Salmos 31

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Vin, ho Eternulo, mi fidas, ke mi neniam estu hontigita;

Per Via justeco savu min.

2 Klinu al mi Vian orelon, rapide savu min!

Estu por mi forta roko, fortika kastelo, por helpi min.

3 Ĉar Vi estas mia roko kaj mia kastelo;

Kaj pro Via nomo gvidu min kaj konduku min.

4 Eligu min el la reto, kiun ili metis kontraŭ mi;

Ĉar Vi estas mia fortikaĵo.

5 En Vian manon mi transdonas mian spiriton;

Vi savas min, ho Eternulo, Dio de la vero.

6 Mi malamas la adorantojn de vantaj idoloj,

Sed mi fidas la Eternulon.

7 Mi gajas kaj ĝojas pro Via favoro;

Ĉar Vi vidis min mizeron,

Vi eksciis la suferojn de mia animo,

8 Kaj Vi ne transdonis min en la manon de malamiko,

Vi starigis miajn piedojn sur vasta loko.

9 Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi suferas;

Malfortiĝis de malĝojo mia okulo, mia animo, kaj mia korpo.

10 Ĉar mia vivo konsumiĝis de malĝojo kaj miaj jaroj de ĝemado;

Mia forto malaperis per mia kulpo, kaj miaj ostoj malfortiĝis.

11 Per ĉiuj miaj malamikoj mi fariĝis granda hontindaĵo por miaj najbaroj

Kaj teruraĵo por miaj konatoj;

Kiuj vidas min sur la strato, tiuj forkuras de mi.

12 Oni forgesis pri mi en la koro, kiel pri mortinto;

Mi fariĝis kiel rompita vazo.

13 Ĉar mi aŭdas la insultojn de multaj;

Ĉirkaŭe estas minacoj;

Ili kune konspiras kontraŭ mi,

Ili intencas pereigi mian vivon.

14 Sed mi — mi fidas Vin, ho Eternulo;

Mi diras: Vi estas mia Dio.

15 En Via mano estas mia sorto;

Savu min de la mano de miaj malamikoj kaj persekutantoj.

16 Lumu per Via vizaĝo al Via sklavo,

Helpu min per Via boneco.

17 Ho Eternulo, ne hontigu min, ĉar mi vokis al Vi;

Hontigitaj estu la malpiuloj, ili silentiĝu por Ŝeol.

18 Mutiĝu la mensogaj buŝoj,

Kiuj parolas arogante kontraŭ piulo,

Kun fiero kaj malestimo.

19 Kiel granda estas Via boneco, kiun Vi konservis por tiuj, kiuj Vin timas,

Kaj kiun Vi faris antaŭ la homoj por tiuj, kiuj Vin fidas!

20 Vi kovras ilin per la kovro de Via vizaĝo kontraŭ homaj atencoj,

Vi kaŝas ilin en tendo kontraŭ malamikaj langoj.

21 Glorata estu la Eternulo,

Kiu aperigis al mi mirindan favoron en fortikigita urbo.

22 Kaj mi diris en mia konfuziĝo:

Mi estas forpuŝita for de Viaj okuloj;

Tamen Vi aŭskultis la voĉon de mia preĝo, kiam mi vokis al Vi.

23 Amu la Eternulon, ĉiuj Liaj piuloj;

La fidelulojn la Eternulo gardas,

Kaj Li repagas sufiĉege al tiuj, kiuj agas malhumile.

24 Estu kuraĝaj, kaj forta estu via koro,

Vi ĉiuj, kiuj esperas al la Eternulo!

Lamentação e louvor

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Em ti, Senhor, confio;

nunca me deixes confundido.

Livra-me pela tua justiça.

2 Inclina para mim os teus ouvidos, livra-me depressa;

sê a minha firme rocha,

uma casa fortíssima

que me salve.

3 Porque tu és a minha rocha e a minha fortaleza;

assim, por amor

do teu nome,

guia-me e encaminha-me.

4 Tira-me da rede que para mim esconderam,

pois tu és

a minha força.

5 Nas tuas mãos encomendo o meu espírito;

tu me redimiste,

Senhor Deus

da verdade.

6 Odeio aqueles que se entregam a vaidades enganosas;

eu, porém,

confio no Senhor.

7 Eu me alegrarei e regozijarei na tua benignidade,

pois consideraste a minha aflição;

conheceste a

minha alma

nas angústias.

8 E não me entregaste nas mãos do inimigo;

puseste os meus

pés num lugar

espaçoso.

9 Tem misericórdia de mim, ó Senhor,

porque estou angustiado.

Consumidos estão de tristeza os meus olhos,

a minha alma

e o meu ventre.

10 Porque a minha vida está gasta de tristeza,

e os meus anos de suspiros;

a minha força descai por causa da minha iniquidade,

e os

meus ossos

se consomem.

11 Fui opróbrio entre todos os meus inimigos,

até entre os meus vizinhos,

e horror para os meus conhecidos;

os que me

viam na

rua fugiam

de mim.

12 Estou esquecido no coração deles, como um morto;

sou como um

vaso quebrado.

13 Pois ouvi a murmuração de muitos, temor havia ao redor;

enquanto juntamente

consultavam contra mim,

intentaram tirar-me a

vida.

14 Mas eu confiei em ti, Senhor;

e disse:

Tu és o meu Deus.

15 Os meus tempos estão nas tuas mãos;

livra-me das mãos

dos meus inimigos

e dos

que me perseguem.

16 Faze resplandecer o teu rosto sobre o teu servo;

salva-me por tuas

misericórdias.

17 Não me deixes confundido,

Senhor, porque te tenho invocado.

Deixa confundidos

os ímpios,

e emudeçam

na sepultura.

18 Emudeçam os lábios mentirosos

que falam coisas más com soberba

e desprezo

contra o justo.

19 Oh! Quão grande é a tua bondade,

que guardaste para os que te temem,

a qual operaste

para aqueles que em ti confiam

na presença dos filhos dos homens!

20 Tu os esconderás,

no secreto da tua presença, dos desaforos dos homens;

encobri-los-ás em um pavilhão,

da contenda

das línguas.

21 Bendito seja o Senhor,

pois fez maravilhosa a sua misericórdia

para comigo

em cidade segura.

22 Pois eu dizia na minha pressa:

Estou cortado de diante dos teus olhos;

não obstante,

tu ouviste a voz das minhas súplicas,

quando eu a ti clamei.

23 Amai ao Senhor, vós todos que sois seus santos;

porque o

Senhor guarda os fiéis

e retribui

com abundância ao que usa de soberba.

24 Esforçai-vos, e ele fortalecerá o vosso coração,

vós todos

que esperais

no Senhor.