Salmos 9

Al la ĥorestro. Por mut-labeno. Psalmo de David.

1 Mi gloros Vin, ho Eternulo, per mia tuta koro;

Mi rakontos ĉiujn Viajn mirindaĵojn.

2 Mi ĝojos kaj triumfos pro Vi;

Mi kantos Vian nomon, ho Vi Plejalta.

3 Ĉar miaj malamikoj turniĝas malantaŭen,

Ili falas kaj pereas antaŭ Vi.

4 Ĉar Vi faris por mi juĝon kaj plenumon de leĝo;

Vi sidiĝis sur la trono, Vi justa juĝanto.

5 Vi indignis kontraŭ la popoloj, Vi pereigis malpiulojn,

Ilian nomon Vi ekstermis por ĉiam kaj eterne.

6 La malamikoj malaperis, ruiniĝis por ĉiam;

Iliajn urbojn Vi renversis,

La memoro pri ili pereis kune kun ili.

7 Sed la Eternulo restas eterne,

Li pretigis Sian tronon por juĝo.

8 Kaj Li juĝos la mondon kun justeco,

Li plenumos leĝojn inter la popoloj kun senpartieco.

9 Kaj la Eternulo estos rifuĝo por la premato,

Rifuĝo en la tempo de mizero.

10 Kaj esperos al Vi tiuj, kiuj konas Vian nomon,

Ĉar Vi ne forlasas tiujn, kiuj serĉas Vin, ho Eternulo.

11 Kantu al la Eternulo, kiu loĝas sur Cion,

Rakontu inter la popoloj Liajn farojn.

12 Ĉar venĝante por la sango, Li memoras pri ili,

Li ne forgesas la krion de malfeliĉuloj.

13 Estu favora al mi, ho Eternulo;

Vidu, kion mi suferas de miaj malamikoj,

Vi, kiu suprenlevas min el la pordegoj de la morto,

14 Por ke mi rakontu Vian tutan gloron

En la pordegoj de la filino de Cion

Kaj mi ĝoju pro Via savo.

15 Eniĝis la popoloj en la kavon, kiun ili elfosis;

En la reton, kiun ili metis, enkaptiĝis ilia piedo.

16 Oni ekkonas la Eternulon laŭ la juĝo, kiun Li faris;

Per la faroj de siaj manoj estas kaptita la malpiulo.Higajon. Sela.

17 La malbonuloj reiru en Ŝeolon,

Ĉiuj popoloj, kiuj forgesas Dion.

18 Ĉar ne por ĉiam malriĉulo estos forgesita,

Kaj la espero de mizeruloj ne pereos por eterne.

19 Leviĝu, ho Eternulo, ke homoj ne tro fortiĝu;

La popoloj estu juĝataj antaŭ Via vizaĝo.

20 Metu, ho Eternulo, timon sur ilin,

La popoloj sciu, ke ili estas homoj.Sela.

Louvor a Deus por sua justiça

Ao mestre de canto, segundo a melodia "A morte para o filho". Salmo de Davi

1 Eu te louvarei, Senhor,

com todo o meu coração;

contarei todas as tuas maravilhas.

2 Em ti me alegrarei

e saltarei de prazer;

cantarei louvores ao teu nome,

ó Altíssimo.

3 Porquanto os meus inimigos

voltaram atrás,

caíram e pereceram

diante da tua face.

4 Pois tu tens sustentado

o meu direito e a minha causa;

tu te assentaste no tribunal,

julgando justamente;

5 Repreendeste as nações,

destruíste os ímpios;

apagaste o seu nome

para sempre e eternamente.

6 Oh! Inimigo!

Acabaram-se para sempre

as assolações;

e tu arrasaste as cidades,

e a sua memória pereceu com elas.

7 Mas o Senhor está assentado

perpetuamente;

já preparou o seu tribunal para julgar.

8 Ele mesmo julgará o mundo

com justiça;

exercerá juízo sobre povos

com retidão.

9 O Senhor será também

um alto refúgio para o oprimido;

um alto refúgio

em tempos de angústia.

10 Em ti confiarão

os que conhecem o teu nome;

porque tu, Senhor,

nunca desamparaste

os que te buscam.

11 Cantai louvores ao Senhor,

que habita em Sião;

anunciai entre os povos

os seus feitos.

12 Pois quando inquire

do derramamento de sangue,

lembra-se deles:

não se esquece

do clamor dos aflitos.

13 Tem misericórdia de mim, Senhor;

olha para a minha aflição,

causada por aqueles

que me odeiam;

tu que me levantas

das portas da morte;

14 Para que eu conte

todos os teus louvores

nas portas da filha de Sião,

e me alegre na tua salvação.

15 Os gentios enterraram-se

na cova que fizeram;

na rede que ocultaram

ficou preso o seu pé.

16 O Senhor é conhecido

pelo juízo que fez;

enlaçado foi o ímpio

nas obras de suas mãos.

(Higaiom; Selá.)

17 Os ímpios serão lançados

no inferno,

e todas as nações

que se esquecem de Deus.

18 Porque o necessitado não será

esquecido para sempre,

nem a expectação dos pobres

perecerá perpetuamente.

19 Levanta-te, Senhor;

não prevaleça o homem;

sejam julgados os gentios

diante da tua face.

20 Põe-os em medo, Senhor;

para que saibam as nações

que são formadas por meros homens. (Selá.)