Salmos 81

Al la ĥorestro. Por la gitito. De Asaf.

1 Laŭte kantu al Dio, nia forto;

Ĝoje kriu al la Dio de Jakob.

2 Sonigu kanton, donu tamburinon,

Ĉarman harpon, kaj psalteron.

3 Muziku per korno en novmonato,

Je la plenluno, en la tago de nia festo.

4 Ĉar ĝi estas leĝo por Izrael

Kaj ordono de la Dio de Jakob.

5 Li aranĝis ĝin kiel ateston por Jozef,

Kiam Li eliris kontraŭ la landon Egiptan.

Lingvon, kiun mi ne konas, mi aŭdis:

6 Mi liberigis lian dorson de ŝarĝo,

Liaj manoj liberiĝis de korboj.

7 En la mizero vi vokis, kaj Mi vin helpis;

Mi respondis al vi en mistera loko de tondro;

Mi esploris vin ĉe la akvo de Malpaco. Sela.

8 Aŭdu, ho Mia popolo, Mi atestos al vi;

Ho Izrael, se vi Min aŭskultus!

9 Ne estu ĉe vi alia dio;

Kaj ne adoru fremdan dion.

10 Mi estas la Eternulo, via Dio,

Kiu elkondukis vin el la lando Egipta;

Malfermu larĝe vian buŝon, kaj Mi ĝin plenigos.

11 Sed Mia popolo ne aŭskultis Mian voĉon,

Izrael ne obeis Min.

12 Kaj Mi lasis ilin al la kaprico de ilia koro,

Ke ili iru laŭ siaj intencoj.

13 Ho, se Mia popolo aŭskultus Min,

Se Izrael irus per Miaj vojoj!

14 Rapide Mi faligus iliajn malamikojn,

Kaj kontraŭ iliajn premantojn Mi direktus Mian manon.

15 La malamantoj de la Eternulo humiliĝus antaŭ Li,

Kaj ilia bonstato estus eterna.

16 Kaj Mi manĝigus al ili grason de tritiko,

Kaj Mi satigus vin per mielo el roko.

Exortação ao louvor e à obediência

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Os lagares". Salmo de Asafe

1 Exultai a Deus, nossa fortaleza;

jubilai

ao Deus de Jacó.

2 Tomai um salmo,

e trazei junto o tamborim,

a harpa suave e o saltério.

3 Tocai a trombeta na lua nova,

no tempo apontado

da nossa solenidade.

4 Porque isto era um estatuto para Israel,

e uma lei do Deus de Jacó.

5 Ordenou-o em José por testemunho,

quando saíra pela terra

do Egito,

onde ouvi uma língua

que não entendia.

6 Tirei de seus ombros a carga;

as suas

mãos foram livres dos cestos.

7 Clamaste na angústia,

e te livrei;

respondi-te no lugar oculto

dos trovões;

provei-te nas águas de Meribá.

(Selá.)

8 Ouve-me, povo meu,

e eu te atestarei:

Ah, Israel,

se me ouvires!

9 Não haverá entre

ti deus alheio,

nem te prostrarás

ante um deus estranho.

10 Eu sou o Senhor teu Deus,

que te tirei

da terra do Egito;

abre bem a tua boca,

e ta encherei.

11 Mas o meu povo

não quis ouvir a minha voz,

e Israel não me quis.

12 Portanto eu

os entreguei aos desejos dos seus corações,

e andaram

nos seus próprios conselhos.

13 Oh!

Se o meu povo me tivesse ouvido!

Se Israel andasse

nos meus caminhos!

14 Em breve abateria

os seus inimigos,

e viraria a minha mão contra

os seus adversários.

15 Os que odeiam

ao Senhor ter-se-lhe-iam sujeitado,

e o seu tempo seria eterno.

16 E o sustentaria com o trigo mais fino,

e o fartaria

com o mel saído da rocha.