Salmos 17

Preĝo de David.

1 Aŭskultu, ho Eternulo, la justulon, atentu mian krion,

Donu orelon al mia preĝo el ne malsincera buŝo.

2 De Vi venos mia juĝo;

Viaj okuloj rigardos la veremecon.

3 Vi esploras mian koron, ekzamenas ĝin en la nokto; Vi elprovas min,

Kaj Vi trovas nenion, kion mi intencus,

Sed kio ne volus eliri el mia buŝo.

4 Pri homaj faroj, konforme al la vortoj el Via buŝo,

Mi gardis min de vojoj kontraŭleĝaj.

5 Miaj paŝoj tuj sekvas en Viaj postesignoj, miaj piedoj ne ŝanceliĝas.

6 Mi vokas al Vi, ĉar Vi respondos al mi, ho Dio;

Klinu al mi Vian orelon kaj aŭdu mian parolon.

7 Montru Vian mirindan favorkorecon,

Vi, kiu per Via dekstra mano helpas la fidantojn kontraŭ la atakantoj.

8 Gardu min kiel la pupilon de la okulo,

Per la ombro de Viaj flugiloj kaŝu min

9 De la malbonuloj, kiuj atakas min,

De miaj malamikoj, kiuj ĉirkaŭe insidas kontraŭ mia animo.

10 Sian koron ili fermis,

Per sia buŝo ili parolas fiere.

11 Kien ni iras, ili nin ĉirkaŭas;

Siajn okulojn ili direktas, por ĵeti nin sur la teron.

12 Li similas leonon, kiu avidas akiron,

Kaj leonidon, kiu sidas en kaŝita loko.

13 Leviĝu, ho Eternulo, antaŭvenu kaj renversu lin;

Savu mian animon kontraŭ la malbonulo per Via glavo,

14 Kontraŭ la homoj, ho Eternulo, per Via mano,

Kontraŭ la homoj de ĉi tiu mondo, kiuj havas sian parton en la nuna vivo,

Kaj kies ventron Vi plenigis per Viaj trezoroj,

Ke iliaj filoj estos sataj kaj ili lasos restaĵon por siaj infanoj.

15 Kaj mi en pieco rigardos Vian vizaĝon;

Vekiĝante, mi satiĝos per Via bildo.

Rogo pela proteção divina

Oração de Davi

1 Ouve, Senhor, a justiça;

atende ao meu clamor;

dá ouvidos à minha oração,

que não é feita

com lábios enganosos.

2 Saia a minha sentença

de diante do teu rosto;

atendam os teus olhos à razão.

3 Provaste o meu coração;

visitaste-me de noite;

examinaste-me,

e nada achaste;

propus que a minha boca

não transgredirá.

4 Quanto ao trato dos homens,

pela palavra dos teus lábios

me guardei das veredas

do destruidor.

5 Dirige os meus passos

nos teus caminhos,

para que as minhas pegadas

não vacilem.

6 Eu te invoquei, ó Deus,

pois me queres ouvir;

inclina para mim os teus ouvidos,

e escuta as minhas palavras.

7 Faze maravilhosas

as tuas beneficências,

ó tu que livras aqueles

que em ti confiam

dos que se levantam

contra a tua destra.

8 Guarda-me como

à menina do olho;

esconde-me debaixo da sombra

das tuas asas,

9 Dos ímpios que me oprimem,

dos meus inimigos mortais

que me andam cercando.

10 Na sua gordura se encerram,

com a boca falam soberbamente.

11 Têm-nos cercado agora

nossos passos;

e baixaram os seus olhos

para a terra;

12 Parecem-se com o leão

que deseja arrebatar a sua presa,

e com o leãozinho que se põe

em esconderijos.

13 Levanta-te, Senhor,

detém-no, derriba-o,

livra a minha alma do ímpio,

com a tua espada;

14 Dos homens com a tua mão,

Senhor,

dos homens do mundo,

cuja porção está nesta vida,

e cujo ventre enches

do teu tesouro oculto.

Estão fartos de filhos

e dão os seus sobejos

às suas crianças.

15 Quanto a mim,

contemplarei a tua face na justiça;

eu me satisfarei da tua semelhança

quando acordar.