Salmos 73

LIBRO TRIA

(Psalmoj 73—89)

Psalmo de Asaf.

1 Jes, bona estas Dio por Izrael,

Por tiuj, kiuj havas puran koron.

2 Sed mi — apenaŭ ne falŝanceliĝis miaj piedoj,

Preskaŭ elglitis miaj paŝoj.

3 Ĉar mi ĉagreniĝis pro la fanfaronuloj,

Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.

4 Ĉar ili ne havas suferojn de morto,

Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.

5 Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj,

Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.

6 Tial ilian kolon ĉirkaŭvolvis fiereco,

Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.

7 Pro graso elmetiĝis iliaj okuloj,

Superbordiĝis en ilia koro la intencoj.

8 Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado;

Ili parolas de alte.

9 Kontraŭ la ĉielon ili levas sian buŝon,

Kaj ilia lango promenas sur la tero.

10 Tial tien ankaŭ iras Lia popolo,

Kaj ili akvon ĉerpas abunde.

11 Kaj ili diras: Kiel Dio scias?

Kaj ĉu la Plejaltulo komprenas?

12 Jen tiuj estas malvirtuloj,

Kaj ili estas feliĉuloj de la mondo kaj atingis riĉecon!

13 Nur vane mi purigis mian koron

Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,

14 Kaj mi turmentiĝas ĉiutage

Kaj mi suferas punon ĉiumatene!

15 Se mi intencus paroli kiel ili,

Tiam mi fariĝus perfida al la generacio de Viaj filoj.

16 Mi meditis, por kompreni ĉi tion;

Sed ĝi estis malfacila en miaj okuloj,

17 Ĝis mi venis en la sanktejon de Dio

Kaj ekkomprenis la finon de tio.

18 Vi starigas ilin sur glitiga loko;

Kaj Vi ĵetas ilin en pereon.

19 Kiel momente ili ruiniĝis!

Pereis, malaperis de subita teruro!

20 Simile al sonĝo post la vekiĝo,

Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.

21 Kiam bolis mia koro

Kaj turmentiĝis mia internaĵo,

22 Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis;

Mi estis kiel bruto antaŭ Vi.

23 Sed mi ĉiam estas apud Vi;

Vi tenas min je la dekstra mano.

24 Per Via konsilo Vi min kondukas,

Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.

25 Kiu estas por mi en la ĉielo?

Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.

26 Konsumiĝas mia karno kaj mia koro;

Sed la fortikaĵo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.

27 Jen tiuj, kiuj malproksimiĝas de Vi, pereas;

Vi ekstermas ĉiun, kiu perfidiĝis al Vi.

28 Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio;

Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon,

Por rakonti ĉiujn Viajn farojn.

O dilema da prosperidade dos ímpios

Salmo de Asafe

1 Verdadeiramente bom é Deus para com Israel,

para com os limpos

de coração.

2 Quanto a mim, os meus pés quase que se desviaram;

pouco faltou

para que escorregassem

os meus passos.

3 Pois eu tinha inveja dos néscios,

quando via a prosperidade dos ímpios.

4 Porque não há apertos na sua morte,

mas firme está a sua força.

5 Não se acham em trabalhos como outros homens,

nem são

afligidos como

outros homens.

6 Por isso a soberba os cerca como um colar;

vestem-se de

violência como

de adorno.

7 Os olhos deles estão inchados de gordura;

eles têm mais do

que o coração podia desejar.

8 São corrompidos e tratam maliciosamente de opressão;

falam arrogantemente.

9 Põem as suas bocas contra os céus,

e as suas línguas andam

pela terra.

10 Por isso o povo dele volta aqui,

e águas

de copo cheio

se lhes espremem.

11 E eles dizem:

Como o sabe

Deus? Há conhecimento

no Altíssimo?

12 Eis que estes são ímpios,

e prosperam no mundo;

aumentam em riquezas.

13 Na verdade que em vão tenho purificado o meu coração;

e lavei as

minhas mãos

na inocência.

14 Pois todo o dia tenho sido afligido,

e castigado cada manhã.

15 Se eu dissesse: Falarei assim;

eis que

ofenderia a geração

de teus filhos.

16 Quando pensava em entender

isto, foi

para mim muito

doloroso;

17 Até que entrei no santuário de Deus;

então entendi

eu o fim deles.

18 Certamente tu os puseste em lugares escorregadios;

tu os lanças

em destruição.

19 Como caem na desolação,

quase num momento!

Ficam totalmente consumidos

de terrores.

20 Como um sonho,

quando se acorda, assim, ó Senhor,

quando acordares,

desprezarás a aparência deles.

21 Assim o meu coração se azedou,

e sinto picadas

nas minhas entranhas.

22 Assim me embruteci, e nada sabia;

fiquei como um

animal perante ti.

23 Todavia estou de contínuo contigo;

tu me sustentaste

pela minha mão

direita.

24 Guiar-me-ás com o teu conselho,

e depois me receberás na glória.

25 Quem tenho eu

no céu senão a ti?

E na terra não há

quem eu deseje além de ti.

26 A minha carne e o meu coração desfalecem;

mas Deus é a fortaleza do meu coração,

e a minha porção

para sempre.

27 Pois eis que os que se alongam de ti, perecerão;

tu tens destruído todos

aqueles que

se desviam de ti.

28 Mas para mim, bom é aproximar-me de Deus;

pus a minha confiança no Senhor Deus,

para anunciar todas

as tuas obras.