Salmos 140

Al la ĥorestro. Psalmo de David.

1 Liberigu min, ho Eternulo, de malbona homo,

Gardu min kontraŭ perfortulo;

2 Kontraŭ tiuj, kiuj elpensas malbonon en la koro,

Ĉiutage kaŭzas militojn;

3 Kiuj akrigas sian langon, kiel serpento;

Veneno de vipuro estas sub iliaj lipoj. Sela.

4 Gardu min, ho Eternulo, kontraŭ la manoj de malvirtuloj,

Gardu min kontraŭ perfortuloj,

Kiuj intencas renversi miajn paŝojn.

5 Fieruloj kaŝis kaptilon por mi kaj ŝnurojn,

Ili etendis reton ĉe la vojo, implikilon ili metis por mi. Sela.

6 Mi diris al la Eternulo: Vi estas mia Dio;

Atentu, ho Eternulo, la voĉon de mia petego.

7 Ho Eternulo, mia Sinjoro, forto de mia savo,

Vi ŝirmas mian kapon en la tago de batalo.

8 Ne donu, ho Eternulo, al malvirtulo lian dezirataĵon,

Lian intencon ne efektivigu, ke ili ne fieriĝu. Sela.

9 La veneno de miaj ĉirkaŭantoj,

La malicaĵo de iliaj lipoj kovru ilin.

10 Falu sur ilin brulantaj karboj;

Ili ĵetiĝu en fajron,

En abismojn, ke ili ne leviĝu.

11 Kalumnianto ne staros forte sur la tero;

Perfortulon la malbono entiros en pereon.

12 Mi scias, ke la Eternulo defendos la aferon de mizerulo,

La rajton de malriĉuloj.

13 Kaj virtuloj ja gloros Vian nomon;

Piuloj restos antaŭ Via vizaĝo.

A oração por amparo

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Livra-me, ó Senhor,

do homem mau;

guarda-me do homem violento,

2 Que pensa o mal no coração;

continuamente se ajuntam

para a guerra.

3 Aguçaram as línguas

como a serpente;

o veneno das víboras está

debaixo dos seus lábios. (Selá.)

4 Guarda-me, ó Senhor,

das mãos do ímpio;

guarda-me do homem violento;

os quais se propuseram

transtornar os meus passos.

5 Os soberbos armaram-me

laços e cordas;

estenderam a rede

ao lado do caminho;

armaram-me laços corrediços.

(Selá.)

6 Eu disse ao Senhor:

Tu és o meu Deus;

ouve a voz das minhas súplicas,

ó Senhor.

7 Ó Deus o Senhor,

fortaleza da minha salvação,

tu cobriste a minha cabeça

no dia da batalha.

8 Não concedas, ó Senhor,

ao ímpio os seus desejos;

não promovas o seu mau propósito,

para que não se exalte. (Selá.)

9 Quanto à cabeça dos que me cercam,

cubra-os a maldade

dos seus lábios.

10 Caiam sobre eles brasas vivas;

sejam lançados no fogo,

em covas profundas,

para que se não tornem

a levantar.

11 Não terá firmeza na terra

o homem de má língua;

o mal perseguirá o homem violento

até que seja desterrado.

12 Sei que o Senhor sustentará

a causa do oprimido,

e o direito do necessitado.

13 Assim os justos louvarão

o teu nome;

os retos habitarão

na tua presença.