Salmos 55

Al la ĥorestro. Por kordaj instrumentoj. Instruo de David.

1 Aŭskultu, ho Dio, mian preĝon,

Kaj ne kaŝu Vin de mia petego.

2 Atentu min, kaj respondu al mi;

Mi ĝemas en mia malĝojo, kaj mi ploregas,

3 Pro la kriado de la malamiko,

Pro la premado de la malbonulo,

Ĉar ili preparas kontraŭ mi malicon

Kaj kolere min malamas.

4 Mia koro tremas en mi;

Kaj teruroj de morto min atakis;

5 Timo kaj tremo venis sur min,

Kaj konsternego min kovris.

6 Kaj mi diris: Ho, se mi havus flugilojn kiel kolombo!

Mi forflugus kaj mi ie ekloĝus;

7 Malproksimen mi foriĝus,

Mi ekloĝus en dezerto. Sela.

8 Mi rapidus al rifuĝejo

For de ventego kaj fulmotondro.

9 Pereigu, ho mia Sinjoro, disigu ilian langon;

Ĉar mi vidas rabadon kaj malpacon en la urbo.

10 Tage kaj nokte ili ĉirkaŭas ĝiajn murojn;

Kaj malbonfaroj estas interne de ĝi;

11 Pereigemo estas interne de ĝi,

Kaj trompo kaj falso ne forlasas ĝian straton.

12 Ne malamiko min ja insultas — mi tion tolerus;

Ne mia malamanto tenas sin grande kontraŭ mi — mi kaŝus min de li;

13 Sed vi, kiu estas tia sama homo, kiel mi,

Mia amiko, mia kamarado,

14 Vi, kun kiu ni kune intime paroladis,

Iradis en la domon de Dio en la homamaso.

15 La morto ilin kaptu,

Ili iru vivaj en Ŝeolon;

Ĉar malbonagado estas en iliaj loĝejoj, en ilia mezo.

16 Mi vokas al Dio,

Kaj la Eternulo min savos.

17 Vespere kaj matene kaj tagmeze mi plendas kaj ĝemas;

Kaj Li aŭskultas mian voĉon.

18 Li liberigis pace mian animon de atako kontraŭ mi,

Kiam ili grandanombre estis kontraŭ mi.

19 Dio aŭskultos, kaj Li humiligos ilin,

La vivanto de eterne; Sela.

Ĉar ili ne ŝanĝiĝas

Kaj ili ne timas Dion.

20 Li metis sian manon sur siajn amikojn,

Li rompis sian interligon;

21 Pli glata ol butero estas lia buŝo,

Sed milito estas en lia koro;

Liaj vortoj estas pli delikataj ol oleo,

Sed ili estas nudigitaj glavoj.

22 Metu vian ŝarĝon sur la Eternulon,

Kaj Li vin subtenos;

Neniam Li lasos fali piulon.

23 Vi, ho Dio, malsuprenigos ilin en la foson de pereo;

La homoj de sango kaj falso ne atingos la duonon de siaj tagoj;

Sed mi fidas Vin.

A confiança em meio à perseguição

Ao mestre de canto. Para instrumentos de cordas. Salmo didático de Davi

1 Inclina, ó Deus, os teus ouvidos à minha oração,

e não te escondas

da minha súplica.

2 Atende-me, e ouve-me;

lamento na minha

queixa,

e faço ruído,

3 Pelo clamor do inimigo e por causa da opressão do ímpio;

pois lançam sobre mim a iniquidade,

e com furor

me odeiam.

4 O meu coração está dolorido dentro de mim,

e terrores

da morte caíram

sobre mim.

5 Temor e tremor vieram sobre mim;

e o horror me cobriu.

6 Assim eu disse:

Oh! Quem me dera asas como de pomba! Então voaria,

e estaria em descanso.

7 Eis que fugiria para longe, e pernoitaria no deserto.

(Selá.)

8 Apressar-me-ia a escapar da fúria

do vento e da tempestade.

9 Despedaça, Senhor,

e divide as suas línguas,

pois tenho visto violência

e contenda na cidade.

10 De dia e de noite a cercam sobre os seus muros;

iniquidade e malícia

estão no meio

dela.

11 Maldade há dentro dela;

astúcia e engano

não se apartam

das suas ruas.

12 Pois não era um inimigo que me afrontava;

então eu o teria suportado;

nem era o

que me odiava que se engrandecia contra mim,

porque dele me

teria escondido.

13 Mas eras tu,

homem meu igual,

meu guia e meu íntimo amigo.

14 Consultávamos juntos suavemente,

e andávamos

em companhia na casa de Deus.

15 A morte os assalte, e vivos desçam ao inferno;

porque há maldade

nas suas

habitações e

no meio deles.

16 Eu, porém, invocarei a Deus,

e o Senhor me salvará.

17 De tarde e de manhã e ao meio-dia orarei;

e clamarei,

e ele

ouvirá a minha voz.

18 Livrou em paz a minha alma da peleja que havia contra mim;

pois havia muitos

comigo.

19 Deus ouvirá, e os afligirá.

Aquele que preside desde a antiguidade (Selá),

porque não há neles nenhuma mudança,

e portanto

não temem a

Deus.

20 Tal homem pôs

as suas mãos naqueles que têm paz com ele;

quebrou a sua

aliança.

21 As palavras

da sua boca eram mais macias do que a manteiga,

mas havia guerra no seu coração:

as suas palavras

eram mais brandas do que o azeite;

contudo, eram espadas

desembainhadas.

22 Lança o teu cuidado sobre o Senhor,

e ele te susterá;

não permitirá jamais

que o justo

seja abalado.

23 Mas tu, ó Deus, os farás descer ao poço da perdição;

homens de sangue

e de fraude

não viverão metade

dos seus dias;

mas eu

em ti confiarei.