Salmos 79

Psalmo de Asaf.

1 Ho Dio! venis idolanoj en Vian heredon,

Malpurigis Vian sanktan templon,

Faris el Jerusalem ruinojn.

2 La kadavrojn de Viaj sklavoj ili donis kiel manĝon al la birdoj de la ĉielo,

La karnon de Viaj fideluloj al la bestoj de la tero;

3 Ili verŝis ilian sangon kiel akvon, ĉirkaŭ Jerusalem,

Kaj estis neniu, kiu ilin enterigus.

4 Ni fariĝis hontindaĵo por niaj najbaroj,

Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj.

5 Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi koleros senĉese?

Kaj Via indigno brulos, kiel fajro?

6 Elverŝu Vian koleron sur tiujn naciojn, kiuj Vin ne konas,

Kaj sur la regnojn, kiuj ne vokas Vian nomon;

7 Ĉar ili formanĝis Jakobon

Kaj dezertigis lian loĝejon.

8 Ne memoru niajn antaŭajn krimojn,

Rapide atingu nin Via favorkoreco;

Ĉar ni tre konsumiĝis.

9 Helpu nin, ho Dio de nia savo, pro la gloro de Via nomo;

Kaj savu nin kaj pardonu al ni niajn pekojn pro Via nomo.

10 Kial devas diri la popoloj: Kie estas ilia Dio?

Fariĝu konata inter la popoloj antaŭ niaj okuloj

La venĝo por la verŝita sango de Viaj sklavoj.

11 Venu al Vi la ĝemoj de la malliberuloj;

Per la grandeco de Via brako liberigu tiujn, kiuj estas kondamnitaj al morto;

12 Kaj redonu al niaj najbaroj sepoble en ilian sinon la malhonoron,

Per kiu ili malhonoris Vin, ho mia Sinjoro!

13 Kaj ni, Via popolo kaj la ŝafoj de Via paŝtataro,

Eterne Vin dankos,

De generacio al generacio ni rakontos Vian gloron.

Súplica à misericórdia de Deus

Salmo de Asafe

1 Ó Deus,

os gentios vieram à tua herança;

contaminaram o teu santo templo;

reduziram Jerusalém

a montões de pedras.

2 Deram os corpos mortos

dos teus servos por comida

às aves dos céus,

e a carne dos teus santos

às feras da terra.

3 Derramaram o sangue deles

como

a água ao redor de Jerusalém,

e

não houve quem os enterrasse.

4 Somos feitos opróbrio para nossos vizinhos,

escárnio

e zombaria para os

que estão à roda de nós.

5 Até quando, Senhor?

Acaso te indignarás para sempre?

Arderá o teu zelo como fogo?

6 Derrama o teu furor

sobre os gentios que

não te conhecem,

e sobre os reinos que

não invocam o teu nome.

7 Porque devoraram a Jacó,

e assolaram as suas moradas.

8 Não te lembres

das nossas iniquidades passadas;

venham

ao nosso encontro depressa

as tuas misericórdias,

pois já

estamos muito abatidos.

9 Ajuda-nos,

ó Deus da nossa salvação,

pela glória do teu nome;

e livra-nos,

e perdoa os nossos pecados

por amor do teu nome.

10 Por que diriam os gentios:

Onde está o seu Deus?

Seja

ele conhecido entre os gentios,

à nossa vista,

pela vingança do sangue dos teus servos,

que foi derramado.

11 Venha perante a tua face

o gemido dos presos;

segundo a grandeza

do teu braço preserva aqueles

que estão sentenciados à morte.

12 E torna aos nossos vizinhos,

no seu regaço,

sete vezes tanto da sua injúria com

a qual te injuriaram, Senhor.

13 Assim nós,

teu povo e ovelhas de teu pasto,

te louvaremos eternamente;

de geração em geração cantaremos

os teus louvores.