Salmos 89

Instruo de Etan, la Ezraĥido.

1 La favorfarojn de la Eternulo mi kantos eterne;

De generacio al generacio mi sciigos Vian fidelecon per mia buŝo.

2 Ĉar mi diris: Por eterne estas fundamentita la boneco,

En la ĉielo estas fortikigita Via fideleco.

3 Mi faris interligon kun Mia elektito.

Mi ĵuris al David, Mia sklavo:

4 Por eterne Mi fortikigos vian semon,

Kaj Mi konstruis vian tronon por ĉiuj generacioj. Sela.

5 Kaj la ĉielo gloras Viajn miraklojn, ho Eternulo,

Kaj Vian fidelecon en la anaro de la sanktuloj.

6 Ĉar kiu en la ĉielo estas egala al la Eternulo?

Kiu estas simila al la Eternulo inter la potenculoj?

7 Dio estas potenca en la anaro de la sanktuloj,

Kaj timinda por ĉiuj, kiuj Lin ĉirkaŭas.

8 Ho Eternulo, Dio Cebaot,

Kiu estas potenca kiel Vi, ho Eternulo?

Kaj Via fideleco estas en ĉio, kio Vin ĉirkaŭas.

9 Vi regas la malkvietecon de la maro;

Kiam leviĝas ĝiaj ondoj, Vi ilin kvietigas.

10 Vi faligis Rahabon, kiel mortigiton;

Per Via forta brako Vi diskurigis Viajn malamikojn.

11 Al Vi apartenas la ĉielo, kaj ankaŭ al Vi apartenas la tero;

La universon, kaj ĉion, kio ĝin plenigas, Vi fondis.

12 La nordon kaj la sudon Vi kreis;

Tabor kaj Ĥermon prikantas Vian nomon.

13 Vi havas brakon kun forto;

Potenca estas Via mano, alta estas Via dekstra.

14 Virto kaj justeco estas la fundamento de Via trono;

Boneco kaj vero iras antaŭ Via vizaĝo.

15 Feliĉa estas la popolo, kiu konas trumpetadon;

Ho Eternulo, en la lumo de Via vizaĝo ili marŝas;

16 Pro Via nomo ili ĝojas la tutan tagon,

Kaj ili fieras pro Via justeco.

17 Ĉar Vi estas la beleco de ilia forto;

Kaj pro Via favoro altiĝas nia korno.

18 Ĉar de la Eternulo estas nia ŝildo,

Kaj de la Sanktulo de Izrael estas nia reĝo.

19 Tiam Vi parolis en vizio al Viaj fideluloj,

Kaj Vi diris: Mi sendis helpon al heroo,

Mi altigis elektiton el la popolo.

20 Mi trovis Davidon, Mian sklavon,

Per Mia sankta oleo Mi lin ŝmiris.

21 Mia mano lin subtenos,

Kaj Mia brako lin fortikigos.

22 Ne venkos lin malamiko,

Kaj malbonagulo lin ne premos.

23 Kaj Mi disbatos antaŭ lia vizaĝo liajn malamikojn,

Kaj liajn malamantojn Mi frapos.

24 Kaj Mia fideleco kaj Mia favoro estas kun li;

Kaj per Mia nomo altiĝos lia korno.

25 Kaj Mi etendos super la maron lian brakon

Kaj super la riverojn lian dekstran manon.

26 Li vokos Min: Vi estas mia patro,

Mia Dio, kaj la roko de mia savo.

27 Kaj Mi faros lin unuenaskito,

Ĉefo super la reĝoj de la tero.

28 Por ĉiam Mi konservos al li Mian favoron;

Kaj Mia interligo kun li estos fidela.

29 Kaj lian semon Mi faros eterna,

Kaj lian tronon longedaŭra kiel la ĉielo.

