Salmos 68

Al la ĥorestro. De David. Psalmo-kanto.

1 Leviĝu Dio, disĵetiĝu Liaj malamikoj,

Kaj forkuru Liaj malamantoj for de Li.

2 Kiel dispeliĝas fumo, tiel Vi ilin dispelu;

Kiel vakso fandiĝas de fajro, tiel pereu la malvirtuloj antaŭ Dio.

3 Sed la virtuloj ĝojos, gajos antaŭ Dio,

Kaj triumfos ĝojege.

4 Kantu al Dio, muziku al Lia nomo,

Gloru la veturantan sur la nuboj;

Lia nomo estas JAH; ĝoju antaŭ Li.

5 Patro de la orfoj kaj juĝanto de la vidvinoj

Estas Dio en Sia sankta loĝejo.

6 Dio donas domon al soluloj,

Elirigas malliberulojn en liberecon;

Nur la ribeluloj restas en dezerto.

7 Ho Dio, kiam Vi iris antaŭ Via popolo,

Kiam Vi paŝis en la dezerto, Sela.

8 La tero tremis kaj la ĉielo fandiĝis de la vizaĝo de Dio,

Tiu Sinaj tremis de la vizaĝo de Dio, Dio de Izrael.

9 Bonfaran pluvon Vi verŝis, ho Dio, sur Vian heredon,

Kaj kiam ĝi perdis la fortojn, Vi ĝin vigligis.

10 Via gento ekloĝis tie;

Vi pretigis per Via boneco ĉion por la malriĉulo, ho Dio.

11 Mia Sinjoro elparolas vorton;

Kaj grandega estas la nombro de la anoncantinoj.

12 Reĝoj de armeoj forkuras, forkuras;

Kaj la hejmesidantino dividas akiron.

13 Kiam vi kuŝas inter brutejoj,

La flugiloj de kolombo estas kovritaj de arĝento,

Kaj ĝiaj plumoj de brilanta oro.

14 Kiam la Plejpotenculo dismetis reĝojn sur la tero,

Ĝi brilis kiel neĝo sur Calmon.

15 Monto de Dio estas la monto Baŝana,

Monto multepinta estas la monto Baŝana.

16 Kial vi, montoj multepintaj, envie rigardas la monton,

Kiun Dio elektis, por sidi sur ĝi,

Kaj sur kiu la Eternulo loĝos eterne?

17 Da veturiloj de Dio ekzistas multaj miloj da miloj;

Inter ili estas mia Sinjoro sur la sankta Sinaj.

18 Vi supreniris alten, alkondukis kaptitojn,

Prenis donacojn de homoj,

Kaj eĉ ribeluloj povas loĝi ĉe la Eternulo, la Dio.

19 Glorata estu mia Sinjoro, ĉiutage Li zorgas pri ni;

Dio estas nia savo. Sela.

20 Dio estas por ni Dio de savo,

Kaj la Eternulo, mia Sinjoro, savas de la morto.

21 Jes, Dio frakasas la kapon de Siaj malamikoj,

La multeharan kranion de tiuj, kiuj obstinas en siaj pekoj.

22 Mia Sinjoro diris: El Baŝan Mi alkondukos,

Mi alkondukos el la profundeco de la maro;

23 Por ke vi trempu vian piedon en sango,

Kaj la lango de viaj hundoj ĝuu de viaj malamikoj.

24 Oni vidis Vian iron, ho Dio,

La iron de mia Dio, mia Reĝo, en la sanktejo.

25 Antaŭe iris kantistoj, poste kordinstrumentistoj,

En la mezo de knabinoj tamburinistinoj.

26 En la kunvenoj gloru Dion, mian Sinjoron,

Vi, devenantoj de Izrael.

27 Tie estas Benjamen, la plej juna, ilia reganto;

La princoj de Jehuda kaj iliaj amasoj;

La princoj de Zebulun kaj de Naftali.

28 Via Dio destinis vian forton.

Fortikigu, ho Dio, tion, kion Vi faris por ni.

29 Pro Via templo en Jerusalem

La reĝoj alportos al Vi donacojn.

30 Kvietigu la beston en la kanoj,

La aron da bovoj kun la bovidoj,

Popoloj, kiuj humiliĝas pro pecoj da arĝento.

Li dispelas la popolojn, kiuj deziras batalojn.

31 Venos eminentuloj el Egiptujo;

Etiopujo rapidos, por etendi siajn manojn al Dio.

32 Regnoj de la tero, kantu al Dio,

Muziku al mia Sinjoro, Sela.

33 Kiu regas en la ĉielo de la eternaj ĉieloj.

Jen Li tondras per Sia voĉo, forta voĉo.

34 Gloru la forton de Dio!

Super Izrael estas Lia majesto,

Kaj Lia potenco estas en la nuboj.

