Salmos 2

1 Kial tumultas popoloj,

Kaj gentoj pripensas vanaĵon?

2 Leviĝas reĝoj de la tero,

Kaj eminentuloj konsiliĝas kune,

Kontraŭ la Eternulo kaj kontraŭ Lia sanktoleito, dirante:

3 Ni disŝiru iliajn ligilojn,

Kaj ni deĵetu de ni iliajn ŝnurojn!

4 La loĝanta en la ĉielo ridas,

La Sinjoro mokas ilin.

5 Tiam Li parolos al ili en Sia kolero,

Kaj per Sia furiozo Li ilin ektimigos, dirante:

6 Mi starigis ja Mian reĝon

Super Cion, Mia sankta monto.

7 Mi raportos pri la decido:

La Eternulo diris al mi: Vi estas Mia filo,

Hodiaŭ Mi vin naskis.

8 Petu Min, kaj Mi donos al vi popolojn por heredo,

Kaj por posedo limojn de tero.

9 Vi disbatos ilin per fera sceptro,

Kiel potan vazon vi ilin dispecigos.

10 Kaj nun, ho reĝoj, prudentiĝu;

Instruiĝu, juĝistoj de la tero!

11 Servu al la Eternulo kun timo,

Kaj ĝoju kun tremo.

12 Kisu la filon, ke Li ne koleru, kaj vi ne pereu sur la vojo,

Ĉar baldaŭ ekbrulos Lia kolero.

Feliĉaj estas ĉiuj, kiuj fidas Lin.

O reino do Ungido de Deus

1 Por que se amotinam os gentios,

e os povos imaginam coisas vãs?

2 Os reis da terra se levantam

e os governos consultam

juntamente contra o Senhor

e contra o seu ungido, dizendo:

3 Rompamos as suas ataduras,

e sacudamos de nós as suas cordas.

4 Aquele que habita nos céus

se rirá;

o Senhor zombará deles.

5 Então lhes falará na sua ira,

e no seu furor

os turbará.

6 Eu, porém, ungi o meu Rei

sobre o meu santo monte de Sião.

7 Proclamarei o decreto:

O Senhor me disse:

Tu és meu Filho,

eu hoje te gerei.

8 Pede-me, e eu te darei

os gentios por herança,

e os fins da terra

por tua possessão.

9 Tu os esmigalharás

com uma vara de ferro;

tu os despedaçarás

como a um vaso de oleiro.

10 Agora, pois, ó reis,

sede prudentes;

deixai-vos instruir,

juízes da terra.

11 Servi ao Senhor com temor,

e alegrai-vos com tremor.

12 Beijai o Filho, para que

se não ire,

e pereçais no caminho,

quando em breve se acender

a sua ira;

bem-aventurados todos aqueles

que nele confiam.