30 Se liaj filoj forlasos Mian instruon

Kaj ne iros laŭ Miaj leĝoj;

31 Se Miajn decidojn ili malplenumos

Kaj Miajn ordonojn ili ne observos:

32 Tiam Mi per bastono punos ilian pekon

Kaj per batoj ilian krimon;

33 Sed Mian favoron Mi ne forprenos de li,

Kaj Mian fidelecon Mi ne perfidos;

34 Mi ne malplenumos Mian interligon,

Kaj tion, kio eliris el Mia buŝo, Mi ne ŝanĝos.

35 Unu aferon Mi ĵuris per Mia sankteco:

Mi ne perfidos al David;

36 Lia semo estos eterna,

Kaj lia trono estos kiel la suno antaŭ Mi.

37 Kiel la luno, ĝi staros eterne,

Kaj kiel la atestulo en la ĉielo ĝi estos fidinda. Sela.

38 Sed nun Vi forpuŝis kaj malestimis,

Vi koleris Vian sanktoleiton.

39 Vi disigis la interligon kun Via sklavo,

Ĵetis sur la teron lian kronon.

40 Vi detruis ĉiujn liajn barilojn,

Ruinigis liajn fortikaĵojn.

41 Prirabas lin ĉiuj pasantoj;

Li fariĝis mokataĵo por siaj najbaroj.

42 Vi altigis la dekstran manon de liaj malamikoj,

Vi ĝojigis ĉiujn liajn kontraŭulojn.

43 Vi returnis la tranĉon de lia glavo,

Kaj ne subtenis lin en la milito.

44 Vi forigis lian brilon,

Kaj lian tronon Vi ĵetis sur la teron.

45 Vi mallongigis la tagojn de lia juneco,

Vi kovris lin per honto. Sela.

46 Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi kaŝos Vin senĉese

Kaj Via kolerego brulos kiel fajro?

47 Ho, rememoru, kia estas la daŭro de mia vivo,

Por kia vantaĵo Vi kreis ĉiujn homidojn.

48 Kiu homo vivas kaj neniam vidos morton,

Savos sian animon de la mano de Ŝeol? Sela.

49 Kie estas Viaj antaŭaj favorfaroj, mia Sinjoro,

Pri kiuj Vi ĵuris al David per Via fideleco?

50 Rememoru, mia Sinjoro, la malhonoron de Viaj sklavoj,

Kiun mi portas en mia brusto de ĉiuj multaj popoloj,

51 Kaj per kiu malhonoras Viaj malamikoj, ho Eternulo,

Per kiu ili malhonoras la paŝosignojn de Via sanktoleito.

52 Glorata estu la Eternulo eterne.

Amen, kaj Amen!

A promessa feita por Deus a Davi

Salmo didático de Etã, ezraíta

1 As benignidades

do Senhor cantarei perpetuamente;

com

a minha boca manifestarei

a tua fidelidade

de geração em geração.

2 Pois disse eu:

A tua benignidade será edificada para sempre;

tu confirmarás a tua fidelidade

até nos céus, dizendo:

3 Fiz uma aliança com

o meu escolhido,

e jurei ao meu servo Davi, dizendo:

4 A tua semente estabelecerei para sempre,

e edificarei

o teu trono

de geração em geração. (Selá.)

5 E os céus louvarão

as tuas maravilhas,

ó Senhor,

a tua fidelidade também

na congregação dos santos.

6 Pois quem no céu

se pode igualar ao Senhor?

Quem entre os filhos

dos poderosos pode ser semelhante ao Senhor?

7 Deus é muito formidável

na assembleia dos santos,

e para ser reverenciado

por todos os que o cercam.

8 Ó Senhor Deus dos Exércitos,

quem é poderoso

como tu, Senhor,

com a tua fidelidade

ao redor de ti?

9 Tu dominas o ímpeto do mar;

quando as suas ondas se levantam,

tu as fazes aquietar.

10 Tu quebraste a Raabe

como se fora ferida de morte;

espalhaste os teus inimigos

com o teu braço forte.

11 Teus são os céus, e tua é a terra;

o mundo e

a sua plenitude tu os fundaste.

12 O norte e o sul tu os criaste;

Tabor

e Hermom jubilam em teu nome.

