Salmos 105

1 Gloru la Eternulon, voku Lian nomon;

Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.

2 Kantu al Li, muziku al Li;

Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.

3 Laŭdu Lian sanktan nomon;

Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.

4 Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco;

Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.

5 Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris,

Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;

6 Vi, semo de Abraham, Lia sklavo,

Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.

7 Li estas la Eternulo, nia Dio;

Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.

8 Li memoras eterne Sian interligon,

La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,

9 Kiun Li interkonsentis kun Abraham

Kaj ĵuris al Isaak.

10 Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon,

Por Izrael kiel eternan interligon,

11 Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan

Kiel vian parton heredan.

12 Kiam ili estis malgrandnombraj,

Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,

13 Kaj ili iradis de popolo al popolo,

El unu regno al alia gento,

14 Tiam Li al neniu permesis premi ilin,

Kaj Li punis pro ili reĝojn, dirante:

15 Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn,

Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.

16 Kaj Li sendis malsaton en la landon,

Rompis ĉion, kio portis panon.

17 Li sendis antaŭ ili homon:

Jozef estis vendita kiel sklavo.

18 Oni enpremis liajn piedojn en katenojn,

Fero ŝarĝis lian korpon,

19 Ĝis la tempo, kiam venis Lia vorto;

La parolo de la Eternulo lin elprovis.

20 Reĝo sendis kaj malligis lin,

Reganto super popoloj liberigis lin;

21 Li faris lin sinjoro super lia domo

Kaj reganto super lia tuta havo,

22 Ke li submetu al si liajn eminentulojn

Kaj saĝigu liajn maljunulojn.

23 Kaj Izrael venis en Egiptujon,

Kaj Jakob enmigris en la landon de Ĥam.

24 Kaj Li tre kreskigis Sian popolon,

Kaj faris ĝin pli forta ol ĝiaj malamikoj.

25 Li malĝustigis ilian koron,

Ke ili ekmalamis Lian popolon, ekruzis kontraŭ Liaj sklavoj.

26 Li sendis Moseon, Sian sklavon,

Kaj Aaronon, kiun Li elektis.

27 Ili faris inter ili Liajn pruvosignojn

Kaj miraklojn en la lando de Ĥam.

28 Li sendis mallumon kaj mallumigis;

Kaj ili ne atentis Liajn vortojn.

29 Li ŝanĝis ilian akvon en sangon,

Kaj senvivigis iliajn fiŝojn.

30 Ilia tero eksvarmigis ranojn,

En la ĉambroj de iliaj reĝoj.

31 Li diris, kaj venis fiinsektoj,

Pedikoj en ĉiuj iliaj regionoj.

32 Antataŭ pluvo Li donis al ili hajlon,

Flamantan fajron en ilia lando.

33 Li batis iliajn vinbertrunkojn kaj iliajn figarbojn,

Kaj rompis la arbojn en iliaj limoj.

34 Li diris, kaj venis akridoj kaj skaraboj sennombraj

35 Kaj formanĝis la tutan herbon en ilia lando

Kaj formanĝis la produktojn de ilia tero.

36 Kaj Li mortigis ĉiujn unuenaskitojn en ilia lando,

La komencaĵojn de ĉiuj iliaj fortoj.

37 Sed ilin Li elkondukis kun arĝento kaj oro,

Kaj en iliaj triboj estis neniu kadukulo.

38 Ĝojis Egiptujo, kiam ili eliris,

Ĉar atakis ĝin timo antaŭ ili.

39 Li etendis nubon, kiel kovron;

Kaj fajron, por ke ĝi lumu en la nokto.

40 Ili petis, kaj Li sendis koturnojn,

Kaj per pano ĉiela Li ilin satigis.

41 Li malfermis rokon,

Kaj ekfluis akvo kaj ekiris kiel rivero en la dezerto.

42 Ĉar Li memoris Sian sanktan vorton

Al Abraham, Sia sklavo.

43 Kaj Li elkondukis Sian popolon en ĝojo,

Siajn elektitojn kun kantado.

44 Kaj Li donis al ili la landojn de popoloj,

Kaj la laboron de gentoj ili heredis;

45 Por ke ili plenumu Liajn leĝojn

Kaj konservu Liajn instruojn.

