Salmos 10

1 Kial, ho Eternulo, Vi staras malproksime?

Kial Vi kaŝas Vin en la tempo de la mizero?

2 Pro la malhumileco de malbonulo suferas malriĉulo;

Ili kaptiĝu per la artifikoj, kiujn ili elpensis.

3 Ĉar malbonulo fanfaronas pri la kapricoj de sia animo;

Rabanto forlasas, malŝatas la Eternulon.

4 Malpiulo en sia malhumileco ne esploras;

En ĉiuj liaj pensoj Dio ne ekzistas.

5 Li ĉiam iras forte laŭ siaj vojoj;

Viaj juĝoj estas tro alte super li;

Ĉiujn siajn malamikojn li forspitas.

6 Li diris en sia koro: Mi ne ŝanceliĝos,

De generacio al generacio neniam estos al mi malbone.

7 Lia buŝo estas plena de malbenado, trompo, kaj malico;

Sub lia lango estas suferigo kaj malvero.

8 Inside li sidas en la vilaĝoj;

Kaŝe li mortigas senkulpulon;

Liaj okuloj spionas malriĉulon.

9 Li sidas inside en kaŝita loko, kiel leono en la kaverno;

Li insidas, por kapti malriĉulon;

Kaj li kaptas malriĉulon, tirante lin en sian reton.

10 Li insidas, alpremiĝas,

Kaj la malriĉulo falas en liajn fortajn ungegojn.

11 Li diras en sia koro: Dio forgesis,

Li kovras Sian vizaĝon, Li neniam vidos.

12 Leviĝu, ho Eternulo; ho Dio, levu Vian manon;

Ne forgesu mizerulojn.

13 Por kio malpiulo malŝatas Dion,

Kaj diras en sia koro, ke Vi ne postulos respondon?

14 Vi vidas ja, ĉar mizerojn kaj suferojn Vi rigardas, por redoni laŭ Via forto.

Al Vi fordonas sin malriĉulo;

Por orfo Vi estas helpanto.

15 Rompu la brakon de malpiulo kaj malbonulo,

Por ke eĉ serĉante lian malbonon, oni ĝin ne trovu.

16 La Eternulo estas Reĝo por eterne kaj ĉiam,

Pereis la idolistoj de Lia tero.

17 Deziron de humiluloj Vi aŭdas, ho Eternulo;

Vi fortigas ilian koron, Vi atentigas Vian orelon,

18 Por doni juĝon al orfo kaj premato,

Por ke oni ĉesu peli homon de la tero.

A oração que clama por justiça

1 Por que estás ao longe, Senhor?

Por que te escondes

nos tempos de angústia?

2 Os ímpios na sua arrogância

perseguem furiosamente o pobre;

sejam apanhados nas ciladas

que maquinaram.

3 Porque o ímpio gloria-se

do desejo da sua alma;

bendiz ao avarento,

e renuncia ao Senhor.

4 Pela altivez do seu rosto

o ímpio não busca a Deus;

todas as suas cogitações

são que não há Deus.

5 Os seus caminhos atormentam

sempre;

os teus juízos estão longe

da vista dele, em grande altura,

e despreza aos seus inimigos.

6 Diz em seu coração:

Não serei abalado,

porque nunca me verei

na adversidade.

7 A sua boca está cheia

de maldições,

de enganos e de astúcia;

debaixo da sua língua há

malícia e maldade.

8 Põe-se de emboscada nas aldeias;

nos lugares ocultos

mata o inocente;

os seus olhos estão ocultamente

fixos sobre o pobre.

9 Arma ciladas no esconderijo,

como o leão no seu covil;

arma ciladas

para roubar o pobre;

rouba o pobre,

prendendo-o na sua rede.

10 Encolhe-se, abaixa-se,

para que os pobres caiam

em suas fortes garras.

11 Diz em seu coração:

Deus esqueceu-se,

cobriu o seu rosto,

e nunca isto verá.

12 Levanta-te, Senhor.

Ó Deus, levanta a tua mão;

não te esqueças dos humildes.

13 Por que blasfema o ímpio de Deus?

Dizendo no seu coração:

Tu não o esquadrinharás?

14 Tu o viste, porque atentas

para o trabalho e enfado,

para o retribuir

com tuas mãos;

a ti o pobre se encomenda;

tu és o auxílio do órfão.

15 Quebra o braço do ímpio

e malvado;

busca a sua impiedade,

até que nenhuma encontres.

16 O Senhor é Rei eterno:

da sua terra perecerão os gentios.

17 Senhor, tu ouviste

os desejos dos mansos;

confortarás os seus corações;

os teus ouvidos estarão

abertos para eles;

18 Para fazer justiça ao órfão

e ao oprimido,

a fim de que o homem da terra

não prossiga mais

em usar da violência.