉar vi estos kiel terebintarbo, kies folioj velkis, kaj kiel ĝardeno, kiu ne havas akvon. 31 Kaj la fortulo fariĝos kiel stupo, kaj lia laboro kiel fajrero; kaj ambaŭ brulos, kaj neniu estingos.

1 Visão de Isaías, filho de Amós, que ele teve a respeito de Judá e Jerusalém, nos dias de Uzias, Jotão, Acaz, e Ezequias, reis de Judá.

O povo pecador

2 Ouvi, ó céus, e dá ouvidos,

tu, ó terra;

porque o Senhor tem falado:

Criei filhos, e engrandeci-os;

mas eles se rebelaram contra mim.

3 O boi conhece o seu possuidor,

e o jumento a manjedoura

do seu dono; mas

Israel não tem conhecimento,

o meu povo não entende.

4 Ai, nação pecadora,

povo carregado de iniquidade,

descendência de malfeitores,

filhos corruptores;

deixaram ao Senhor,

blasfemaram o Santo de Israel,

voltaram para trás.

5 Por que seríeis

ainda castigados,

se mais vos rebelaríeis?

Toda a cabeça está enferma

e todo o coração fraco.

6 Desde a planta

do pé até a cabeça

não há nele coisa sã, senão

feridas,

e inchaços,

e chagas podres

não espremidas,

nem ligadas,

nem amolecidas com óleo.

7 A vossa terra está assolada,

as vossas cidades estão

abrasadas pelo fogo;

a vossa terra os

estranhos a devoram

em vossa presença;

e está como devastada,

numa subversão

de estranhos.

8 E a filha de Sião é deixada

como a cabana na vinha,

como a choupana no pepinal,

como uma cidade sitiada.

9 Se o Senhor dos

Exércitos não nos

tivesse deixado algum

remanescente, já

como Sodoma seríamos,

e semelhantes a Gomorra.

Condenação do culto hipócrita

10 Ouvi a palavra do Senhor,

vós poderosos de Sodoma;

dai ouvidos à lei do nosso Deus,

ó povo de Gomorra.

11 De que me serve a mim

a multidão de vossos

sacrifícios,

diz o Senhor? Já estou

farto dos holocaustos

de carneiros,

e da gordura de animais cevados;

nem me agrado de sangue

de bezerros,

nem de cordeiros, nem de bodes.

12 Quando vindes

para comparecer perante mim,

quem requereu isto de vossas mãos,

que viésseis a pisar os meus átrios?

13 Não continueis a trazer ofertas vãs;

o incenso é para mim abominação,

e as luas novas,

e os sábados,

e a convocação das assembleias;

não posso suportar iniquidade,

nem mesmo a reunião solene.

14 As vossas luas novas,

e as vossas solenidades,

a minha alma as odeia; já

me são pesadas; já

estou cansado de as sofrer.

15 Por isso, quando

estendeis as vossas mãos,

escondo de vós os meus olhos;

e ainda que multipliqueis

as vossas orações,

não as ouvirei, porque

as vossas mãos estão

cheias de sangue.

16 Lavai-vos, purificai-vos,

tirai a maldade de vossos

atos de diante dos meus olhos;

cessai de fazer mal.

17 Aprendei a fazer bem;

procurai o que é justo;

ajudai o oprimido;

fazei justiça ao órfão;

tratai da causa das viúvas.

O chamado da graça

18 Vinde então,

e raciocinemos juntos,

diz o Senhor:

ainda que os vossos pecados sejam

como a escarlata,

eles se tornarão brancos

como a neve;

ainda que sejam vermelhos

como o carmesim,

se tornarão como a branca lã.

19 Se quiserdes,

e obedecerdes,

comereis o bem desta terra.

20 Mas se recusardes,

e fordes rebeldes,

sereis devorados à espada;

porque a boca do Senhor o disse.

O juízo e a redenção de Jerusalém

21 Como se fez prostituta

a cidade fiel! Ela

que estava cheia de

retidão! A justiça habitava nela,

mas agora homicidas.

22 A tua prata tornou-se

em escórias,

o teu vinho se misturou com água.

23 Os teus príncipes são rebeldes,

e companheiros de ladrões;

cada um deles ama as peitas,

e anda atrás das recompensas;

não fazem justiça

ao órfão,

e não chega perante

eles a causa da viúva.

24 Portanto diz o Senhor,

o Senhor dos Exércitos,

o Forte de Israel:

Ah! Tomarei satisfações

dos meus adversários,

e vingar-me-ei dos meus inimigos.

25 E voltarei contra

ti a minha mão,

e purificarei

inteiramente as tuas

escórias;

e tirar-te-ei toda a impureza.

26 E te restituirei os teus juízes,

como foram dantes; e

os teus conselheiros, como antigamente;

e então te chamarão cidade

de justiça, cidade fiel.

27 Sião será remida com juízo,

e os que voltam

para ela com justiça.

28 Mas os transgressores

e os pecadores serão

juntamente destruídos;

e os que deixarem o Senhor

serão consumidos.

29 Porque vos envergonhareis

pelos carvalhos

que cobiçastes,

e sereis confundidos pelos jardins

que escolhestes.

30 Porque sereis

como o carvalho,

ao qual caem as folhas,

e como o jardim

que não tem água.

31 E o forte se tornará em estopa,

e a sua obra em faísca;

e ambos arderão juntamente,

e não haverá quem os apague.