Haleluja!

O Senhor e o seu povo

1 Louvai ao Senhor,

e invocai o seu nome;

fazei conhecidas

as suas obras entre os povos.

2 Cantai-lhe, cantai-lhe salmos;

falai de todas

as suas maravilhas.

3 Gloriai-vos no seu santo nome;

alegre-se o coração daqueles

que buscam ao Senhor.

4 Buscai ao Senhor e

a sua força;

buscai a sua face continuamente.

5 Lembrai-vos das maravilhas que fez,

dos seus prodígios

e

dos juízos da sua boca;

6 Vós, semente de Abraão,

seu servo,

vós, filhos de Jacó,

seus escolhidos.

7 Ele é o Senhor nosso Deus;

os seus juízos estão

em toda a terra.

8 Lembrou-se da sua aliança

para sempre,

da palavra que mandou

a milhares de gerações.

9 A qual aliança fez com Abraão,

e o seu juramento a Isaque.

10 E confirmou o mesmo

a Jacó por lei,

e a Israel por aliança eterna,

11 Dizendo: A ti darei

a terra de Canaã,

a região da vossa herança.

12 Quando eram poucos homens

em número,

sim, mui poucos,

e estrangeiros nela;

13 Quando andavam de nação

em nação e

de um reino para outro povo;

14 Não permitiu a ninguém que os oprimisse,

e

por amor deles repreendeu a reis, dizendo:

15 Não toqueis os meus ungidos,

e

não maltrateis os meus profetas.

16 Chamou a fome sobre a terra,

quebrantou todo o sustento do pão.

17 Mandou perante eles um homem,

José,

que foi vendido por escravo;

18 Cujos pés apertaram

com grilhões;

foi posto

em ferros;

19 Até ao tempo

em que chegou a sua palavra;

a palavra

do Senhor o provou.

20 Mandou o rei,

e o fez soltar;

o governador dos povos, e o soltou.

21 Fê-lo senhor da sua casa,

e governador

de toda a sua fazenda;

22 Para sujeitar

os seus príncipes a seu gosto,

e instruir

os seus anciãos.

23 Então Israel entrou no Egito,

e Jacó peregrinou na terra de Cão.

24 E aumentou o seu povo

em grande maneira,

e o fez mais poderoso

do que os seus inimigos.

25 Virou o coração deles

para que odiassem o seu povo,

para

que tratassem astutamente aos seus servos.

26 Enviou Moisés, seu servo,

e Arão,

a quem escolhera.

27 Mostraram entre eles

os seus sinais e prodígios,

na terra

de Cão.

28 Mandou trevas, e a fez escurecer;

e

não foram rebeldes à sua palavra.

29 Converteu as suas águas

em sangue,

e matou os seus peixes.

30 A sua terra produziu rãs

em abundância,

até nas câmaras dos seus reis.

31 Falou ele,

e vieram enxames de moscas e piolhos

em todo o seu termo.

32 Converteu as suas chuvas em saraiva,

e fogo abrasador na sua terra.

33 Feriu as suas vinhas

e os seus figueirais,

e quebrou

as árvores dos seus termos.

34 Falou ele e vieram gafanhotos

e pulgão sem número.

35 E comeram toda

a erva da sua terra,

e devoraram

o fruto dos seus campos.

36 Feriu também a todos

os primogênitos da sua terra,

as primícias

de todas as suas forças.

37 E tirou-os para fora

com prata e ouro,

e entre as suas tribos

não houve um só fraco.

38 O Egito

se alegrou quando eles saíram,

porque

o seu temor caíra sobre eles.

39 Estendeu uma nuvem por coberta,

e um fogo

para iluminar

de noite.

40 Oraram, e ele fez vir codornizes,

e

os fartou de pão do céu.

41 Abriu a penha,

e dela correram águas;

correram pelos lugares secos,

como um rio.

42 Porque se lembrou

da sua santa palavra,

e de Abraão, seu servo.

43 E tirou dali

o seu povo com alegria,

e os seus escolhidos com regozijo.

44 E deu-lhes as terras dos gentios;

e herdaram

o trabalho dos povos;

45 Para que guardassem os seus preceitos,

e observassem as suas leis.

Louvai ao Senhor.