Salmos 57

Al la ĥorestro. Por Al-taŝĥet. Verko de David, kiam li forkuris de Saul en la kavernon.

1 Korfavoru min, ho Dio, korfavoru min;

Ĉar ĉe Vi rifuĝas mia animo,

Kaj sub la ombro de Viaj flugiloj mi min kaŝas,

Ĝis pasos la mizeroj.

2 Mi vokas al Dio Plejalta,

Al Dio, kiu decidas pri mi.

3 Li sendu el la ĉielo kaj helpu min,

Li, kiu hontigas miajn persekutanton; Sela.

Dio sendu Sian favoron kaj Sian veron.

4 Mia animo estas inter leonoj;

Mi kuŝas inter homidoj avidaj, kies dentoj estas ponardegoj kaj sagoj,

Kaj kies lango estas akra glavo.

5 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

6 Reton ili metis antaŭ miaj piedoj;

Ili premis mian animon;

Ili fosis antaŭ mi foson,

Sed ili mem falis en ĝin. Sela.

7 Fortika estas mia koro, ho Dio, fortika estas mia koro;

Mi kantos kaj gloros.

8 Vekiĝu, mia honoro, vekiĝu, psaltero kaj harpo;

Mi vekos la matenan ĉielruĝon.

9 Mi gloros Vin, ho mia Sinjoro, inter la popoloj;

Mi prikantos Vin inter la gentoj.

10 Ĉar granda ĝis la ĉielo estas Via boneco,

Kaj ĝis la nuboj estas Via vero.

11 Altiĝu super la ĉielo, ho Dio;

Via gloro estu super la tuta tero.

Louvor pela benignidade de Deus

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Não destruas". Hino de Davi, quando fugia de Saul, na caverna

1 Tem misericórdia de mim, ó Deus, tem misericórdia de mim,

porque a minha alma confia em ti;

e à sombra das tuas asas me abrigo,

até que passem

as calamidades.

2 Clamarei ao Deus altíssimo,

ao Deus que

por mim tudo executa.

3 Ele enviará desde os céus,

e me salvará do

desprezo daquele que procurava devorar-me.

(Selá.) Deus enviará a sua misericórdia

e a sua

verdade.

4 A minha alma está entre leões,

e eu estou

entre aqueles que estão abrasados,

filhos dos homens,

cujos dentes são lanças e flechas,

e a sua língua espada afiada.

5 Sê exaltado, ó Deus, sobre os céus;

seja a tua glória

sobre toda a

terra.

6 Armaram uma rede aos meus passos;

a minha alma está abatida.

Cavaram uma cova diante de mim,

porém eles mesmos caíram no meio dela.

(Selá.)

7 Preparado está o meu coração,

ó Deus, preparado está o meu coração;

cantarei,

e darei louvores.

8 Desperta, glória minha; despertai, saltério e harpa;

eu mesmo despertarei

ao romper da alva.

9 Louvar-te-ei, Senhor, entre os povos;

eu te

cantarei entre as

nações.

10 Pois a tua misericórdia é grande até aos céus,

e a tua verdade

até às nuvens.

11 Sê exaltado, ó Deus, sobre os céus;

e seja a tua glória

sobre toda a

terra.