Salmos 41

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Feliĉa estas tiu, kiu atentas senhavulon:

En tago de mizero savos lin la Eternulo.

2 La Eternulo lin gardos kaj vivigos;

Li estos feliĉa sur la tero,

Kaj Vi ne transdonos lin al la volo de liaj malamikoj.

3 La Eternulo fortigos lin sur la lito de malsano;

Lian tutan kuŝejon Vi aliigas en la tempo de lia malsano.

4 Mi diris: Ho Eternulo, kompatu min;

Sanigu mian animon, ĉar mi pekis antaŭ Vi.

5 Miaj malamikoj parolas malbonon pri mi, dirante:

Kiam li mortos kaj lia nomo pereos?

6 Kaj se iu venas, por vidi min, li parolas malsincere;

Lia koro serĉas malbonon;

Kaj, elirinte eksteren, li ĝin disparolas.

7 Mallaŭte parolas inter si pri mi ĉiuj miaj malamikoj;

Ili pensas malbonon pri mi, dirante:

8 Afero pereiga atakis lin;

Kaj ĉar li kuŝiĝis, li jam ne plu leviĝos.

9 Eĉ mia konfidato, kiun mi fidis, kiu manĝis mian panon,

Levis kontraŭ min la piedon.

10 Sed Vi, ho Eternulo, korfavoru min kaj restarigu min,

Por ke mi povu repagi al ili.

11 Per tio mi scios, ke Vi favoras min,

Se mia malamiko ne triumfos super mi.

12 Kaj min Vi subtenos pro mia senkulpeco,

Kaj Vi starigos min antaŭ Via vizaĝo por ĉiam.

13 Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael,

De eterne ĝis eterne.

Amen, kaj amen!

A oração do enfermo

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Bem-aventurado é aquele que atende ao pobre;

o Senhor o livrará

no dia do mal.

2 O Senhor o livrará,

e o conservará em vida;

será abençoado na terra,

e tu não o entregarás

à vontade de seus inimigos.

3 O Senhor o sustentará no leito da enfermidade;

tu o restaurarás

da sua cama

de doença.

4 Dizia eu: Senhor, tem piedade de mim;

sara a minha alma,

porque pequei

contra ti.

5 Os meus inimigos falam mal de mim, dizendo:

Quando morrerá ele,

e perecerá o

seu nome?

6 E, se algum deles vem me ver, fala coisas vãs;

no seu coração amontoa a maldade;

saindo para fora,

é disso que fala.

7 Todos os que me odeiam murmuram

à uma contra mim;

contra mim

imaginam o mal,

dizendo:

8 Uma doença má se lhe tem apegado;

e agora que está deitado,

não se levantará mais.

9 Até o meu próprio amigo íntimo,

em quem eu tanto confiava,

que comia do meu pão,

levantou contra mim

o seu calcanhar.

10 Porém tu, Senhor, tem piedade de mim,

e levanta-me,

para que

eu lhes dê

o pago.

11 Por isto conheço eu que tu me favoreces:

que o meu inimigo

não triunfa

de mim.

12 Quanto a mim,

tu me sustentas na minha sinceridade,

e me puseste diante da tua face

para sempre.

13 Bendito seja o

Senhor Deus

de Israel de século em século.

Amém e Amém.