Salmos 80

Al la ĥorestro. Por ŝoŝanoj. Atesto de Asaf. Psalmo.

1 Ho Paŝtisto de Izrael, aŭskultu;

Vi, kiu kondukas Jozefon, kiel ŝafojn,

Vi, kiu sidas sur keruboj, aperu!

2 Antaŭ Efraim kaj Benjamen kaj Manase veku Vian forton,

Kaj venu, por savi nin.

3 Ho Dio, revenigu nin kaj lumigu Vian vizaĝon,

Por ke ni estu savitaj.

4 Ho Eternulo, Dio Cebaot,

Ĝis kiam Vi kolere repuŝos la preĝon de Via popolo?

5 Vi manĝigis al ili panon larman,

Kaj Vi trinkigis al ili larmojn per granda mezuro.

6 Vi faris nin objekto de disputo por niaj najbaroj;

Kaj niaj malamikoj nin mokas.

7 Ho Dio Cebaot! revenigu nin kaj lumigu Vian vizaĝon,

Por ke ni estu savitaj.

8 Vinberbranĉon el Egiptujo Vi elportis,

Vi forpelis popolojn kaj ĝin plantis;

9 Vi purigis lokon por ĝi;

Kaj ĝi profundigis siajn radikojn kaj plenigis la tutan landon;

10 Montojn kovris ĝia ombro,

Kaj ĝiaj branĉoj fariĝis kiel cedroj de Dio.

11 Ĝi etendis siajn branĉojn ĝis la maro

Kaj siajn branĉetojn ĝis la Rivero.

12 Kial Vi detruis ĝiajn barilojn,

Ke ĉiuj pasantoj ĝin ŝiras?

13 Subfosas ĝin arbara apro,

Kaj kampa besto ĝin mordas.

14 Ho Dio Cebaot, returniĝu;

Rigardu el la ĉielo kaj vidu, kaj rememoru tiun vinbertrunkon,

15 Kaj ŝirmu tion, kion plantis Via dekstra mano,

Kaj la kreskaĵidon, kiun Vi fortikigis por Vi.

16 Ĝi estas bruligita de fajro, krevinta;

De Via minaca vizaĝo ili pereis.

17 Via brako estu super la viro de Via dekstra mano,

Super la homido, kiun Vi fortikigis por Vi.

18 Kaj ni ne foriros de Vi;

Vivigu nin, kaj ni vokos Vian nomon.

19 Ho Eternulo, Dio Cebaot! revenigu nin, lumigu Vian vizaĝon,

Por ke ni estu savitaj.

A oração pela restauração de Israel

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Os lírios". Testemunho de Asafe. Salmo

1 Tu, que és pastor de Israel,

dá ouvidos;

tu, que guias a José

como a um rebanho;

tu, que te assentas entre

os querubins, resplandece.

2 Perante Efraim,

Benjamim e Manassés,

desperta o teu poder,

e vem salvar-nos.

3 Faze-nos voltar, ó Deus,

e faze resplandecer o teu rosto,

e seremos salvos.

4 Ó Senhor Deus dos Exércitos,

até quando te indignarás contra

a oração do teu povo?

5 Tu os sustentas

com pão de lágrimas,

e lhes dás

a beber lágrimas com abundância.

6 Tu nos pões

em contendas com

os nossos vizinhos,

e os nossos inimigos

zombam de nós entre si.

7 Faze-nos voltar,

ó Deus dos Exércitos,

e faze resplandecer o teu rosto,

e seremos salvos.

8 Trouxeste uma vinha do Egito;

lançaste fora os gentios, e a plantaste.

9 Preparaste-lhe lugar,

e fizeste com que ela deitasse raízes,

e encheu a terra.

10 Os montes foram cobertos

da sua sombra,

e os seus ramos

se fizeram como os cedros de Deus.

11 Ela estendeu a sua ramagem até ao mar,

e

os seus ramos até ao rio.

12 Por que quebraste

então os seus valados,

de modo

que todos os que passam

por ela a vindimam?

13 O javali da selva a devasta,

e

as feras do campo a devoram.

14 Oh! Deus dos Exércitos,

volta-te, nós te rogamos,

atende dos céus,

e vê, e visita esta vide;

15 E a videira que a tua destra plantou,

e

o ramo que fortificaste para ti.

16 Está queimada pelo fogo, está cortada;

pereceu pela repreensão

da tua face.

17 Seja a tua mão

sobre o homem da tua destra,

sobre o filho do homem,

que fortificaste para ti.

18 Assim nós não te viraremos as costas;

guarda-nos em vida,

e invocaremos o teu nome.

19 Faze-nos voltar, Senhor Deus dos Exércitos;

faze resplandecer o teu rosto,

e seremos salvos.