35 Timinda Vi estas, ho Dio, en Via sanktejo.

Li estas la Dio de Izrael,

Li donas forton kaj potencon al la popolo.

Glorata estu Dio.

O triunfo de Deus sobre os inimigos

Ao mestre de canto. Salmo de Davi. Cântico

1 Levante-se Deus, e sejam dissipados os seus inimigos;

fugirão de diante

dele os

que o odeiam.

2 Como se impele a fumaça,

assim tu os impeles;

assim como a cera se derrete diante do fogo,

assim pereçam

os ímpios diante

de Deus.

3 Mas alegrem-se os justos,

e se regozijem na presença de Deus,

e folguem de alegria.

4 Cantai a Deus, cantai louvores ao seu nome;

louvai aquele que vai montado sobre os céus,

pois o seu nome é Senhor,

e exultai diante

dele.

5 Pai de órfãos e juiz de viúvas é Deus,

no seu lugar santo.

6 Deus faz que o solitário viva em família;

liberta aqueles

que estão presos em grilhões;

mas os rebeldes

habitam em terra

seca.

7 Ó Deus, quando saías diante do teu povo,

quando caminhavas pelo deserto,

(Selá.)

8 A terra abalava-se, e os céus destilavam perante a face de Deus;

até o próprio

Sinai foi

comovido na presença de Deus,

do Deus

de Israel.

9 Tu, ó Deus,

mandaste a chuva em abundância,

confortaste a tua herança,

quando estava cansada.

10 Nela habitava o teu rebanho;

tu, ó Deus,

fizeste provisão da tua bondade

para o pobre.

11 O Senhor deu a palavra;

grande era o exército

dos que

anunciavam as boas novas.

12 Reis de exércitos fugiram à pressa;

e aquela

que ficava em casa

repartia os despojos.

13 Ainda que vos tenhais deitado entre redis,

contudo sereis como as asas

de uma pomba,

cobertas de prata,

e as suas penas,

de ouro amarelo.

14 Quando o Onipotente ali espalhou os reis,

foi como a neve

em Salmon.

15 O monte de Deus é como o monte de Basã,

um monte elevado

como o monte

de Basã.

16 Por que saltais,

ó montes elevados? Este é o monte

que Deus desejou para a sua habitação,

e o

Senhor habitará

nele eternamente.

17 Os carros de Deus são vinte milhares, milhares de milhares.

O Senhor está entre eles,

como em Sinai,

no lugar santo.

18 Tu subiste ao alto, levaste cativo o cativeiro,

recebeste dons para os homens,

e até para os rebeldes,

para que o

Senhor Deus habitasse

entre eles.

19 Bendito seja o Senhor,

que de dia em dia nos carrega de benefícios;

o Deus que é a nossa salvação. (Selá.)

20 O nosso Deus é o Deus da salvação;

e a Deus,

o Senhor,

pertencem os livramentos da morte.

21 Mas Deus ferirá gravemente a cabeça

de seus inimigos

e o crânio cabeludo do

que anda em suas culpas.

22 Disse o Senhor:

Eu os farei voltar de Basã,

farei voltar o meu povo

das profundezas do mar;

23 Para que o teu pé mergulhe

no sangue de teus inimigos,

e no mesmo a língua

dos teus cães.

24 Ó Deus, eles têm visto os teus caminhos;

os caminhos do meu Deus, meu Rei,

no santuário.

25 Os cantores iam adiante, os tocadores de instrumentos atrás;

entre eles

as donzelas tocando

adufes.

26 Celebrai a Deus nas congregações;

ao Senhor,

desde a fonte

de Israel.

27 Ali está o pequeno Benjamim,

que domina sobre eles,

os príncipes de Judá com o seu ajuntamento,

os príncipes de Zebulom

e os príncipes

de Naftali.

28 O teu Deus ordenou a tua força;

fortalece, ó Deus,

o que já fizeste para nós.

29 Por amor do teu templo em Jerusalém,

os reis te

trarão presentes.

30 Repreende asperamente as feras dos canaviais,

a multidão dos touros,

com os novilhos dos povos,

até que cada um se submeta com peças de prata;

dissipa os povos

que desejam a

guerra.

31 Príncipes virão do Egito;

a Etiópia cedo estenderá

para Deus as suas mãos.

32 Reinos da terra, cantai a Deus, cantai louvores ao Senhor.

(Selá.)

33 Àquele que vai montado sobre os céus dos céus,

que existiam desde a antiguidade;

eis que envia a sua voz,

dá um brado

veemente.

34 Atribuí a Deus fortaleza;

a sua excelência está sobre Israel e a sua fortaleza

nas mais altas nuvens.

35 Ó Deus, tu és tremendo desde os teus santuários;

o Deus

de Israel é o

que dá força e poder ao seu povo.

Bendito seja Deus!