13 Tu tens um braço poderoso;

forte é a tua mão,

e alta está a tua destra.

14 Justiça e juízo são

a base do teu trono;

misericórdia

e verdade irão adiante do teu rosto.

15 Bem-aventurado o povo

que conhece o som alegre;

andará, ó Senhor,

na luz

da tua face.

16 Em teu nome se alegrará todo o dia,

e na tua justiça se exaltará.

17 Pois tu és

a glória da sua força;

e no teu favor será exaltado

o nosso poder.

18 Porque o Senhor é a nossa defesa,

e o Santo

de Israel o nosso Rei.

19 Então falaste

em visão ao teu santo,

e disseste:

Pus o socorro sobre um que é poderoso;

exaltei

a um eleito do povo.

20 Achei a Davi, meu servo;

com santo óleo o ungi,

21 Com o qual

a minha mão ficará firme,

e o meu braço o fortalecerá.

22 O inimigo não o importunará,

nem o filho

da perversidade o afligirá.

23 E eu derrubarei

os seus inimigos perante a sua face,

e ferirei aos que o odeiam.

24 E a minha fidelidade

e a minha benignidade estarão

com ele;

e em meu nome será exaltado

o seu poder.

25 Porei também a sua mão no mar,

e a sua direita nos rios.

26 Ele me chamará, dizendo:

Tu és meu pai, meu Deus,

e

a rocha da minha salvação.

27 Também

o farei meu primogênito mais elevado

do que

os reis da terra.

28 A minha benignidade lhe conservarei eu para sempre,

e

a minha aliança lhe será firme,

29 E conservarei para sempre

a sua semente,

e o seu trono como

os dias do céu.

30 Se os seus filhos deixarem

a minha lei,

e não andarem nos meus juízos,

31 Se profanarem os meus preceitos,

e

não guardarem os meus mandamentos,

32 Então visitarei a sua transgressão

com a vara,

e a sua iniquidade com açoites.

33 Mas

não retirarei totalmente dele a minha benignidade,

nem faltarei

à minha fidelidade.

34 Não quebrarei a minha aliança,

não alterarei o

que saiu dos meus lábios.

35 Uma vez jurei

pela minha santidade que

não mentirei a Davi.

36 A sua semente durará para sempre,

e o seu trono,

como

o sol diante de mim.

37 Será estabelecido

para sempre como

a lua e como uma testemunha fiel

no céu. (Selá.)

38 Mas tu rejeitaste e aborreceste;

tu te indignaste contra

o teu ungido.

39 Abominaste a aliança

do teu servo;

profanaste a sua coroa,

lançando-a por terra.

40 Derrubaste todos

os seus muros;

arruinaste

as suas fortificações.

41 Todos os

que passam pelo caminho o despojam;

é um opróbrio

para os seus vizinhos.

42 Exaltaste a destra

dos seus adversários;

fizeste com que todos

os seus inimigos se regozijassem.

43 Também embotaste o fio da sua espada,

e não o sustentaste na peleja.

44 Fizeste cessar a sua glória,

e deitaste por terra o seu trono.

45 Abreviaste os dias

da sua mocidade;

cobriste-o de vergonha. (Selá.)

46 Até quando, Senhor?

Acaso te esconderás para sempre?

Arderá

a tua ira como fogo?

47 Lembra-te de quão breves são

os meus dias;

por que criarias em vão todos

os filhos dos homens?

48 Que homem há, que viva,

e não veja a morte?

Livrará ele a sua alma

do poder da sepultura? (Selá.)

49 Senhor, onde estão

as tuas antigas benignidades que juraste

a Davi pela tua verdade?

50 Lembra-te, Senhor,

do opróbrio dos teus servos;

como eu trago no meu peito

o opróbrio de todos os povos poderosos,

51 Com o qual, Senhor,

os teus inimigos têm difamado,

com o qual têm difamado

as pisadas do teu ungido.

52 Bendito seja o Senhor para sempre.

Amém, e Amém.