Salmos 95

1 Venu, ni kantu al la Eternulo;

Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo.

2 Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado,

Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li.

3 Ĉar granda Dio estas la Eternulo

Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj,

4 Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero,

Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj;

5 Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris,

Kaj la sekteron Liaj manoj kreis.

6 Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren,

Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto.

7 Ĉar Li estas nia Dio,

Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano.

Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon,

8 Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba,

Kiel en la tago de Masa en la dezerto,

9 Kiam viaj patroj Min incitis,

Esploris kaj vidis Mian faron.

10 Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio,

Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta,

Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn;

11 Tial Mi ĵuris en Mia kolero,

Ke ili ne venos en Mian ripozejon.

Chamado para louvar a Deus

1 Vinde, cantemos ao Senhor;

jubilemos

à rocha

da nossa salvação.

2 Apresentemo-nos ante

a sua face com louvores,

e celebremo-lo com salmos.

3 Porque

o Senhor é Deus grande,

e Rei grande

sobre todos os deuses.

4 Nas suas mãos estão

as profundezas da terra,

e as alturas

dos montes são suas.

5 Seu é o mar,

e ele o fez,

e as suas mãos formaram a terra seca.

6 Ó, vinde, adoremos e prostremo-nos;

ajoelhemos diante

do Senhor

que nos criou.

7 Porque ele é o nosso Deus,

e nós povo do seu pasto

e ovelhas da sua mão.

Se hoje ouvirdes a sua voz,

8 Não endureçais os vossos corações,

assim como

na provocação e como

no dia da tentação no deserto;

9 Quando vossos

pais me tentaram,

me provaram,

e viram

a minha obra.

10 Quarenta anos estive desgostado

com esta geração,

e disse:

É um povo

que erra de coração,

e não tem conhecido

os meus caminhos.

11 A quem jurei na minha ira

que não entrarão no meu repouso.