Salmos 25

De David.

1 Al Vi, ho Eternulo, mi levas mian animon.

2 Ho mia Dio, Vin mi fidas;

Ne lasu min hontiĝi;

Ne lasu, ke miaj malamikoj moku pri mi.

3 Ĉar neniu el tiuj, kiuj esperas al Vi, hontiĝos;

Nur tiuj hontiĝos, kiuj forlasas Vin senpripense.

4 Viajn vojojn, ho Eternulo, montru al mi;

Instruu min sekvi Vian iradon.

5 Gvidu min en Via vero kaj lernigu min,

Ĉar Vi estas la Dio, kiu min helpas;

Al Vi mi esperas ĉiun tagon.

6 Rememoru, ho Eternulo, Vian kompatemecon kaj Vian favorkorecon,

Ĉar ili estis de ĉiam.

7 La pekojn de mia juneco kaj miajn krimojn ne rememoru;

Laŭ Via favorkoreco rememoru min,

Pro Via boneco, ho Eternulo!

8 Bona kaj justa estas la Eternulo,

Tial Li montras al pekantoj la vojon.

9 Li gvidas la humilulojn en justeco,

Kaj instruas al la humiluloj Siajn vojojn.

10 Ĉiuj vojoj de la Eternulo estas favorkoreco kaj fideleco al tiuj,

Kiuj observas Lian interligon kaj Liajn leĝojn.

11 Pro Via nomo, ho Eternulo, pardonu al mi mian pekon,

Ĉar ĝi estas granda.

12 Al ĉiu homo, kiu timas la Eternulon,

Li montras la vojon, kiun tiu devas elekti.

13 Lia animo ĝuos bonon,

Kaj liaj idoj posedos la teron.

14 Konfidon de la Eternulo havas Liaj timantoj;

Kaj Sian aranĝon Li sciigas al ili.

15 Miaj okuloj estas ĉiam direktitaj al la Eternulo,

Ĉar Li eltiras el reto miajn piedojn.

16 Turnu Vin al mi kaj korfavoru min,

Ĉar mi estas soleca kaj mizera.

17 La suferoj de mia koro estas grandaj;

El mia premateco elkonduku min.

18 Rigardu mian suferon kaj mizeron,

Kaj pardonu ĉiujn miajn pekojn.

19 Rigardu, kiel multaj estas miaj malamikoj

Kaj per kia kruela malamo ili min malamas.

20 Gardu mian animon kaj savu min;

Ne lasu min hontiĝi, ĉar Vin mi fidas.

21 Senkulpeco kaj justeco defendu min,

Ĉar al Vi mi esperas.

22 Liberigu, ho Dio,

Izraelon el ĉiuj liaj suferoj.

A oração pelo socorro divino

De Davi

1 A ti, Senhor,

levanto a minha alma.

2 Deus meu, em ti confio,

não me deixes confundido,

nem que os meus inimigos

triunfem sobre mim.

3 Na verdade,

não serão confundidos

os que esperam em ti;

confundidos serão

os que transgridem

sem causa.

4 Faze-me saber

os teus caminhos, Senhor;

ensina-me as tuas veredas.

5 Guia-me na tua verdade,

e ensina-me,

pois tu és o Deus

da minha salvação;

por ti estou esperando todo o dia.

6 Lembra-te, Senhor,

das tuas misericórdias

e das tuas benignidades,

porque são desde a eternidade.

7 Não te lembres dos pecados

da minha mocidade,

nem das minhas transgressões;

mas segundo a tua misericórdia,

lembra-te de mim,

por tua bondade,

Senhor.

8 Bom e reto é o Senhor;

por isso ensinará o caminho

aos pecadores.

9 Guiará os mansos em justiça

e aos mansos ensinará

o seu caminho.

10 Todas as veredas do Senhor

são misericórdia e verdade

para aqueles que guardam

a sua aliança e os seus testemunhos.

11 Por amor do teu nome, Senhor,

perdoa a minha iniquidade,

pois é grande.

12 Qual é o homem

que teme ao Senhor?

Ele o ensinará no caminho

que deve escolher.

13 A sua alma pousará no bem,

e a sua semente

herdará a terra.

14 O segredo do Senhor

é com aqueles que o temem;

e ele lhes mostrará

a sua aliança.

15 Os meus olhos estão

continuamente no Senhor,

pois ele tirará os meus pés da rede.

16 Olha para mim,

e tem piedade de mim,

porque estou solitário e aflito.

17 As ânsias do meu coração

se têm multiplicado;

tira-me dos meus apertos.

18 Olha para a minha aflição

e para a minha dor,

e perdoa todos os meus pecados.

19 Olha para os meus inimigos,

pois se vão multiplicando

e me odeiam com ódio cruel.

20 Guarda a minha alma, e livra-me;

não me deixes confundido,

porquanto confio em ti.

21 Guardem-me a sinceridade

e a retidão,

porquanto espero em ti.

22 Redime, ó Deus, a Israel

de todas as suas angústias.