Psalmo-kanto ĉe inaŭguro de la Domo; de David.
1 Mi gloros Vin alte, ho Eternulo,
Ĉar Vi levis min kaj Vi ne lasis miajn malamikojn triumfi super mi.
2 Ho Eternulo, mia Dio, mi vokis al Vi,
Kaj Vi min sanigis.
3 Ho Eternulo, Vi ellevis el Ŝeol mian animon;
Vi vivigis min, ke mi ne iru en la tombon.
4 Kantu al la Eternulo, ho Liaj piuloj,
Kaj gloru Lian sanktan nomon.
5 Ĉar nur momenton daŭras Lia kolero,
Sed tutan vivon daŭras Lia favoro;
Vespere povas esti ploro,
Sed matene venos ĝojego.
6 Kaj mi diris en la tempo de mia feliĉo:
Mi neniam falos.
7 Ho Eternulo, per Via favoro Vi starigis mian monton fortike;
Sed kiam Vi kaŝis Vian vizaĝon, mi konfuziĝis.
8 Al Vi, ho Eternulo, mi vokis,
Kaj al la Eternulo mi preĝis:
9 Kion utilos mia sango, se mi iros en la tombon?
Ĉu gloros Vin polvo? ĉu ĝi aŭdigos Vian veron?
10 Aŭskultu, ho Eternulo, kaj korfavoru min;
Ho Eternulo, estu helpanto al mi.
11 Vi anstataŭigis al mi mian plendon per danco;
Vi deprenis de mi mian sakaĵon kaj zonis min per ĝojo,
12 Por ke mia animo kantu al Vi kaj ne silentiĝu.
Ho Eternulo, mia Dio, eterne mi Vin gloros.
Ações de graças pelo livramento da morte
Salmo de Davi. Cântico da dedicação da casa
1 Exaltar-te-ei, ó Senhor,
porque tu me exaltaste;
e não fizeste com que
meus inimigos
se alegrassem sobre mim.
2 Senhor meu Deus,
clamei a ti, e tu me saraste.
3 Senhor, fizeste subir a minha alma
da sepultura;
conservaste-me a vida
para que não descesse ao abismo.
4 Cantai ao Senhor,
vós que sois seus santos,
e celebrai a memória
da sua santidade.
5 Porque a sua ira dura
só um momento;
no seu favor está a vida.
O choro pode durar uma noite,
mas a alegria vem pela manhã.
6 Eu dizia na minha prosperidade:
Não vacilarei jamais.
7 Tu, Senhor, pelo teu favor
fizeste forte a minha montanha;
tu encobriste o teu rosto,
e fiquei perturbado.
8 A ti, Senhor, clamei,
e ao Senhor supliquei.
9 Que proveito há no meu sangue,
quando desço à cova?
Porventura te louvará o pó?
Anunciará ele a tua verdade?
10 Ouve, Senhor,
e tem piedade de mim;
Senhor, sê o meu auxílio.
11 Tornaste o meu pranto
em folguedo;
desataste o meu pano de saco,
e me cingiste de alegria,
12 Para que a minha glória
a ti cante louvores,
e não se cale.
Senhor, meu Deus,
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!